پرسش‌های دکتر احمد. ع. معینی

مرا چشمیست خون افشان ز دست آن کمان ابرو جهان بس فتنه خواهد دید از آن چشم و از آن ابرو غلام چشم آن ترکم که در خواب خوش مستی نگارین گلشنش روی است و مشکین سایبان ابرو هلالی شد تنم زین غم که با طغرای ابرویش که باشد مه که بنماید ز طاق آسمان ابرو

خنک آن قمار بازی که بباخت آن چه بودش بنماند هیچش الا هوس قمار دیگر

کشت ماراملخان خورده وماساده دلان دل به اندام پر ازکاه مترسک بستیم

نیک برنج اندرم ازخویشتن گم شده تدبیروخطاکرده ظن

تا که نبض از نام کی گردد جهان او بود مقصود جانش در جهان

صوفیان در دمی دو عید کنند عنکبوتان مگس قدید کنند

  عقل گوید شش جهت حدسست و بیرون راه نیست عشق گوید راه هست و رفته‌ام من بارها   عقل بازاری بدید و تاجری آغاز کرد عشق دیده زان سوی بازار او بازارها

با دشمن من یار   چو بسیار نشست با یار   نشایدم دگر  بار   نشست

پرهیز از آن گلی که با خار نشست بگریز از آن مگس که با مار نشست

... روزی دیگر یک طاقه شال رضایی و قدری باجاغلی به معلم انگریزی انعام کردند.  سفرنامه میرزا ابوالحسن خان ایلجی به روسیه _حیرت نامه