پیشنهاد‌های نوشداد کیان مهر (٥٤٤)

🟣 پیشونو فارسی برابر mono : "تک - "

🟣پیشوند فارسی برابر multi : "چند - "

🟣پیشوند های فارسی برابر poly = 1_ بَس - - - > پُلیمر = بسپار ۲_ پُر ۳_ بُل ( احتمالا همریشه آن است )

پیگیراد/ پیگرداد = گروه پیگیری کنندکان

رئیس جمهور ترجمه ای جهان سومی از president است ، ترجمه ی آن به هیچ وجه نباید ، نشان دهنده ی برتری یا قدرت باشد و اصلا نباید در آن فرو و شکوه القاء شو ...

اَرتمان = > اَرته = قانون ، مان = خانه چَنگِمان => چنگیدن = سخن گفتن ( گرته برداری parler= صحبت کردن )

تک فروختاری

اندر دل داشتن ؛ در ضمیر داشتن. بر آن بودن. نیت آن داشتن. ( دهخدا )

گروه = دَخ

فرنگِستان

به پارسی "نیتَرِستان" نیتر در فارسی پهلوی و اوستایی نیز به معنی "پائین تر و پست تر " است.

دوخ : خالی ، ساده ، فاقد . ( دهخدا )

دلاب. [ دُل ْ لا ] ( اِ ) صندوقچه که در دیوار نصب نمایند. ( آنندراج ) ( دهخدا ) ( فرهنگ فارسی ) .

دلام. [ دُ ] ( اِ ) پیچ و پیچش و تاب. ( ناظم الاطباء ) ( دهخدا ) .

جِر = سفت و نا کش سان ( برای خمیر و غیره ) جِر شدن خمیر = سفت شدن و ورز نیامدن خمیر.

چَلگ: هر چیز سفت و لاستیکی ، ناکِش سان. ( پهلوی جنوبی )

دلف. [ دِ ] ( اِ ) درخت چنار. ( ناظم الاطباء ) ( دهخدا ) .

دلنگ. [ دِ ل َ ] ( ص ) آونگ. آونگان. ( دهخدا ) ( برهان )

دله. [ دَ ل َ /ل ِ ] ( اِ ) جانوری است که آنرا قاقم گویند و گربه صحرایی را هم گفته اند. ( از برهان ) ( دهخدا ) ( از تاج العروس ذیل مقرض ) ( از آنندرا ...

دله. [ دَل ْ ل َ / ل ِ ] ( اِ ) ظرف جوشانیدن قهوه. ( دهخدا ) . قهوه جوش. || ظرف روغن.

دَمادَم

رجارج. [ رَ رَ ] ( اِ مرکب ) موازی ، صف صف. ( دهخدا ) .

دمادم. [ دُ دُ ] ( ص مرکب ، ق مرکب ) پشت سر هم ( مکانی ) . متوالی. متعاقب. ( دهخدا ) ( انجمن آرا ) ( آنندراج ) ( برهان ) ( لغت محلی شوشتر ) ( ناظم ال ...

دماری. [ دَ ] ( ص نسبی ) منسوب به دمار. گوشت رگ و ریشه دار. ( دهخدا ) ( فرهنگ فارسی ) .

دَمَرانه / دُنبَران

دمز. [ دَ ] ( اِ ) دایره و دف. ( دهخدا ) ( ناظم الاطباء ) .

دمندانی دمندان. [ دَ م َ ] ( اِ ) دوزخ. ( از برهان ) ( ناظم الاطباء ) ( ازآنندراج ) ( فرهنگ جهانگیری ) ( انجمن آرا )

دمنه. [ دَ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) روباه. ( ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ) ( از فرهنگ جهانگیری ) ( از غیاث ) ( برهان ) ( از انجمن آرا ) ( از لغت محلی شوشتر ...

دمور. [ دَ ] ( اِ ) آواز نرم و آهسته. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از فرهنگ جهانگیری ) ( از برهان ) .

دمور. [ دَ ] ( اِ ) آواز نرم و آهسته. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از فرهنگ جهانگیری ) ( از برهان ) .

دنبره. [ دُم ْ ب َ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) دنب بره. طنبور و دنبه بره. ( ناظم الاطباء ) . ساز مشهور مشابه دنبه بره ، یک بای آن محذوف شده و دنبره مانده ، ...

دنبل. [ دَم ْ ب َ ] ( اِ ) استهزاء و مسخره. ( ناظم الاطباء ) . و رجوع به دنبال شود. || هر چیز مضحک و خنده آور. ( ناظم الاطباء ) .

دنبل. [ دَم ْ ب َ ] ( اِ ) استهزاء و مسخره. ( ناظم الاطباء ) . و رجوع به دنبال شود. || هر چیز مضحک و خنده آور. ( ناظم الاطباء ) .

دندانخان. [ دَ خا ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) لحی. دو استخوان زیر و زبر دهان که دندانها برآن روید. آرواره. ( ذخیره خوارزمشاهی ) ( دهخدا ) .

دندان مز. [ دَ م َ ] ( اِ مرکب ) شیرینی و میوه ای را گویند که بعد از طعام خورند. ( برهان ) ( از فرهنگ جهانگیری ) ( از انجمن آرا ) ( از ناظم الاطباء ) ...

دنگ . [ دَ ] ( اِ ) نشان و نقطه ، نقطه پرگار. ( از انجمن آرا ) ( آنندراج ) ( لغت محلی شوشتر ) ( از فرهنگ جهانگیری ) ( غیاث ) ( برهان ) ( ناظم الاطباء ...

دنگ. [ دُ ] ( اِ صوت ) مطلق صدا و آوا. ( فرهنگ جهانگیری ) ( غیاث ) ( برهان ) . ( دهخدا ) .

دوالی. [ دَ ] ( ص نسبی ) شعبده باز. ( دهخدا ) ( برهان ) .

دوجان. ( اِ ) ورید وداج. ( ناظم الاطباء ) .

دوجان. ( اِ ) ورید وداج. ( ناظم الاطباء ) .

دودر. [ دُ دَ ] ( اِ ) دگمه قبا. ( ناظم الاطباء ) . تکمه. ( آنندراج ) . || سگک کمربند. ( ناظم الاطباء ) . || گوی گریبان را گویند. ( آنندراج ) .

دوده. [ دَ دَ / دِ ] ( اِ ) دایره و پرهون. ( دهخدا ) ( ناظم الاطباء ) ( برهان ) .

دودِه = مِداد ( دهخدا )

دوراغ. ( اِ ) دوغ و ماستی که شیر بر آن دوشیده باشند. و آن دراصل دوغ راغ بوده یعنی دوغی که از صحرا و کوه آورده اند و بر اثر کثرت استعمال ، دوراغ متداو ...

دوران. ( اِ ) نی و نای. ( دهخدا ) ( ناظم الاطباء ) .

دورونه. [ دُ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) آژفنداک. قوس قزح. ( ناظم الاطباء ) . رنگین کمان. کمان رستم. درونه.

دوزن. [ زَ] ( اِ ) تمساح. ( ناظم الاطباء ) . رجوع به تمساح شود. ( دهخدا ) ( عمید )

دوسگینی/ دوسگنی. [ گ ِ ] ( حامص مرکب ) صفت و حالت دوسگن. دوسگینی. لزوجت. چسبندگی. دوسندگی. ( دهخدا )

دوشنه. [ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) ظرفی که در آن شیر دوشند. ( ناظم الاطباء ) ( از لغت محلی شوشتر ) ( از برهان ) ( از انجمن آرا ) ( آنندراج ) .

دول. [ دَ ] ( اِ ) اخطبوط. اختاپوس . حیوانی است دریایی به اندازه کف آدمی و بر آن رشته هایی دراز چند ذراعی و بیشتر و بر سر هر رشته محجمه مانند چون آن ...