عبک

لغت نامه دهخدا

عبک. [ ع َ ] ( ع مص ) آمیختن چیزی به چیزی.( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( المنجد ).

پیشنهاد کاربران

عبک. [ ع َ ] ( ع مص ) آمیختن چیزی به چیزی. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( المنجد ) .
منبع. لغت نامه دهخدا