عفیط
لغت نامه دهخدا
پیشنهاد کاربران
عفیط. [ ع َ ] ( ع مص ) تیز دادن بز. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) . عَفط. عَفَطان. و رجوع به عفط و عفطان شود. || بینی افشاندن میش ، بسان خر. ( از اقرب الموارد ) . عَفط. و رجوع به عفط شود. || ( اِ ) آب بینی میش. ( از منتهی الارب ) . عفطة. رجوع به عفطة شود.
منبع. لغت نامه دهخدا
منبع. لغت نامه دهخدا