اباحی
لغت نامه دهخدا
فرهنگ فارسی
فرهنگ عمید
پیشنهاد کاربران
اباحی. [ اِحی ی ] ( ع ص نسبی ) ملحدی که همه چیز را مباح شمرد. ( صفت ) ملحدی که همه چیز را مباح شمرد و ارتکاب محرمات را روا داند : نیم شب هر شبی بخان. خویش آید و صدا باحتی در پیش ( حدیقه. )
منبع. لغت نامه دهخدا
منبع. لغت نامه دهخدا