پیشنهاد‌های ژاسپ (٥,٨٧٩)

بتو. [ ب َ ت ُ ] ( اِ ) قیف. ( ناظم الاطباء ) . ترجهاله. ترجهاره. تکاب. تکاو. تکاه. راحتی. ( یادداشت مؤلف )

خوهن. [ هََ ] ( اِ ) قیف. ( ناظم الاطباء ) ( دهخدا ) .

تکمه. [ ت ِ م ِ ] ( اِ ) ابریشم زردوزی و زری اعلا. ( ناظم الاطباء ) .

تکند. [ ت َ / ت ِ ک َ ] ( اِ ) آشیانه مرغان را گویند. . . و جای مرغ خانگی را نیز گویند. ( برهان ) . آشیانه مرغان باشد. ( فرهنگ جهانگیری ) ( از فرهنگ ...

تگاو. [ ت َ ] ( اِ مرکب ) ظرفی که به عربی قیف میگویند. ( دهخدا ) به همه معانی رجوع به تکاو و تگاب شود.

تلبه. [ ت َ ب ِ ] ( اِ ) جامه دان. ( ناظم الاطباء ) .

تلد. [ ت ُ ] ( ص ) هر چیز آماسیده. ( ناظم الاطباء ) .

تلک. [ ت َ ل َ ] ( اِ ) سپر و هدف و نشانه. ( ناظم الاطباء ) .

تلک. [ ت َ ل َ ] ( اِ ) کسی را گویند که سبلتش گنده و پر باشد و در جایی دیگر سبلت برکنده نوشته بودندبه فتح بای ابجد و کاف ، اﷲ اعلم. ( برهان ) . کسی ک ...

تلک. [ ت ِ ل َ ] ( اِ ) جامه پیش واز و آستین کوتاه. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ) . جامه پیشواز که ترلک نیز گویند. ( فرهنگ رشیدی )

تلک. [ ت ِ ] ( اِ ) زنجبیل تر و تازه را گویند. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ) . زنجبیل تر که به هندی ادرک گویند. ( فرهنگ رشیدی ) . ( شرفنامه منیری ) .

تلک. [ ت ُ ] ( اِ ) غله ای باشد که آن را لوبیا خوانند. ( فرهنگ رشیدی ) ( ناظم الاطباء ) ( شرفنامه منیری )

تلوسه. [ ت ُ / ت َ س َ / س ِ ] ( اِ ) غلاف کارد و شمشیر و امثال آن را گویند. ( برهان ) ( آنندراج ) ( از فرهنگ جهانگیری ) ( فرهنگ رشیدی ) ( از شرفنامه ...

تمژه. [ ت َ ژَ / ژِ ] ( اِ ) سطح هموار وسیع و بام هموار. ( ناظم الاطباء ) . بالای سقف خانه. ( لسان العجم ) .

تم. [ت َ ] ( اِ ) آفتی است که در چشم پیدا می شود مانند پرده و آن را به عربی غشاوه گویند. ( برهان ) ( آنندراج ) ( از انجمن آرا ) ( از فرهنگ رشیدی ) ( ...

تمن = مِه تمن. [ ت َ م َ ] ( اِ ) مه را گویند و آن بخاری باشد تاریک ملاصق بر روی زمین . ( برهان ) ( از آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) .

تمنه. [ ت ِ ن َ ] ( اِ ) سوزن کلان که بدان چیزهای گنده و ستبر دوزند. ( فرهنگ رشیدی ) .

تَن = میان ، وسط . ( دهخدا )

تَن = به معنی حجم نیز هست. ( دهخدا ) ( التفهیم )

تنبد کردن تنبد. [ تَم ْ ب َ ] ( اِ ) خاموشی و سکوت . ( ناظم الاطباء ) . خاموشی و خموش بودن. ( شرفنامه منیری ) ( دهخدا ) . ماوا کردن ماوا = سکوت، ...

تنبد. [ تَم ْ ب َ ] ( اِ ) خاموشی و سکوت . ( ناظم الاطباء ) . خاموشی و خموش بودن. ( شرفنامه منیری ) ( دهخدا ) .

تنبدکار تنبد. [ تَم ْ ب َ ] ( اِ ) خاموشی و سکوت . ( ناظم الاطباء ) . خاموشی و خموش بودن. ( شرفنامه منیری ) ( دهخدا ) .

تنبل. [ تُم ْ ب ُ / تَم ْ ب ُ ] ( اِ ) حیلت و مکر بود. ( لغت فرس اسدی چ اقبال ص 314 ) . مکرو حیله. ( فرهنگ جهانگیری ) ( فرهنگ رشیدی ) ( انجمن آرا ) ( ...

تنبل. [ تُم ْ ب ُ / تَم ْ ب ُ ] ( اِ ) حیلت و مکر بود. ( لغت فرس اسدی چ اقبال ص 314 ) . مکرو حیله. ( فرهنگ جهانگیری ) ( فرهنگ رشیدی ) ( انجمن آرا ) ( ...

تنبو. [ تَم ْ ] ( اِ ) نوعی از خیمه. ( آنندراج ) ( بهار عجم ) ( از ناظم الاطباء )

تنبیسه. [ تَم ْ س َ / س ِ ] ( اِ ) تنبسه و قالی کوچک و گلیم. ( ناظم الاطباء ) . رجوع به تنبسه شود.

تن پرش. [ تَم ْ پ َ رِ ] ( اِ مرکب ) بمعنی جستن اندام است و بپارسی آن را پیکرجه خوانند و به عربی اختلاج خوانند و این پرش و جستن اگر در روی بود مقدمه ...

تن پرش. [ تَم ْ پ َ رِ ] ( اِ مرکب ) بمعنی جستن اندام است و بپارسی آن را پیکرجه خوانند و به عربی اختلاج خوانند و این پرش و جستن اگر در روی بود مقدمه ...

تنته. [ ت ُ ت ِ ] ( اِ ) زنبور سرخ باشد. ( برهان ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) .

تنخواه. [ ت َ خوا / خا ] ( اِ مرکب ) پول نقد وزر و مال و دولت. ( ناظم الاطباء ) . سرمایه و پول نقد و مال و ثروت. || مال و متاع. ( فرهنگ فارسی معین ) ...

تنخواه. [ ت َ خوا / خا ] ( اِ مرکب ) پول نقد وزر و مال و دولت. ( ناظم الاطباء ) . سرمایه و پول نقد و مال و ثروت. || مال و متاع. ( فرهنگ فارسی معین ) ...

تنخواه. [ ت َ خوا / خا ] ( اِ مرکب ) پول نقد وزر و مال و دولت. ( ناظم الاطباء ) . سرمایه و پول نقد و مال و ثروت. || مال و متاع. ( فرهنگ فارسی معین ) ...

تندل. [ ت َ دَ ] ( اِ ) تمشک. ( دهخدا )

تنزیب. [ ت َ ] ( اِ ) جامه کوچکی باشد که در زیر قبا پوشند و ترکان ارخالق گویند. ( برهان ) ( انجمن آرا ) ( آنندراج ) ( دهخدا ) .

تنزیب. [ ت َ ] ( اِ ) جامه کوچکی باشد که در زیر قبا پوشند. ( برهان ) ( انجمن آرا ) ( آنندراج ) ( دهخدا ) .

خرانه = هزانه خزین کردن = هزینه کردن. ( #قرآن قدس - رواقی )

گوش = ربا ، سود نامشروع، بیشی. ( #قرآن قدس - رواقی )

کِهیدن / کِهستن = ستم کردن، ظلم کردن. ( #قرآن قدس - رواقی )

کِهیدن / کِهستن = ستم کردن، ظلم کردن. ( #قرآن قدس - رواقی )

تنقطار. [ ت ُ ق ُ/ ق َ ] ( اِ ) شمع باریک و بلندی را گفته اند که از سر شب تا صباح بسوزد. ( برهان ) ( ناظم الاطباء )

تنگ دَرز = لباس چسپان. ( دهخدا )

ثَنگ = تَنگ ، نگار خانه. ( دهخدا )

چغیدن = چگیدن

چَگیدن = چغیدن

تنگ کَرانی

تنگ گیری. [ ت َ ] ( حامص مرکب ) امساک و کم خرجی. ( ناظم الاطباء )

تنگ میدانی. [ ت َ م َ / م ِ] ( حامص مرکب ) کم وسعتی میدان. محدودیت. ( دهخدا )

تنکه : تنگه. [ ت َ گ َ /گ ِ ] ( اِ ) مقداری از زر و پول به اصطلاح هر جایی. ( برهان ) . زر و سیم و مس مسکوک و رایج و پول نقد. تنکه. ( ناظم الاطباء ) .

تنگ یابی = قحطی تنگ سالی = سال قحط

تنوز. [ ت َ ] ( اِ ) چاک و شکاف باشد. ( برهان ) ( فرهنگ رشیدی ) ( آنندراج ) ( انجمن آرا ) ( ناظم الاطباء