طنبوره

منوچهری.
آن بلبل کاتوره برجسته ز مطموره
چون دسته طنبوره گیردشجر از چنگل.
منوچهری.
- طنبوره ( طنبور ) از غلاف بیرون آوردن ( بیرون کردن ، از جوال بیرون کردن ) ؛ کنایه از فاش کردن راز است :
آمدم با سخن که نتوان کرد
از جوال شره برون طنبور.
انوری.
و در بعضی نسخ است :
آمدم با سخن که طیره شوند
از غلاف اربرون کنم طنبور.
( از آنندراج ) .
منبع. لغت نامه دهخدا