جدب

فیالک مِن خدّ اسیل ، و منطق
رخیم ، و من خلْق تعلّل َ جادبُه.
ذو الرمة ( از اقرب الموارد ) .
|| خشک و بی نبات شدن. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) . || ( ع اِ ) تنگسال. ( منتهی الارب ) . خشکسالی محْل. ( از اقرب الموارد ) . قحط. خلاف خصب. ( یادداشت مؤلف ) . تنگی. ( زمخشری ) : مرت علیهم سنو جدب. ( از اقرب الموارد ) . || عیب. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) . || مغز درخت خرما و آن را پیه درخت خرما نیز گویند. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ) . به عربی شح النخلةو قلب النخلة خوانند. گزندگی زنبور را نافع است. ( برهان ) . دل خرما نیز گویند و مانند مغز بادام باعسل وشیرینی خورند. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) . || ج ِ جدبة. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) . رجوع به جدبه شود.
- مکان جدب ؛ جای خشک بی نبات. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ) . جائی قحط زده. ( یادداشت مؤلف ) .
جدب. [ ج ِ دَب ب ] ( ع ص ، اِ ) علم است تنگسال را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) . || بی ثمر. ( ناظم الاطباء ) .
منبع. لغت نامه دهخدا