اسم - صفحه 75

مؤنث عامر، آباد کننده

پایمردی، وساطت، خواهش کردن از کسی برای عفو وبخشش گناه دیگری، ( در ادیان ) اعتقادی در تشیع که بر مبن ...

خویشاوندان، نزدیکان

عجب ( عربی ) + نوش ( فارسی ) نام زنی در منظومه خسروشیرین

روز نهم از ماه ذی الحجه و روز قبل از عید قربان

دختر بهشتی

آن که موجب سربلندی زنان است

آن که موجب بزرگی و سربلندی زمان خود است

آن که باعث عزت و سربلندی سیدها است

آن که باعث سربلندی و عزت پادشاهان است

عزت ( عربی ) + بانو ( فارسی ) بانوی گرامی و ارجمند

عزت ( عربی ) + زمان ( فارسی )، عزت الزمان

باعث عزت و سربلندی پادشاه، از زنان معروف اواخر دوره ایلخانیان

زنان گرامی و ارجمند، نام دختر فتحعلی شاه قاجار

نامی که اعراب مسلمان به عزرا می دهند، عزرا

آغاز تاریکی بعد از غروب آفتاب، ( در قدیم ) زمانِ میان غروب آفتاب و طلوع فجر، شبانگاه، شامگاه

سبب خوشی پادشاهان

علاقه شدید قلبی

ترکیب دو اسم عصمت و زمان ( معصوم و هنگام )، بی گناه و پاک در دوران و زمان، آن که در دوران خود مبرا ...

عصمت پادشاهان

ترکیب دو اسم شیما و زهرا ( زن زیبای عرب و نیکو )

طینت، سرشت، ( در قدیم ) عادت و طبیعت، خوی، خصلت

سعی و کوشش جد وجهد، شینا، شناوری

لطیف و نازنین، شناز، مرکب از شی ( شبنم ) + ناز

دختری که با فصاحت و شیوایی سخن می گوید، ( شیوا، دخت = دختر )، ویژگی دختری که با فصاحت و شیوایی سخن ...

ترکی از عربی صبح

صاباح ( ترکی ) + گل ( فارسی ) مرکب از صاباح ( صبح ) + گل

مونث صادق راستگو و درستکار

زیبایی، جمال

صبح ( عربی ) + آسا ( فارسی ) مانند صبح سپید و روشن

سپید چهره، سپیدپیشانی

صبح چهره، صبح ( عربی ) + چهره ( فارسی ) آن که چهره ای سپید چون صبح دارد

صبح ( عربی ) + چهره ( فارسی ) آن که چهره ای سپید چون صبح دارد

مرکب از صبر بردباری، ناز زیبا، صبر ( عربی ) + ناز ( فارسی ) مرکب از صبر بردباری + ناز زیبا

صبور و شکیبا، ( صبر، ین ( پسوند نسبت ) )، منسوب به صبر

صبور و شکیبا، [صبر، ین ( پسوند نسبت )، الف اسم ساز]، منسوب به صبر

صبور و شکیبا، ( صبر، اینه ( پسوند نسبت ) )، منسوب به صبر، ( عربی ـ فارسی ) ( صبر + اینه ( پسوند نسب ...

تندرستی

حالت هوشیاری سالک پس از بی خودی

انعکاس صوت، پژواک

سبب سربلندی سیدها

مایه سربلندی و افتخار پادشاهان

سبب سربلندی زنان

فخر ( عربی ) + ایران ( فارسی ) مایه سربلندی ایران

مایه نازش گل، فخر ( عربی ) + گل ( فارسی ) مایه نازش گل

مؤنث فخیم، بزرگ، محترم، صفت برای دولت های خارجی که با ایران روابط دوستانه داشتند، ( در دوره ی قاجار

هدیه ای از طرف خداوند

شأن و شوکت و رفعت و شکوه

برخوردار از فرّ ایزدی، [فرّ ( اوستایی ) = فروغ یا موهبت ایزدی، ا ( پسوند نسبت ) ]، منسوب به فرّ، که ...

شمس ( عربی ) ایران ( فارسی ) خورشید ایران

خورشید

مدهوش از عشق، مدهوش از عشق و اندوه و اضطراب