پیشنهاد‌های امیرحسین سیاوشی خیابانی (٣٣,٦٥٧)

در موقعیکه

دم در کشیدن ( مصدر ) سکوت کردن ساکت شدن خاموش گشتن .

دم در کشیدن ( مصدر ) سکوت کردن ساکت شدن خاموش گشتن .

همان طور که عادت بر آن جاریست . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

همان طور که عادت بر آن جاریست . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

گرداگرد

چنین تصمیم گرفته شده بود که . . . . . . . . . . . . . .

خستگی از تنم گرفت و شنگولم کرد

شنگول خرطوم فیل. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ) .

شنگولی. [ ش َ ] ( ص نسبی ) منسوب به شنگول. رجوع به شنگول شود : غلام همت شنگولیان و رندانم نه زاهدان که نظر میکنند پنهانت. سعدی.

آب شنگولی

آب شنگولی

آب شنگولی

چشم انتظار

چشم انتظار

چشم انتظار

چیز میز

جل و پلاس

جل و پلاس

جل و پلاس

جل و پلاس

جل و پلاس

جل و پلاس

جل و پلاس ( اسباب کم بها )

وطن پریش

خوی ریزان

خوی چکان. [ خوَی ْ / خَی ْ / خِی ْ / خُی ْ ] ( نف مرکب، ق مرکب ) عرق ریزان : ای پیکر منور محرور خوی چکان ثعبان آتشین دم و روئینه استخوان. خواجوی کرم ...

خوی چکان. [ خوَی ْ / خَی ْ / خِی ْ / خُی ْ ] ( نف مرکب، ق مرکب ) عرق ریزان : ای پیکر منور محرور خوی چکان ثعبان آتشین دم و روئینه استخوان. خواجوی کرم ...

روزگارِ پیشتر ؛ سابقا ، قبلا وطن پریش تر از روزگار پیش ترم هنوز می روم و نام دیگرم سفر است علیرضا کیانی

روزگارِ پیشتر وطن پریش تر از روزگار پیش ترم هنوز می روم و نام دیگرم سفر است علیرضا کیانی

روزگارِ پیشتر وطن پریش تر از روزگار پیش ترم هنوز می روم و نام دیگرم سفر است علیرضا کیانی

روزگارِ پیشتر وطن پریش تر از روزگار پیش ترم هنوز می روم و نام دیگرم سفر است علیرضا کیانی

روزگارِ پیشتر وطن پریش تر از روزگار پیش ترم هنوز می روم و نام دیگرم سفر است علیرضا کیانی

روانه شدن ، راهی شدن

روانه شدن

بی خداحافظی

زین پس

دیده بر هم نهادن ؛ دیده برهم بستن ؛ چشم برهم نهادن. کنایه از خوابیدن : در خدمت پدر نشسته بودم و همه ٔ شب دیده بر هم نبسته. ( گلستان ) . چه داند لت ا ...

دیده بر هم نهادن ؛ دیده برهم بستن ؛ چشم برهم نهادن. کنایه از خوابیدن : در خدمت پدر نشسته بودم و همه ٔ شب دیده بر هم نبسته. ( گلستان ) . چه داند لت ا ...

- بی دیده ؛ کور. نابینا : حکایت بشهر اندر افتاد و جوش که بی دیده ای دیده بر کرد دوش. سعدی. در خاک چو من بیدل و بیدیده نشاندش اندر نظر هر که پریوار ...

- بی دیده ؛ کور. نابینا : حکایت بشهر اندر افتاد و جوش که بی دیده ای دیده بر کرد دوش. سعدی. در خاک چو من بیدل و بیدیده نشاندش اندر نظر هر که پریوار ...

آب دیده

آب دیده

تنها همین امشب من

بی جرم و بی جنایت

برق نگاه

twinkle

گرفته لب. [ گ ِ رِ ت َ / ت ِ ل َ ] ( ص مرکب ) کنایه از مردم خاموش باشد. ساکت ، خاموش ( برهان ) : دید مرا گرفته لب آتش پارسی ز تب نطق من آب تازیان برد ...

گرفته لب. [ گ ِ رِ ت َ / ت ِ ل َ ] ( ص مرکب ) کنایه از مردم خاموش باشد. ( برهان ) : دید مرا گرفته لب آتش پارسی ز تب نطق من آب تازیان برده به نکته ٔ د ...

لب بر لب نهادن