پیشنهادهای امیرحسین سیاوشی خیابانی (٣٣,٦٥٧)
چشم دریده. [ چ َ / چ ِ دَ دَ/ دِ ] ( ن مف مرکب ) کنایه از بی شرم و بی حیا باشد. ( برهان ) . چشم شوخ و شوخ چشم و بی حیا. ( آنندراج ) . بی حیا وگستاخ و ...
مربع نشستن . [ م ُ رَب ْ ب َ ن ِ ش َ ت َ ] ( مص مرکب ) چهارزانو نشستن . گردپای نشستن . ( یادداشت مرحوم دهخدا ) . و آن عبارت ازنشستن به وضع خاص که اهل ...
مربع نشستن . [ م ُ رَب ْ ب َ ن ِ ش َ ت َ ] ( مص مرکب ) چهارزانو نشستن . گردپای نشستن . ( یادداشت مرحوم دهخدا ) . و آن عبارت ازنشستن به وضع خاص که اهل ...
قاه قاه خندیدن ، قه قه خندیدن
کارزار شکستن ؛ کنایه از ظفر یافتن. ( آنندراج ) : همی گفت بهمن به اسفندیار که گر نشکنی بشکنی کارزار. نظامی ( از آنندراج ) . ظفر یافتن. [ ظَ ف َ ت َ ...
کارزار شکستن ؛ کنایه از ظفر یافتن. ( آنندراج ) : همی گفت بهمن به اسفندیار که گر نشکنی بشکنی کارزار. نظامی ( از آنندراج ) . ظفر یافتن. [ ظَ ف َ ت َ ...
کارزار شکستن ؛ کنایه از ظفر یافتن. ( آنندراج ) : همی گفت بهمن به اسفندیار که گر نشکنی بشکنی کارزار. نظامی ( از آنندراج ) . ظفر یافتن. [ ظَ ف َ ت َ ...
کارزار شکستن ؛ کنایه از ظفر یافتن. ( آنندراج ) : همی گفت بهمن به اسفندیار که گر نشکنی بشکنی کارزار. نظامی ( از آنندراج ) . ظفر یافتن. [ ظَ ف َ ت َ ...
کارزار شکستن ؛ کنایه از ظفر یافتن. ( آنندراج ) : همی گفت بهمن به اسفندیار که گر نشکنی بشکنی کارزار. نظامی ( از آنندراج ) .
جنگ دیده. [ ج َ دی دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) کسی که جنگ کردن دیده باشد. آزموده در جنگ. ( ناظم الاطباء ) . جنگ آزموده : زروبه رمد شیر نادیده جنگ سگ جنگ ...
کارزارافتاده ؛ کنایه از کسی که جنگها را بسیار تجربه کرده باشد. ( آنندراج ) : مستمندی دردمندی خسته ای کار زاری کارزار افتاده ای. میرخسرو ( ازآنندراج ...
کارزارافتاده ؛ کنایه از کسی که جنگها را بسیار تجربه کرده باشد. ( آنندراج ) : مستمندی دردمندی خسته ای کار زاری کارزار افتاده ای. میرخسرو ( ازآنندراج ...
کارزارافتاده ؛ کنایه از کسی که جنگها را بسیار تجربه کرده باشد. ( آنندراج ) : مستمندی دردمندی خسته ای کار زاری کارزار افتاده ای. میرخسرو ( ازآنندراج ...
کارزارافتاده ؛ کنایه از کسی که جنگها را بسیار تجربه کرده باشد. ( آنندراج ) : مستمندی دردمندی خسته ای کار زاری کارزار افتاده ای. میرخسرو ( ازآنندراج ...
ج معرکه = معارک
کارزاری. ( ص نسبی ) منسوب به کارزار. راجع بجنگ. || جنگی. جنگجو. معارک ( اعم از انسان یا حیوان ) : پس هزار سوار بگزید ( سلیمان ) هر کدام مبارزتر و دلی ...
کارزاری. ( ص نسبی ) منسوب به کارزار. راجع بجنگ. || جنگی. جنگجو. معارک ( اعم از انسان یا حیوان ) : پس هزار سوار بگزید ( سلیمان ) هر کدام مبارزتر و دلی ...
چندین چندین. [ چ َ ] ( ق مرکب ) این قدر. ( ناظم الاطباء ) . اینهمه. بدین بسیاری. افاده ٔ تعدد و کثرت کند. ( یادداشت مؤلف ) . بسیار : بدین خواسته نی ...
چندین چندین. [ چ َ ] ( ق مرکب ) این قدر. ( ناظم الاطباء ) . اینهمه. بدین بسیاری. افاده ٔ تعدد و کثرت کند. ( یادداشت مؤلف ) . بسیار : بدین خواسته نی ...
آل و آشوب
آل و آشوب
آل و آشوب
آل و آشوب
رزم آشوب. [ رَ ] ( نف مرکب ) رزمجو. رزم آزموده. رزم آور. جنگ آور. ( یادداشت مؤلف ) .
آشوبنده
آشوب دریا ؛ طغیان. تلاطم. انقلاب. طوفان و آشفتگی آن : مروارید نیکوتر شودبوقت بهار که دریا از آشوب آرام گیرد. ( نزهةالقلوب حمداﷲ مستوفی
در میانه بوده ای یک قطره آب و پس شوی یک مشت خاک در میانه چیست این آشوب و چندین کارزار جمال الدین عبدالرزاق اصفهانی
روحانیان
فرشتگان
روحانیان
بی برگی. [ بی ب َ ] ( حامص مرکب ) فقر. احتیاج. مسکنت. بی نوایی. فقیری. درماندگی. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ) : رهی خواهی شدن کآن ره دراز اس ...
بی برگی. [ بی ب َ ] ( حامص مرکب ) فقر. احتیاج. مسکنت. بی نوایی. فقیری. درماندگی. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ) : رهی خواهی شدن کآن ره دراز اس ...
بی برگی. [ بی ب َ ] ( حامص مرکب ) فقر. احتیاج. مسکنت. بی نوایی. فقیری. درماندگی. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ) : رهی خواهی شدن کآن ره دراز اس ...
بی برگی. [ بی ب َ ] ( حامص مرکب ) فقر. احتیاج. مسکنت. بی نوایی. فقیری. درماندگی. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ) : رهی خواهی شدن کآن ره دراز اس ...
بی برگی. [ بی ب َ ] ( حامص مرکب ) فقر. احتیاج. مسکنت. بی نوایی. فقیری. درماندگی. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ) : رهی خواهی شدن کآن ره دراز اس ...
بی برگ بمجاز، بی سروسامان مثل بینوا. ( آنندراج ) . بینوا. فقیر. محتاج. ( فرهنگ فارسی معین ) . درویش. فقیر. بی زاد و توشه. بی آذوقه : همیشه ناخوش و ب ...
بی برگ بمجاز، بی سروسامان مثل بینوا. ( آنندراج ) . بینوا. فقیر. محتاج. ( فرهنگ فارسی معین ) . درویش. فقیر. بی زاد و توشه. بی آذوقه : همیشه ناخوش و ب ...
بی برگ بمجاز، بی سروسامان مثل بینوا. ( آنندراج ) . بینوا. فقیر. محتاج. ( فرهنگ فارسی معین ) . درویش. فقیر. بی زاد و توشه. بی آذوقه : همیشه ناخوش و ب ...
بی برگ و رنگ ؛ ضایع و خراب : به خانه درآی ار جهان تنگ شد همه کار بی برگ و بی رنگ شد. فردوسی.
بی برگ و رنگ ؛ ضایع و خراب : به خانه درآی ار جهان تنگ شد همه کار بی برگ و بی رنگ شد. فردوسی.
بی برگ و رنگ ؛ ضایع و خراب : به خانه درآی ار جهان تنگ شد همه کار بی برگ و بی رنگ شد. فردوسی.
بی برگ و رنگ ؛ ضایع و خراب : به خانه درآی ار جهان تنگ شد همه کار بی برگ و بی رنگ شد. فردوسی.
بنفشه دل ؛ دل سوخته. که دل از غم تیره دارد : از بس که غم خورم ز سپهر بنفشه رنگ خاقانی بنفشه دلم خواند روزگار. خاقانی.
غنچه شدن. [ غ ُ چ َ/ چ ِ ش ُ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه ازجمع شدن و گرد شدن. ( انجمن آرا ) ( از برهان قاطع ) .
غنچه شدن. [ غ ُ چ َ/ چ ِ ش ُ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه ازجمع شدن و گرد شدن. ( انجمن آرا ) ( از برهان قاطع ) .
غنچه دل. [ غ ُ چ َ / چ ِ دِ ] ( ص مرکب ) تنگدل و منقبض. غنچه خاطر. ( بهار عجم ) ( آنندراج ) . رجوع به غنچه خاطر شود.
غنچه خاطر. [ غ ُ چ َ / چ ِ طِ ] ( ص مرکب ) تنگدل و منقبض. ( بهار عجم ) ( آنندراج ) . مغموم. حزین. دلتنگ. ملول. ( ناظم الاطباء ) : غیر اگر نشکفد از شع ...
غنچه پیشانی. [ غ ُ چ َ / چ ِ ] ( ص مرکب ) کنایه از بیدماغ و اخمه رو. ( آنندراج ) . آنکه ابروهای وی درهم و پیچدار باشد. عبوس. ( ناظم الاطباء ) : در رک ...
غنچه پیشانی. [ غ ُ چ َ / چ ِ ] ( ص مرکب ) کنایه از بیدماغ و اخمه رو. ( آنندراج ) . آنکه ابروهای وی درهم و پیچدار باشد. عبوس. ( ناظم الاطباء ) : در رک ...
غنچه ٔ بام ؛ کنایه از سفیدی صبح و فلق است : شبی ناگاه چون غنچه ٔ بام بخندید، و عروس صبح از تتق قیرگون بیرون خرامید با لشکری جرار پیرامن مأمن او درآم ...