پاسخ‌های علیرضا ایرانی نیا

ابو المعالی محاسن اصفهانی فاضلی آگاه و شاعری ماهر و فصیحی شیرین سخن بوده است. در زمان سلاطین سلجوقی میزیسته و مدتی نیز در خدمت آلب ارسلان بوده و با امیر معزی لاف برابری میزده. وی صاحب جاه و جلالی والا و مقامی بزرگ بوده. سال وفاتش ۵۱۲ ه ق در هجاگوئی ید طولائی داشته. از جمله: قومی اندر نهان بدم گفتند میشنیدم ز دور دمدمه شان خویشتن را چو گرگ خواهم کرد تا بر آرم دمار از رمه شان🪶

عمان چه نثار شعرهای تو کند جز آن که ز جان و دل ثنای تو کند هر گوهر معرفت که اندوخته است خواهد که نثار خاک پای تو کند/ رباعیات عمان سامانی.‌🪻🌹

زنگ تفریح: گربه ای جنگلی به منزل مردی که به احکام فقهی آشنای اجمالی داشت، راه پيدا كرد و هر روز چيزی از منزلش ميدزديد. گربه خانگی گفت: مراقب رفتارت باش؛ بالاخره سرت را بر باد ميدهی. گربه گفت: مثلاً چه ...

دُم خروس‌نامه: سوء استفاده از شخصیتهای تاریخی قدمتی دور و دراز دارد، دراز به اندازه تاریخ دایناسورها. از جمله این شخصیتها کوروش جانِ هخامنشی است که صد سال پس از تولدش چندین روایت درباره زندگی او ساخته ...

الهی اگر خامم پخته ام کن اگر پخته،ام سوخته ام کن اگر سوخته ام، خاکسترم کن این راه، چشیدنی است... رهرو، مردانه باید قدم در این راه بگذارد تا درست دریابد که امور عالم در دست چه کسی است!

رستگاری دو عالم در كم آزاری بود از بد انديشان بترس و با كم آزاران نشين مر ترا گفتند دست از مردمان كوتاه كن تو چرا چون ابلهان كوتاه كردی آستين؟ نامهٔ كوته نكو باشد به هنگام حساب جامهٔ كوته چه خواهی كرد ای كوتاه بين؟ / سنائی غزنوی

لیبرالیسم، از لحاظ فکری و فلسفی، بر مبنای اندیو یدوآلیسم است. آندیو یدوآلیسم، یعنی اینکه فرد و در حقیقت؛ نفس اماره فردی، مدار و محور و اساس همه قانونها و همه ضبط و ربطها باشد. در اینجا البته بایستی یک ...

ای مسلمانان فغان زان نرگس جادو فريب كو به يك ره برد از من صبر و آرام و شكيب روميانه روی دارد زنگيانه زلف و خال چون كمال چاچيان ابروی دارد پرعتيب از عجايبهای عالم سی و دو چيز عجيب جمع می‌بينم عيان در ر ...

زنگ تفریح: میگویند روباهی خروسی دزدید. خروس در دهان روباه گفت: حال که از خوردن من چشم نپوشی، نام نبی یا رسولی را بر زبان بيار تا مگر به حرمت آن، سختی جان کندن بر من آسان آید. قصد خروس آن بود که روباه ...

به درس‌گاه ادب حرف و صوف مسخرگيست ز صد سؤال همين يك جواب می‌خندد ز برق حسن كسی را مجال جرات نيست بپوش چشم كه حكم حجاب می‌خندد زبان به لاف مده پاس شرم مغتنم است چو بازگشت لب موج آب می‌خندد غبارِ صبح تماشاست، هرچه باداباد! تو هم بخند، جهانِ خراب می‌خندد/ بیدل دهلوی