پیشنهاد‌های علی باقری (٤٠,٧٦٣)

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " بَوَنْده مرد" را به جای واژه ی " انسان کامل" به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " بَوَنْده" را به جای واژه ی " کامل" به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " بَوَنْده" را به جای واژه ی " کامل" به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " بَوَنْدگی" را به جای واژه ی " کمال " به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " بَوَنْدگی" را به جای واژه ی " کمال " به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " بودنی بی گمان" را به جای واژه ی " مستقبل محقّق الوقوع " به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " بودنی بی گمان" را به جای واژه ی " مستقبل محقّق الوقوع " به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " بُن و بر"ْرا به جای واژه ی " علت و معلول " به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " بُن و بر"ْرا به جای واژه ی " علت و معلول " به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " بُنْسری"ْرا به جای واژه ی " ردّالعجز علی الصّدر " به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " بُنْسری"ْرا به جای واژه ی " ردّالعجز علی الصّدر " به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " بساورد" را به جای واژه ی " تکمیل ( در دانش معانی ) " به کار برده است.

بساورْد: دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " بساورد" را به جای واژه ی " تکمیل ( در دانش معانی ) " به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " برکامه" را به جای واژه ی " علی رغم " به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " برکامه" را به جای واژه ی " علی رغم " به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " برافزون" را به جای واژه ی " زاید " به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " برافزون" را به جای واژه ی " زاید " به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " باشگونه" را به جای واژه ی " مقلوب " به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " باشگونه" را به جای واژه ی " مقلوب " به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " باشگونگی" را به جای واژه ی " قلب " به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " باشگونگی" را به جای واژه ی " قلب " به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " بازگیرانه" را به جای واژه ی " سلبی " به کار برده است.

باز گیرانه: دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " بازگیرانه" را به جای واژه ی " سلبی " به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " بازداشت" را به جای واژه ی " نهی ( در دانش معانی ) " به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " بازداشت" را به جای واژه ی " نهی ( در دانش معانی ) " به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " بازخوانی هنری" را به جای واژه ی " اسناد مجازی" به کار برده است.

بازخوانی هنری: دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " بازخوانی هنری" را به جای واژه ی " اسناد مجازی" به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " بازخوانی" را به جای واژه ی " نسبت، اسناد" به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " بازخوانی" را به جای واژه ی " نسبت، اسناد" به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " بازخوانی" را به جای واژه ی " نسبت، اسناد" به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " افزوده" را به جای واژه ی " مضاف" به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " افزوده" را به جای واژه ی " مضاف" به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " استعاره ی پیر استه" را به جای واژه ی " استعاره ی مجرّده" به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " استعاره ی پیر استه" را به جای واژه ی " استعاره ی مجرّده" به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " آمیغی" را به جای واژه ی " ترکیبی" به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " آمیغی" را به جای واژه ی " ترکیبی" به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " آگنه" را به جای واژه ی " حشو" به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " آغازینه" را به جای واژه ی " مطلع" به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " آغازینه" را به جای واژه ی " مطلع" به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " آشکار گی" را به جای واژه ی " تصریح" به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " آشکار گی" را به جای واژه ی " تصریح" به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " آبْخوست" را به جای واژه ی " جزیره" به کار برده است.

دکتر کزازی در نوشته های خود واژه " آبْخوست" را به جای واژه ی " جزیره" به کار برده است.

نوبتی: طبل زننده، نقّاره چی، دهل زن. ( در روزگاران قدیم برای اعلام ساعات شرعی و جزء آن طبل می زدند. ) ( ( سعدیا نوبتی امشب دهل صبح نکوفت یا مگر ...

تشریف قربت دادن: با نزدیک گردانیدن خود به کسی به او شرافت و افتخار بخشیدن. ( ( گر پای بر فرقم نهی تشریف قربت میدهی جز سر نمی دانم نهادن عذر این اقد ...

مرغ بام: مرغ صبحگاه، کنایه از خروس. امشب سبکتر می زنند این طبل بی هنگام را یا وقت بیداری غلط بوده است مرغ بام را ( گزیده غزلیات سعدی، حسن انوری، ا ...

لیلی: دکتر حسن انوری در مورد "لیلی " می نویسد: ( ( لیلی دختر سعد از قبیله ی بنی عامر عرب و پسر عمش قیس پسر ملوخّ معروف به مجنون از دلداگان پرآوازه ی ...

چهر مهر افروز: چهره ای که [هر کس او را ببیند] محبتش به او افزونی گیرد. ( ( شب همه شب انتظار صبح رویی می رود کان صباحت نیست این صبح جهان فروز را ) ...

صبح رو: زیبارویی که چهره اش درخشندگی و سفیدی به صبح مانده باشد. ( ( شب همه شب انتظار صبح رویی می رود کان صباحت نیست این صبح جهان افروز را ) ) ( ...

همه شب: دکتر حسن انوری در مورد " همه شب" می نویسد: ( ( همه شب قید مقدار است برای شبِ اول و جمعاً "شب همه شب" یعنی تمام و سراسر شب این ترکیب متداول بو ...