پیشنهاد‌های بهنوش عافیت‌طلب (٥٥٨)

لطف کردن که ای چشم های مرا مردمک / یکی مردمی کن به نان و نمک ( سعدی )

انعام کردن چو انعام کردی مشو خودپرست / که من سرورم دیگران زیردست ( سعدی )

طفلان مرا باشد از درد طفلان خبر / که در طفلی از سر برفتم پدر ( سعدی )

نصیر کنون دشمنان گر برندم اسیر / نباشد کس از دوستانم نصیر ( سعدی )

تاجوَر من آنگه سر تاجوَر داشتم / که سر بر کنار پدر داشتم ( سعدی )

( کسی را ) زیر سایۀ خود گرفتن

حمایت کردن از کسی که نیاز به حمایت دارد

به رحمت به رحمت بکن آبش از دیده پاک / به شفقت بیفشانش از چهره خاک

[قدیمی] بار بردن یتیم ار بگرید که نازش خَرَد؟ / وگر خشم گیرد که بارش بَرَد؟

پدرمرده پدرمرده را سایه بر سر فکن / غبارش بیفشان و خارش بکن ( سعدی )

از در راندن نه خواهندۀ بر در دیگران؟ / به شکرانه خواهنده از در مران

فروماندگی

دل خسته به حال دل خستگان در نگر / که روزی تو دل خسته باشی مگر ( سعدی )

غمخوارگی به غمخوارگی چون سرانگشت من / نخارد کس اندر جهان پشت من ( سعدی )

عقبی

گوش خراش irritating voice صدای گوش خراش

[سگ] واق واقو

نقره گین آن مسجد معروف است به مهد عیسی، علیه السلام، و قندیل های بسیار برنجین و نقره گین آویخته است، چنان که همه شب ها بسوزد. ( سفرنامۀ ناصرخسرو )

[قدیمی] زیادت از و سال باشد که زیادت از بیست هزار خلق در اوایل ماه ذی الحجه آنجا حاضر شوند. ( سفرنامۀ ناصرخسرو )

خاکی چون مقداری بالا رفتیم صحرایی عظیم در پیش آمد، بعضی سنگلاخ و بعضی خاکناک. ( سفرنامۀ ناصرخسرو، به کوشش توکلی صابری، ص۱۹۳ )

دل به دریا زدن

[در الهیات] حدوث، حدوث زمانی

استقراء تام

استدلال دورى

قیاس اقترانی

برتابیدن مثال: The common people cannot bear the truth that God and the hereafter are incorporeal. عامۀ مردم این حقیقت را برنمی تابند که خدا و آخرت غ ...

ثابت، همیشگی

[در متون فقهی] ولایت عامه

[در متون دینی] منهیّات

مصادرۀ اموال

آداب

رهبانیّت

[در متون فقهی] اعمال سیئه، سیئات

[در متون فقهی] اعمال صالحه، صالحات

لباس های پشمی

دست وپا کردن

[در متون فقهی] مُباح

مبارک، پربرکت

در ضدّیت با

خود را لو دادن

[وقتی اسم چیزی یادمان رفته] چیز

در نتیجۀ

[لباس] سرهمی چسبان

مالیات غیرنقدی

اسهال ناشی از خوردن غذاهای هندی

تلألو

طاقت، تاب

دودِل

رأی گیری کردن

موی فِرزَده