پیشنهاد‌های امیرحسین سیاوشی خیابانی (٣٣,٦٥٧)

خانگی محال. [ ن ِ م َ حال ل ] ( اِ مرکب ) جنده خانه. زناخانه. فاحشه خانه. ( ناظم الاطباء ) .

خانگی محال. [ ن ِ م َ حال ل ] ( اِ مرکب ) جنده خانه. زناخانه. فاحشه خانه. ( ناظم الاطباء ) .

خانگی محال. [ ن ِ م َ حال ل ] ( اِ مرکب ) جنده خانه. زناخانه. فاحشه خانه. ( ناظم الاطباء ) .

رفع تکلیف بیعت از گردن کسی

ز / از دنیا بُریدگان

دنیا بُریده

شرم حضور ؛ شرم حضوری. حجب و حیا نشان دادن در پیش کسان. ( از یادداشت مؤلف ) . خجلت کشیدن در حضور بزرگی. رودروایستی. ( فرهنگ فارسی معین ) : پنجه شرم ح ...

دلبستگان

سودن

یاری خواستن

گریبان دریده. [ گ ِ دَ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) کسی که گریبان خود را پاره کرده باشد. آنکه یقه چاک داده باشد. مجازاً، بی پروا. بی محابا : ببین که عمر گ ...

راه بازیافتن ؛ هدایت شدن. ( یادداشت مؤلف ) : و بپارسی [ ثوابت را ] بیابانی خوانند ازیرا که گم شده بدان راه بازیابد به بیابان و دریا اندر. ( التفهیم ...

دست بازداشتن ؛ کنایه از دست کشیدن. ترک گفتن. رها کردن : اعذاب ؛ بازداشتن و گذاشتن چیزی را. ( منتهی الارب ) : زواره ازو دست را بازداشت پس آنگاه چشمش ب ...

دست بازداشتن ؛ کنایه از دست کشیدن. ترک گفتن. رها کردن : اعذاب ؛ بازداشتن و گذاشتن چیزی را. ( منتهی الارب ) : زواره ازو دست را بازداشت پس آنگاه چشمش ب ...

دست بازداشتن ؛ کنایه از دست کشیدن. ترک گفتن. رها کردن : اعذاب ؛ بازداشتن و گذاشتن چیزی را. ( منتهی الارب ) : زواره ازو دست را بازداشت پس آنگاه چشمش ب ...

دست بازداشتن ؛ کنایه از دست کشیدن. ترک گفتن. رها کردن : اعذاب ؛ بازداشتن و گذاشتن چیزی را. ( منتهی الارب ) : زواره ازو دست را بازداشت پس آنگاه چشمش ب ...

دست بازداشتن ؛ کنایه از دست کشیدن. ترک گفتن. رها کردن : اعذاب ؛ بازداشتن و گذاشتن چیزی را. ( منتهی الارب ) : زواره ازو دست را بازداشت پس آنگاه چشمش ب ...

دست بازداشتن ؛ کنایه از دست کشیدن. ترک گفتن. رها کردن : اعذاب ؛ بازداشتن و گذاشتن چیزی را. ( منتهی الارب ) : زواره ازو دست را بازداشت پس آنگاه چشمش ب ...

پیشداد

نخل موم. [ ن َ ل ِ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) درخت پرگل یا پرمیوه که از موم الوان سازند. ( غیاث اللغات ) . نخل مومین. شبیه نخل که از موم کنند : طبع ...

نخلبن. [ ن َ ب ُ ] ( اِ مرکب ) درخت خرما. ( آنندراج ) ( غیاث اللغات ) . خرمابن. ( ناظم الاطباء ) : چو دور افتد از میوه خور میوه دار چه خرما بود نخلبن ...

نخل بالا. [ ن َ ] ( ص مرکب ) که قد او در رسایی چون نخل بود. مستقیم اندام. تناور. بلندقد. بالابلند : سر زنگی نخل بالا فتاد چو زنگی که از نخل خرما فتاد ...

نخل بالا. [ ن َ ] ( ص مرکب ) که قد او در رسایی چون نخل بود. مستقیم اندام. تناور. بلندقد. بالابلند : سر زنگی نخل بالا فتاد چو زنگی که از نخل خرما فتاد ...

نخل زار. [ ن َ ] ( اِ مرکب ) نخلستان. آنجا که نخل بسیار باشد. که خرمابن بسیار دارد : گر رطب رنگ ناگرفته شد از نخل نخل کیانی به نخل زار بماند. خاقانی.

بردباری گرفتن بردباری گرفتن ؛ بردباری پیشه کردن : بمیدان دانش سواری گرفت چو بشنید شه بردباری گرفت. اسدی ( گرشاسب نامه ) .

بردباری گرفتن ؛ بردباری پیشه کردن : بمیدان دانش سواری گرفت چو بشنید شه بردباری گرفت. اسدی ( گرشاسب نامه ) .

نایکدل

نیم خایه چرخ ؛ کنایه ازآسمان است : ای چتر توزیر سایه چرخ زردی ده نیم خایه چرخ. خاقانی ( ازانجمن آرا ) .

خیره نگریستن

جلاجل

اندکی بعد

اندکی بعد . . . . .

اندکی بعد

اندکی بعد

سر راه کسی را گرفتن

تحمل گداز

تلاطم

تلاطم

پی کردن امید ؛ کنایه از ناامید شدن باشد. ( برهان ) .

پی کردن امید ؛ کنایه از ناامید شدن باشد. ( برهان ) .

پی کور کردن. [ پ َ / پ ِ کو ک َ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه از بی نشان شدن. ( برهان ) . || پی گم کردن ، مقابل پی بردن ( انجمن آرا ) . || محو کردن رد پای ت ...

پی کور کردن. [ پ َ / پ ِ کو ک َ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه از بی نشان شدن. ( برهان ) . || پی گم کردن ، مقابل پی بردن ( انجمن آرا ) . || محو کردن رد پای ت ...

پی بردن ≠ پی گم کردن/ پی کور کردن پی کور کردن. [ پ َ / پ ِ کو ک َ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه از بی نشان شدن. ( برهان ) . || پی گم کردن ، مقابل پی بردن ( ...

چه رسد ؟ بنی خائف را چه رسد که پشتی از نصرانی مسلک کند ؟ روز واقعه بهرام بیضائی

خیم. [ خ َ / خ َ ی َ /خ ِ ی َ ] ( ع اِ ) ج ِ خیمه. ( منتهی الارب ) : وز بردگان طرفه که قسم سپه رسید نخاس خانه گشت بصحرا درون خیم. فرخی. بار بربست م ...

خیم. [ خ َ / خ َ ی َ /خ ِ ی َ ] ( ع اِ ) ج ِ خیمه. ( منتهی الارب ) : وز بردگان طرفه که قسم سپه رسید نخاس خانه گشت بصحرا درون خیم. فرخی. بار بربست م ...

کرکس زرین ؛ خورشید. ( منتهی الارب ) : چون که نور صبحدم سر برزند کرکس زرین گردون پر زند. مولوی.

تیرباران گرفتن. [ گ ِ رِ ت َ ] ( مص مرکب ) تیرباران کردن. گرفتن بارانی از تیر بر روی کس یا کسانی : کمانش کمین سواران گرفت بر آن نامور تیرباران گرفت. ...

خوش باش

خوش باش گفتن . [ خوَش ْ / خُش ْ گ ُ ت َ ] ( مص مرکب ) شادباش گفتن . خوش باش زدن . تهنیت گفتن .