عفیر
لغت نامه دهخدا
عفیر.[ ع ُ ف َ ] ( اِخ ) نام خر پیغمبر ( ص ) مانند یعفور. || اسبی است مر جهینه را. ( از منتهی الارب ).
عفیر. [ ع ُ ف َ ] ( اِخ ) ابن عدی بن حارث ، از کهلان از قحطانیه. جدی است جاهلی و او پدر قبیله مشهور «کندة» می باشد. ( از الاعلام زرکلی به نقل از نهایةالارب ص 296 و جمهرةالانساب ص 399 ).
عفیر. [ ع ُ ف َ ] ( اِخ ) ابن معدان ، تابعی است. رجوع به ابوعائذ ( عفیر... ) شود.
فرهنگ فارسی
پیشنهاد کاربران
عفیر. [ ع َ ] ( ع ص ، اِ ) گوشت به آفتاب خشک کرده بر ریگ تفسان. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) . || پست شورانیده بی شیرینی ، یا پِست ناشورانیده. ( منتهی الارب ) . �سویق � و قاووت که با �ادام � مخلوط نباشد. ( از اقرب الموارد ) . || نان بی نان خورش. ( منتهی الارب ) . خبز عفیر؛ نان بدون ادام. ( از اقرب الموارد ) . || زنی که به همسایه چیزی ندهد. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) .
... [مشاهده متن کامل]
عفیر. [ ع ُ ف َ ] ( اِخ ) نام خر پیغمبر ( ص ) مانند یعفور. || اسبی است مر جهینه را. ( از منتهی الارب ) .
عفیر. [ ع ُ ف َ ] ( اِخ ) ابن عدی بن حارث ، از کهلان از قحطانیه. جدی است جاهلی و او پدر قبیله مشهور �کندة� می باشد. ( از الاعلام زرکلی به نقل از نهایةالارب ص 296 و جمهرةالانساب ص 399 ) .
عفیر. [ ع ُ ف َ ] ( اِخ ) ابن معدان ، تابعی است. رجوع به ابوعائذ ( عفیر. . . ) شود.
منبع. لغت نامه دهخدا
... [مشاهده متن کامل]
عفیر. [ ع ُ ف َ ] ( اِخ ) نام خر پیغمبر ( ص ) مانند یعفور. || اسبی است مر جهینه را. ( از منتهی الارب ) .
عفیر. [ ع ُ ف َ ] ( اِخ ) ابن عدی بن حارث ، از کهلان از قحطانیه. جدی است جاهلی و او پدر قبیله مشهور �کندة� می باشد. ( از الاعلام زرکلی به نقل از نهایةالارب ص 296 و جمهرةالانساب ص 399 ) .
عفیر. [ ع ُ ف َ ] ( اِخ ) ابن معدان ، تابعی است. رجوع به ابوعائذ ( عفیر. . . ) شود.
منبع. لغت نامه دهخدا