اسعاء
لغت نامه دهخدا
پیشنهاد کاربران
اسعاء. [ اِ ] ( ع مص ) سخن چین گردانیدن. بسخن چینی داشتن. || دادن جسته جوینده را. || محتاج طلب گردانیدن کسی را. ( منتهی الارب ) . || واداشتن بسعی یعنی کسب. || اسعوا به ؛ طلبوه. ( اقرب الموارد ) .
منبع. لغت نامه دهخدا
منبع. لغت نامه دهخدا