پیشنهاد‌های ژاسپ (٥,٨٧٩)

مزدا ( ص ) = خردمند، دانا. ( # فارسی باستان - دستور ، نویسه و واژه نامه - رُلَند کِنت )

میث = شر ، بدی ، پلیدی. ( # فارسی باستان - دستور ، نویسه و واژه نامه - رُلَند کِنت )

رَثِه = واگُن ، کابین. ( # فارسی باستان - دستور ، نویسه و واژه نامه - رُلَند کِنت )

بِهو = خوب ، نیکو. ( # فارسی باستان - دستور ، نویسه و واژه نامه - رُلَند کِنت )

ویث = 1 - نژاد 2 - قبیله ( # نبیگ زبان فرس باستان - تولمن )

ویثیه = قبیله ای، مربوط به قبایل . ( # نبیگ زبان فرس باستان - تولمن )

ویث = خاندان ، خاندان اشرافی یا سلطنتی. ( # فارسی باستان - دستور، نویسه ها و واژه نامه - رُلَند کِنت )

ویثه = اشرافی ، از خاندان اشرافی ، سلطنتی ، وابسته به خاندان سلطنتی. ( # فارسی باستان - دستور، نویسه ها و واژه نامه - رُلَند کِنت )

ریخوْ = میراث. ( # نبیگ هفتم دینکرد )

سَهیگانی = جذابیت، پنسدیدگی. ( # کتاب هفتم دینکرد )

سَهیگانی = جذابیت. ( # کتاب هفتم دینکرد )

سَهیگومند = پسندیده، خوش آیند. ( # کتاب هفتم دینکرد )

سَهیستن : به نظر رسید، پسند آمدن. ( # کتاب هفتم دینکرد )

پیرماستینا. ( اِ ) یعنی جغرات. ( آنندراج ) .

پیره. [ رَ / رِ ] ( اِ ) پیر. قائم مقام و خلیفه و مرشد. خلیفه و جانشین مشایخ و ارباب طریقت و خانقاه نشین باشد. ( برهان ) . خلیفه مشایخ و ارباب طریقت ...

پیش سینه. [ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) قسمت قدامی پیراهن جدا آهارزده. پارچه آهاردار ضخیمی که جدا بر پیراهن گذارند. قسمتی از پارچه که پیش پیراهن را سازد. ...

پیشیاره. [ ش ْ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) سینی. خوانچه. طبق. مجموعه. خوانچه و طبقی باشد که تنقلات و گل و مانند آن در سکوره ها کرده در محفل آرند. ( منتهی ا ...

پیش / پیشین. ( دهخدا )

پیغوله. [ پ َ /پ ِ ل َ / ل ِ ] ( اِ ) پیغله. بیغله. بیغوله. کنج و گوشه خانه. ( برهان )

پیغوله. [ پ َ /پ ِ ل َ / ل ِ ] ( اِ ) پیغله. بیغله. بیغوله. کنج و گوشه خانه. ( برهان )

پیغون ها: پیغون. [ پ َ / پ ِ ] ( اِ ) عهد و شرط. ( برهان ) . پیغان. ( دهخدا )

پیکار کشی ( دهخدا )

پیکانگان. [ پ َ / پ ِ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) آفتاب و سیاراتی که درکانی ممدود آفتاب اند. ( آنندراج )

پیکران. [ پ َ / پ ِ ک َ ] ( اِ ) ج ِ پیکر. صور. || صور فلکیه . ( دهخدا )

لغت نامه دهخدا پیکن. [ پ َ / پ ِ ک َ ] ( اِ ) غربال تنگ چشمه.

پیل آبکش. [ ل ِ ک َ / ک ِ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) کنایه است از ابر. ( آنندراج ) . ابر سیاه باران بار. ( انجمن آرا )

پیلس. [ ل ُ ] ( اِ مرکب ) عاج. دندان فیل. ( شعوری ) ( دهخدا ) ( برهان )

کیسه = توبره ، پیله

پیمان گسلی. [ پ َ / پ ِ گ ُ س ِ ] ( حامص مرکب ) عمل پیمان گسل. نقض عهد. پیمان شکنی. خلف وعده.

کیل = قیر

سُروشتِگی= اطاعت، فرمانبرداری. ( # کتاب هفتم دینکرد )

سیش : سیشت ، شیشد ، بیگانه ، دور. ( # کتاب هفتم دینکرد )

سنوهش = بارش برف ، برف آمدن. ( # کتاب هفتم دینکرد )

سنوهشمند = برفی ، برفدار. ( # کتاب هفتم دینکرد )

سوگومند = شاخدار. ( # کتاب هفتم دینکرد )

سوگ = شاخ. ( # کتاب هفتم دینکرد )

سِپورِگی = تکمیل. ( # کتاب هفتم دینکرد )

سَرایش= محافظت. سُرایش= خواندن یا گفتن شعر. سِرایش = اتِکا، تکیه کردن.

سُرووَر = شاخدار. ( # کتاب هفتم دینکرد )

سُروشتِگی= اطاعت، فرمانبرداری. ( # کتاب هفتم دینکرد )

سِتَمبگی = ستمگری، ظالمی. ( # کتاب هفتم دینکرد )

سودگر = سود رسان ، مفید. ( # کتاب هفتم دینکرد )

سُمباوَند= سُم دار. ( # کتاب هفتم دینکرد )

شوی = گرسنگی ، گشنگی. ( # کتاب هفتم دینکرد )

شَبی = کسوف، خورشید گرفتگی. ( # کتاب هفتم دینکرد )

شَکَر = متروک ، متروکه. ( # کتاب هفتم دینکرد - ذیل "شَکر دشت" )

هَمیتریه = شورشی ، وابسته به شورش. ( # نبیگ زبان فرس باستان - تولمن )

شیات = هوش ، خرد. ( # نبیگ زبان فرس باستان - تولمن )

ویثیه = قبیله ای، مربوط به قبایل . ( # نبیگ زبان فرس باستان - تولمن )

ویث = 1 - نژاد 2 - قبیله ( # نبیگ زبان فرس باستان - تولمن )