پیشنهاد‌های رامین حبیبی (٤٣٣)

هِشته: رها کرده، رها شده.

تُرَهات و مُهمَلاتی که عارفان و صوفیان بر زبان رانند و جز اراجیف و گنده گویی و ادعاهایِ بی پایه و اساس و کفرآمیز نیستند.

کلمات کفرآمیز صوفیان.

مؤنث شطحی، کلمات کفرآمیزی که صوفیان پلشت بر زبان و در هنگامی که خود را بالاتر از همه می بینند گویند. همچون، انا الحقِ حسین بن منصورحلاج.

به آدمی که خودبزرگ بینی و تکبر و غرور داشته باشه، می گن فرعونیت دارد.

تَفَرعُن: فخرفروشی و خودپرستی کردن.

مُتِفَرعِن/motefar~en/: از خودراضی و مغرور.

پُرنَخوَت: پر از تکبر و غرور.

تَوَرُع: پارسایی، پرهیزگاری و. .

چندتا معنی دارد: آزره و غمگین، ناراحت و اخمو، خودبین و خودخواه.

مُدَمَغ

چندتا معنی دارد: ابله و نادان، کر و ناشنوا و حیران و سرگشته

اَصَم: کر، ناشنوا.

به معنای نادان و ابله است.

معرب آرژانتین.

معرب بلژیک

گیش احتمالاً قدیمیِ کیش به معنای آیین و دین و مذهب باشد. چنان که احمد کسروی در کتاب تاریخچه شیر و خورشید می آورد که: و خورشید پرستی از گیش زردشتیان م ...

جمع تازیک، به معنای اعراب. �. . . و نقش درفشهای تازیکان نشین. . . �/ تاریخچه شیر و خورشید، زنده یاد احمد کسروی.

عرب، غیر عجم.

اِغلاق: سخن را پیچیده گفتن؛ پیچیده گویی.

جمع کولی، یعنی آدمهای ولگرد و بی سر و پا و در به در. که زنده یاد احمد کسروی در کتاب صوفی گری در وصف صوفیان فراری از مقابله با مغولان و کشته شدن خانو ...

داشتن هوسِ انجام و اقدام به کاری. هوسناکی، هوس داری.

در معنای مجازی آن جلودار یا جلوگرفتگی و چشم پوشی کردن است. مثلاً: هوس بازیها، پرده به چشم پشمینه پوشها فروهشته بوده. /صوفی گری، احمد کسروی. یعنی هو ...

به کسی گویند که ماهوت[نوعی پارچة ضخیم پُرزدار. ] پاک داشته باشد. در کتاب صوفی گری زنده یاد احمد کسروی این کلمه را دیدم، ظاهراً به مرشد و عارف و اینها ...

احتمالاً در یکی از معانی آن، وسیلۀ گدایی باشد. چنان که احمد کسروی در کتاب صوفی گری می نویسد: زیرا صوفیان . . . . . تنها آن درویشان . . . . دریوزه گرد ...

وشق. [ وُ ش ُ ] ( ترکی ، اِ ) غلام ساده رو

( اَ ) [ ع . ] ( شب جم . ) حرف تنبیه است ، بدان و آگاه باش ! هان !.

بخوای ترتیب خانمی رو که اصطلاحاً ناموس کسیه بدی، می گن رَیبه.

به معنای آلت تناسلی زنان نیز هست. [قدیم]

دکتر سیروس شمیسا در کتاب شاهد بازی در ادبیات فارسی آورده است که: "اوبنه در حقیقت نوعی بیماری است و اوبنه ای برای نجات از خارش مقعد است که به عمل جنسی ...

ذی روح: انسان غیر ذی روح: غیر حیوان، بی جان.

دکتر سیروش شمیسا، در کتاب شاهد بازی در ادبیات فارسی، آن را در معنای کونی یا مفعول آورده است.

کار: دکتر سیروس شمیسا، در کتاب شاهد بازی در ادبیات فارسی، آن را به معنایِ همجنسگرایی نیز آورده است.

اِغلام: لواط کردن، همجنسگرایی، همجنس بازی، رابطه مرد با مرد و. . .

دَواوین: جمعِ دیوان، دیوانِ شُعَرا.

دوشیزگان، باکرگان و. . .

ذُخْر: اندوخته، ذخیره. ذخر زمان: اندوختۀ زمان.

اندوختۀ زمان، کسی که در یک برهه نجات دهندۀ مردم از بدبختی و سیه روزی باشد؛ همچون، رضا شاه.

کتاب گلستان توانم تصنیف کردن که باد خزان را بر ورق او دست تطاول نباشد/گلستان سعدی، بند ۷۷. در اینجا به معنای در امان ماندنِ این کتاب از دست درازی و ...

به معنای رفاقت خالصانه و ثابت شده و بی ریا و چشم داشت. که یار موافق بود و ارادت صادق/گلستان سعدی، بند ۶۷.

بجنگ، جنگیدن.

پابین کشیدن/ زبان از مکالمۀ او در کشیدن قوت نداشتم/گلستان سعدی، بند ۶۷.

خانواده داری؛ سرپرستی خانواده و فرزندان و دادنِ مخارج آنها.

همان کالبد شکافی جسد است.

مفهومش اینه که اتفاقات خوبی براتون در بستر زمان رقم بخورند.

به معنای تخته سنگ و سنگ قبر است.

نَبو: پسر مدوک یا مردوخ؛ ایزدِ خرد و نوشتار.

جمود نعشی: سفت و خشک شدن جسد فرد متوفی.

نعشه: جسد و لاشه. نشئه: سرمست و شاداب بودن : )

نعشه: جسد و لاشه. نشئه: سرمست و شاداب بودن : )