پیشنهاد‌های آرش ایرانپور (١,٧٥٥)

شاید ستاک گذشته پوزیدن باشد

افژولیدن

وَرَنی

یَنی

بدرقه کردن

بستو

آجستن

دریغوش ( برگرفته از پارسی میانه )

بهریدن

تقسیم کردن

تکیدن مصدر تکاندن است

خودگوهری

انحراف جنسی

ازدواج

تکان خوردن آوگان ( مایعات )

چاریدن در پارسی میانه به معنی ترمیم کردن است

چِهیدن ینی تعلیم دادن به گذشته برود می شود چاشتن

ستاک کنون گذشتن است. در پارسی میانه به ریخت وِتاریدن بوده

لاغر شدن

در پارسی میانه: پسیمار در تازی: مدعی علیه در پارسی نو: خوانده

در پارسی میانه: پیشیمار در تازی: مدعی در پارسی نو: خواهان

بنخان ( منبع ) این خازیدن کجاست؟

در استان پارس هم تُریدن به چم غلتیدن است.

در پارسی میانه: نِپاستن

لاغیدن

آزونکس پزشک و روانشناس ایرانی زمان اشکانیان بود، نام ایرانی اش مشخص نیست.

روزانگی

روزانگی

ترانما

زندامه

پرستوی اطلاعاتی

نظم گرفتن منظم شدن

نظم

نظم دادن

منصوب کردن

زگاپ

شَهَنگبین شه ( شاه ) انگبین ( عسل )

اداره کردن

در پارسی میانه: وَساپی

در پارسی میانه: تَنگاپی

این جا برای گفتگو درباره واژه �شعر� است نه مشاعره! این همه چرت و پرت ننویسید.

در پارسی میانه: ویسی

در پارسی میانه: چَخشیتن

سَنَهیدن: تأثیر گذاشتن

منطبق

در پارسی میانه: پَسَچاک

با این که

مِهستان

همگانی