پیشنهاد‌های محمود اقبالی (٤,٢٠٦)

لعیب. [ ل َ ] ( ع ص ) همبازی. ( دهار ) ( مهذب الاسماء ) . || بازیگر : بر من آمد و آورد برفروخته شمع چو طبع مرد نشاطی و جان مرد لعیب. عسجدی. لعیب. [ ...

لعین. [ ل َ ] ( ع ص ) رجیم. رانده. ( منتهی الارب ) . به نفرین کرده. ( مهذب الاسماء ) . بنفرین. نفرین کرده. مطرود. مردود. ( منتهی الارب ) . رانده از ر ...

( لعانة ) لعانة. [ ل َع ْ عا ن َ ] ( ع ص ) تأنیث لعّان. منبع. لغت نامه دهخدا

( لعانیة ) لعانیة. [ ل َ ی َ ] ( ع اِمص ) راندگی. لعان. ( منتهی الارب ) . منبع. لغت نامه دهخدا

لعان. [ ل ِ ] ( ع اِ ) ج ِ لعنة. ( منتهی الارب ) . لعان. [ ل ِ ] ( ع اِمص ) راندگی. اسم است. لعانیة. || ( مص ) حکم کردن. یقال : لاعن الحاکم بینهما ل ...

لعب. [ ل ِ ] ( ع مص ) بازی کردن. لَعْب. لَعِب. تلعاب. ( منتهی الارب ) . صاحب کشاف اصطلاحات الفنون آرد: لعب به کسر لام ، مصدر لعب به فتح عین است ، یعن ...

لعب. [ ل ِ ] ( ع مص ) بازی کردن. لَعْب. لَعِب. تلعاب. ( منتهی الارب ) . صاحب کشاف اصطلاحات الفنون آرد: لعب به کسر لام ، مصدر لعب به فتح عین است ، یعن ...

لعن. [ ل َ ] ( ع مص ) نفرین. سنه. بَوه. سب . خِزی. لعنت. نفرین کردن. ( ترجمان القرآن جرجانی ) . طرد. اِبعاد. راندن و دور کردن از نیکی و رحمت. ( منتهی ...

لعبت. [ ل ُ ب َ ] ( ع اِ ) صورت فارسی لعبة عربی. رجوع به لعبة در تمام معانی و شواهد شود. لعبة. [ ل َ ب َ ] ( ع اِ ) دارویی است شبیه به سورنجان فربه ...

لعاب. [ ل ُ ] ( ع اِ ) آب دهن که روان باشد. یقال : تکلم حتی سال لعابه. بفج. برغ. ( منتهی الارب ) . خیو. خدو. ریق. بزاق. بصاق. غلیز. آب دهان را لعاب گ ...

لعل. [ ل َ ع َل ْ ل َ / ل َ ع َل ل ] ( ع ق ، اِ ) مگر. ( منتهی الارب ) . شاید. تواند بود. باشد که. یحتمل. یمکن. بودکه. بوکه. امید. ( منتخب اللغات ) . ...

سعدان. [س َ ] ( ع اِ ) نام گیاهی است و آن نیکوتر علف شتر است و سعدان را خاری باشد و بدان پستان را تشبیه کنند. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( اقرب المو ...

سعدانه. [ س َ ن َ ] ( ع اِ ) پنجم سپل شتر. ( از منتهی الارب ) ( از آنندراج ) . سپل شتر. ( از اقرب الموارد ) . || گره بند نعل. ( منتهی الارب ) ( آنندر ...

سعد. [ س َ ] ( ع ص ) در عربی نقیض نحس باشد. ( برهان ) ( مهذب الاسماء ) . نیک. ( غیاث ) ( آنندراج ) : دولت سعدش ببوسد هر زمانی آستین طایر میمونش باشد ...

سعدی. [ س ُ دا ] ( ع ص ) مؤنث اسعد. ( منتهی الارب ) . سعدی. [ س َ ] ( اِخ ) مشرف الدین مصلح بن عبداﷲ سعدی شیرازی ، نویسنده و گوینده بزرگ قرن هفتم. ...

سعیدا. [ س َ ] ( اِخ ) مرد آگاهی است و در فن نقشبندی مهارتی داشته و در اصفهان ساکن بود. این اشعار از اوست : کس نیست که خارم ز دل ریش برآرد این خار مگ ...

سعوط. [ س َ ] ( ع اِ ) دارو به بینی ریختنی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) . دارویی را گویند که اندر بینی چکانند. ( ذخیره خوارزمشاهی ) . ج ، سعوطات. دار ...

سرعشر. [ س َ ع َ ] ( اِ مرکب ) علامت و نشانی که در حاشیه قرآن مجید برای هر ده آیه گذارند. ( ناظم الاطباء ) . نقش و نشانی است که در حاشیه قرآن بجهت هر ...

سرعان. [ س َ ن َ ] ( ع اِ فعل ) گاهی خبر محض واقع شود و گاهی خبری که متضمن معنی تعجب بود و منه قولهم : لسرعان ما صنعت کذا؛ ای ما اَسْرَع َ. ( از ناظم ...

سرع. [ س َ / س ِ ] ( ع اِ ) شاخ تر رَز بدانجهت که نازک میشود. || شاخ تر از هر درخت که باشد. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) منبع. لغت نامه دهخدا

با استناد به منابع معتبر زبان شناسی و فرهنگ های کهن، ادعای �ترکی بودن سرسام� و برگرفتن آن از �سارسیلماق� کاملاً بی اساس و از نظر علمی مردود است. در ا ...

درستیِ ادعای با ریشه یابی واژه �مجمعه� در معتبرترین منابع لغت عربی و فارسی کاملاً تأیید می شود: قطعاً و بدون هیچ تردیدی، واژه �مجمعه� ( با تلفظ مجمع ...

راعب. [ ع ِ ] ( ع ص ) ترسان. ترسنده. ( از المنجد ) . || آن سیل که وادی برکند. ج ، رواعب. ( مهذب الاسماء ) . سیل راعب ؛ سیلی که بعلت کثرتش هول انگیز ب ...

راعن. [ ع ِ ] ( ع ص ) فاسد و زشت. || احمق و نادان. ( تفسیر ابوالفتوح رازی ) . رجوع به راعنا و راعناگوی شود. منبع. لغت نامه دهخدا

راعش. [ ع ِ ] ( اِخ ) شاعری از بنی صاهله هذلی است مقریزی در امتاع الاسماع گوید: او اسلحه خود را آماده میکرد. زن وی گفت برای که سلاحت را آماده میکنی گ ...

راعل. [ ع ِ ] ( ع ص ) خرمابنان تر یعنی بی بر یا بلایه بارآور. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) . || تخم ضعیف. ( از تاج العروس ) ( از متن ...

( راعیة ) راعیة. [ ی َ ] ( ع ص ) مؤنث راعی. ج ، رواعی. ( المنجد ) . رجوع به راعی شود. || ( اِ ) اول پیری. ( آنندراج ) . - راعیة الاتن ؛ نوعی از مل ...

راعیل. ( اِخ ) نام زلیخای مشهور است. ( برهان ) ( آنندراج ) . صاحب روضة الصفا گوید: بروایت اکثر علماء، زلیخا راعیل نام داشت و پدرش را که از اعیان مصر ...

راعنا. [ ع ِ ] ( ع فعل امر / ص ) کلمه امر، ای ارعنا سمعک ؛ یعنی گوش خود را به من دار. ( ناظم الاطباء ) . || بمعنی مراقبت است ای راقبنا و انتظرنا. و ه ...

بر اساس منابع معتبر، بررسیِ ریشه شناسیِ دقیقِ واژه ی �رایانه� به شکل زیر است: 🔎 ریشه شناسی واژه �رایانه� واژه �رایانه� از زبان فارسی میانه ( پهلوی ...

راعی. ( ع ص ، اِ ) شبان. ( فرهنگ نظام ) ( مهذب الاسماء ) ( دهار ) ( ترجمه علامه تهذیب عادل بن علی ) ( از المنجد ) . شبان یعنی چراننده چهارپایان. ( آن ...

بر اساس فرهنگ های ریشه شناختی معتبر، �یارانه� ریشه در زبان فارسی میانه ( پهلوی ) دارد و خویشاوندی مستقیم آن با اوستایی و سانسکریت در منابع مذکور ثبت ...

دعبب. [ دُ ب ُ ] ( ع اِ ) بازی و مزاح. ( منتهی الارب ) . || ( ص ، اِ ) لعوب و بازی کننده. ( از اقرب الموارد ) . || سرودگوی نیکو. ( منتهی الارب ) . مغ ...

دعبوث. [ دُ ] ( ع ص ، اِ ) مأبون که صاحب علت پشت باشد. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) . منبع. لغت نامه دهخدا

دعبوس. [ دُ ] ( ع ص ، اِ ) گول. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) . منبع. لغت نامه دهخدا

واژه دعبوب. [ دُ ] ( ص ، اِ ) راه واضح و کوفته. || مرد ضعیف مسخره. || کوتاه بالای زشت هیئت. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) . || شادمان. ( منتهی ...

دعبوب. [ دُ ] ( ص ، اِ ) راه واضح و کوفته. || مرد ضعیف مسخره. || کوتاه بالای زشت هیئت. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) . || شادمان. ( منتهی الارب ...

دعب. [ دَ ] ( ع مص ) راندن. || مزاح کردن. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) . دعابة. و رجوع به دعابة شود. || آرمیدن با زن. ( از منتهی الارب ) ( ...

( دعبیة ) دعبیة. [ دُ بی ی َ ] ( ع ص ) تند: ریح دعبیة؛ باد تند. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) . منبع. لغت نامه دهخدا

دعبل. [ دِ ب ِ ] ( ع اِ ) بیضه غوک. || ناقه توانا. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) . || شارف و شتر مسن و سالخورده. ( از اقرب الموارد ) . شتر بلند ...

( دعبلة ) دعبلة. [ دِ ب ِ ل َ ] ( ع اِ ) ماده شتر توانا. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) . || شارف. ( اقرب الموارد ) . رجوع به دعبل شود. || دزد. ...

دعاء. [ دُ ] ( ع مص ) خواهانی نمودن. ( از منتهی الارب ) . رغبت کردن به کسی. ( از اقرب الموارد ) . || خواندن کسی را. ( از منتهی الارب ) . ندا دادن و ف ...

دمعان. [ دَ ] ( ع ص ) قدح دمعان ؛ کاسه لبریز. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) . منبع. لغت نامه دهخدا

دمعق. [دِ ع َ ] ( ع اِ ) ابریشم سفید. ( ناظم الاطباء ) . اما ظاهراً کلمه دگرگون شده دمسق است. رجوع به دمسق شود. منبع. لغت نامه دهخدا

دمعاء. [ دُ م َ ] ( ع اِ ) ج ِ دمیع. ( از اقرب الموارد ) . رجوع به دمیع و دمعة شود. منبع. لغت نامه دهخدا

( دمعة ) دمعة. [ دَ م ِ ع َ ] ( ع ص ، اِ ) زن زودسرشک. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ) . زن زودگری و پراشک چشم. ( از اقرب الموارد ) . ...

واژه دمع. [ دَ / دَ م َ ] ( ع مص ) اشک باریدن چشم. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ) . رفتن اشک. ( المصادر زوزنی ) ( ت ...

واژه دمق. دمغ [ دَ م َ ] ( معرب ، اِ ) معرب از دمه فارسی. باد وبرف. || دزدی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) . منبع. لغت نامه دهخدا

واژه دمغ. [ دَ ] ( ع مص ) شکستن سر کسی را چنانکه به دماغ رسد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( المصادر زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ) ( ...

واژه دمق. [ دَ م َ ] ( معرب ، اِ ) معرب از دمه فارسی. باد وبرف. || دزدی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) . منبع. لغت نامه دهخدا