پیشنهادهای محمود اقبالی (٤,٦٥٣)
اسعاء. [ اِ ] ( ع مص ) سخن چین گردانیدن. بسخن چینی داشتن. || دادن جسته جوینده را. || محتاج طلب گردانیدن کسی را. ( منتهی الارب ) . || واداشتن بسعی یعن ...
اسعال. [ اِ ] ( ع مص ) شادمان کردن کسی را. || مانند سِعْلاة [ غول ] گردانیدن کسی را در حرکت و جز آن. ( منتهی الارب ) . منبع. لغت نامه دهخدا
اسعان. [ اِ ] ( ع مص ) خیمه بزرگ یا سایه بان کردن. ( از منتهی الارب ) . منبع. لغت نامه دهخدا
اسعاط. [ اِ ] ( ع مص ) دارو در بینی ریختن. دارو به بینی واکردن. ( تاج المصادر بیهقی ) . دارو به بینی فروبردن. ( زوزنی ) . سَعوط در بینی کردن. دارو ری ...
( اسعاطة ) اسعاطة. [ اِ طَ ] ( ع اِمص ) یک بار دارو ریختن به بینی. سعطة. منبع. لغت نامه دهخدا
اسعاد. [ اِ ] ( ع مص ) نیک بخت کردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( منتهی الارب ) ( مؤید الفضلاء ) . نیکبخت گردانیدن. ( زوزنی ) . || یاری کردن. ( تاج المصا ...
اسعاف. [ اِ ] ( ع مص ) برآوردن. گزاردن : اسعاف حاجت ؛ برآوردن حاجت. روا کردن حاجت. ( تاج المصادر بیهقی ) ( مجمل اللغة ) . روا کردن. ( غیاث ) . قضا کر ...
اسعار. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ سِعْر. قیمت ها. نرخها : اسعار اشعار در بازار مروت ایشان [ آل فریغون ] رواج یافته. ( ترجمه تاریخ یمینی نسخه خطی کتابخانه مو ...
اسعار. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ سِعْر. قیمت ها. نرخها : اسعار اشعار در بازار مروت ایشان [ آل فریغون ] رواج یافته. ( ترجمه تاریخ یمینی نسخه خطی کتابخانه مو ...
اباحی. [ اِحی ی ] ( ع ص نسبی ) ملحدی که همه چیز را مباح شمرد. ( صفت ) ملحدی که همه چیز را مباح شمرد و ارتکاب محرمات را روا داند : نیم شب هر شبی بخان. ...
اسعد. [ اَ ع َ ] ( ع ن تف ) نعت تفضیلی از سعید. سعیدتر. نیک بخت تر. و منه الحدیث : اسعدالناس بشفاعتی من قال لا اله الا اﷲ خالصاً. مؤنث : سُعْدی ̍. | ...
اباحت. [ اِ ح َ ] ( ع مص ) اباحه. مباح کردن. حلال کردن. جائز داشتن. روا شمردن. حلیت. جواز. روائی. دستوری. رخصت. مقابل حَظْر و تحریم و منع : کاین اباح ...
اباحه. [ اِ ح َ ] ( ع مص ) رجوع به اباحت شود. مشترک دانستن اموال واملاک ۱ - ( مصدر ) مباح کردن حلال کردن جایز دانستن مقابل تحریم حرام کردن . ۲ - ( ا ...
اباق. [ اِ ] ( ع مص ) گریختن بنده از مولی بی سببی. بگریختن. ( تاج المصادر بیهقی ) . بگریختن بنده. ( زوزنی ) . گریز. گریزپائی. اباق. [ اُب ْ با ] ( ع ...
اباسق. [ اَ س ِ ] ( ع اِ ) جمعی است بی مفرد به معنی قلائد. ( المزهر ) . منبع. لغت نامه دهخدا
( ابآس ) ابآس. [ اِب ْ ] ( ع مص ) بسختی رسیدن. اباس. [ اُ ] ( ع ص ) بدخوی. زن بدخوی. اباس. [ اِ ] ( ع اِ ) خو. بسختی رسیدن منبع. لغت نامه دهخدا
( عباسیة ) عباسیة. [ ع َب ْ با سی ی َ ] ( ص نسبی ) نسبت است به مردی که نام او عباس است و اغلب عباس بن عبدالمطلب را خواهند. ( از معجم البلدان ) . عبا ...
عباسه. [ ع َب ْ با س َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان برج اکرم بخش فهرج شهرستان بم. واقع در 12هزارگزی جنوب باختری فهرج و یکهزارگزی راه فرعی بم به برج اک ...
عباس. [ ع َب ْ با ] ( ع ص ) صیغه مبالغه. بسیار ترش روی. ( از اقرب الموارد ) . || ( اِ ) شیر بیشه. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) . || شیری که شیران ...
عباسی. [ ع َب ْ با ] ( ص نسبی ) منسوب به عباس. رجوع به عباس شود. || سرخ به کبودی مایل. || کنایت از رنگ سیاه است چرا که خلفای عباسی لباس سیاه رامقبول ...
عباء. [ ع َ ] ( ع اِ ) پوششی است از پشم پیش شکافته که بر روی لباس پوشند. ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( غیاث اللغات ) . - آل عبا ...
( عباءة ) عباءة. [ ع َ ءَ ] ( ع اِ ) نوعی از گلیم. ج ، عباآت. ( منتهی الارب ) . عباء. ( اقرب الموارد ) . و رجوع به عباآت و عباء شود. منبع. لغت نامه ...
عبا. [ ع َ ] ( ع اِ ) عباء. رجوع به عباء شود. ( اسم ) ۱ - پوششی است از پشم و جز آن که جلوش شکافته است و بر روی لباس پوشند . ۲ - روی پوش گشاد و بلند ...
عبادیدی. [ع َ ] ( ص نسبی ) منسوب به عبادید و عبابید. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) . رجوع به عبادید و عبابید شود. منبع. لغت نامه دهخدا
عبادید. [ ع َ ] ( ع اِ ) عبابید در همه معانی. رجوع به عبابید شود منبع. لغت نامه دهخدا
عبادی. [ ع ِ ] ( ص نسبی ) نسبت است به قاضی ابوعاصم محمدبن احمدبن محمدبن عبداﷲبن عبادی الهروی. ( از اللباب ) . و رجوع به عبادی ابوعاصم محمدبن احمد و ا ...
( عبادیة ) عبادیة. [ ع َب ْ با دی ی َ ] ( اِخ ) دهی است به مرج. ( از اللباب ) ( از منتهی الارب ) . عبادیه. [ ع َ دی ی َ ] ( اِخ ) فرقه ای از اباضیه ...
عباد. [ع ِ ] ( ع اِ ) ج ِ عبد. بندگان. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) . رجوع به عبد شود. عباد. [ ع ِ ] ( اِخ ) قبیله ...
عبث. [ ع َ ب َ ] ( ع ص ، اِ ) هزل. ( اقرب الموارد ) . هرز. ( منتهی الارب ) . || ( مص ) کاری کردن که فایده آن معلوم نباشد یا فاعل آن را غرض درستی نبود ...
عبثه. [ ع َ ب َ ث َ ] ( ع مص ) یکبار بازی کردن. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) . منبع. لغت نامه دهخدا
عبک. [ ع َ ] ( ع مص ) آمیختن چیزی به چیزی. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( المنجد ) . منبع. لغت نامه دهخدا
( عبکة ) عبکة. [ ع َ ب َ ک َ ] ( ع ص ، اِ ) پَست لوله کرده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) . الحبة من السویق. ( اقرب الموارد ) . || پاره و شکسته از هر چ ...
عبرات. [ ع َ ب َ ] ( ع اِ ) ج ِ عَبرة. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ) . || ( اِخ ) یوم العبرات ؛ از روزهای اعراب است. ( ناظم ال ...
عبره. [ ع ِ رَ] ( از ع ، اِ ) محصولات که از کشتی نشینان و چادرنشینان گیرند. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ) . || محصولات راهداری. ( غیاث اللغات ) ( آنندر ...
عجوز. [ ع َ] ( ع ص ، اِ ) پیره زن. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ) ( ترجمان جرجانی ) . زن گنده پیر کلان سال. ( منتهی الارب ) . المراءة المسنة لعجزها عن ا ...
( عجوزة ) عجوزة. [ ع َ زَ ] ( ع ص ، اِ ) پیره زن. ( اقرب الموارد ) . عجوز است در لغت ردیه. ( منتهی الارب ) . العجوز فی لغة. ( اقرب الموارد ) . منبع ...
عجب. [ ع َ ] ( ع اِ ) بُن ِ دنب. گویند آن نخستین چیزی است که آفریده شده و آخر چیزی است که پوسیده میشود. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) . اصل الذنب عند ر ...
عجبی. [ ع َ ج َ ] ( اِخ ) ابن عثمان سعدبن عبداﷲبن ابی رجاء العجبی الانباری معروف به ابن عجب. از هشام بن عمار و ابی عمرالدوری المقری و جز آنان روایت ک ...
### بررسی علمی ادعای ریشهٔ ترکی نام های دخترانه با پیشوند �آی� ادعا: واژهٔ �آی� در زبان های ترکی به معنای �ماه� است و نام هایی مانند آی سل، آی سو، آ ...
( عفیتة ) عفیتة. [ع َ ت َ ] ( ع اِ ) بتابة، که نوعی از حلوا است. ( منتهی الارب ) . عصیده. ( اقرب الموارد ) . رجوع به عصیدة شود. منبع لغت نامه دهخدا
عفین. [ ع َ ] ( ع ص ) عَفِن. با عفونت : هوای جرجان وبی و عفین است و لشکرهای ما به عفونت این هوا مستأذی شوند. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 114 ) . منبع. ل ...
عفی. [ ع ُ فی ی ] ( ع ص ، اِ ) ج ِ عافی. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) . رجوع به عافی شود. منبع. لغت نامه دهخدا
عفیط. [ ع َ ] ( ع مص ) تیز دادن بز. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) . عَفط. عَفَطان. و رجوع به عفط و عفطان شود. || بینی افشاندن میش ، بسان خر. ...
عفیر. [ ع َ ] ( ع ص ، اِ ) گوشت به آفتاب خشک کرده بر ریگ تفسان. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) . || پست شورانیده بی شیرینی ، یا پِست ناشورانیده. ...
( عفیرة ) عفیرة. [ع َ رَ ] ( ع اِ ) گویک گوی گردان. ( منتهی الارب ) . جعل. ( ناظم الاطباء ) . گویک گوه گردان. ( آنندراج ) . دحروجة. ( از اقرب الموارد ...
( عفیفة ) عفیفة. [ ع َ فی ف َ ] ( ع ص ) مؤنث عفیف. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) . زن پارسا؛ أی پاکدامن. ( دهار ) . زن پارسا و پرهیزگار از حر ...
عفیفی. [ ع َ ] ( حامص ) پاکدامنی. پارسائی. عصمت. حیا. شرم. ( ناظم الاطباء ) . عفت. عفة. عفاف. رجوع به عفیف و عفة و عفت و عفاف شود. عفیفی. [ ع َ ] ( ...
عفیفات. [ ع َ ] ( ع ص ، اِ ) ج ِ عَفیفة. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) . رجوع به عفیفة شود. منبع. لغت نامه دهخدا
عفتانی. [ ع ِ ف ِت ْ تا نی ی ] ( ع ص ) به معنی عفتّان است. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) . رجوع به عِفتّان شود. منبع. لغت نامه دهخدا
عفیف. [ ع َ ] ( ع ص ) پارسا. ( منتهی الارب ) . مرد پارسا و پرهیزگار از حرام. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ) . پارسا و پرهیزگار. ( دهار ) . کسی که عفت پی ...