پیشنهاد‌های علی باقری (٤٠,٧٦٣)

چاووش: ( chăvoosh ) : [ اصطلاح چوپانی ] بز نر یک ساله. به زبان آذری " چَپیش " گفته می شود .

جلاب: ( jellăb ) : [ اصطلاح چوپانی ] چوپانی که صبح احشام را برای چرا می برد و شب بر می گرداند. ریشه عربی دارد و در بوستان سعدی هم آمده است.

جک: ( jak ) : [ اصطلاح چوپانی ] در اصطلاح بجستانی آغوز می شود . در زبان آذری به آغوز " کالا " گفته می شود . امروزه اسم یک شرکت بسته بندی شیر می باشد .

تلومب: ( teloomb ) : [ اصطلاح چوپانی ] عمل جدا کردن کره از دوغ. به نظرم به مجموعه مشک و سه پایه و پره اش هم می گویند. در زبان آذری به مشک بزرگ " تولو ...

تکه: ( tekka ) : [ اصطلاح چوپانی ] بز نر دو ساله. به زبان آذری" تَکِه"

پاتیل: ( pătil ) : [ اصطلاح چوپانی ] دیگ کوچک دم دستی دامداران.

ترید: ( terid ) : [ اصطلاح چوپانی ] بجای کاه نم استفاده می شود. کلمه در اصل عربی است و به نانی که در خورش خیس شود می گویند.

بوده: ( buda ) : [ اصطلاح چوپانی ] علف زعفران تابیده خشک شده. غذای مرغوب احشام.

بخته: ( bekhta ) : [ اصطلاح چوپانی ] بز نر جوان. بخته ( bakhta ) : [ اصطلاح چوپانی ] الاغ نری که تخمش را کشیده باشند.

او قوروت: ( ov ghoroot ) : [ اصطلاح چوپانی ] قره قوروت.

او چر - علف چر: ( alef char - ov char ) : [ اصطلاح چوپانی ] هزینه ای که بابت چرای گوسفندان و آشامیدن آنها به مالک زمین پرداخت می شود.

آووست: ( ăvoost ) : [ اصطلاح چوپانی ] آبستن.

استاق: ( estăgh ) : [ اصطلاح چوپانی ] سقط.

چَرخِه: [ اصطلاح چوپانی ] قیچی مخصوص تراشیدن پشم گوسفندان . به زبان آذری " قیخلیق " ( وسیله ی چیدن مو ) گفته می شود .

آخور ( ăkhoor ) [ اصطلاح چوپانی ]جای تعلیف حیوان که در ارتفاع مناسب قد حیوان تهیه می شود و بیشتر گلی یا آهنی یا چوبی است.

هیس: [ اصطلاح چوپانی ]از اصوات جهت حرکت گوسفندان .

داغی درشم: [ اصطلاح چوپانی ]داغی بر روی بدن گوسفند و بز .

دَس چو: [ اصطلاح چوپانی ] چوب دستی دود خورده و روغن اندود شده .

هِلنگ: [ اصطلاح چوپانی ] چوبی با سربرگشته که با آن گوسفند یا بز را می گیرند.

مِجک: [ اصطلاح چوپانی ]گوسفند شیر دهی که بره اش مرده باشد.

لِسه: [ اصطلاح چوپانی ]مکانی که به گوسفندان نمک می دهند.

بَره سر: [ اصطلاح چوپانی ] محل دوشیدن گوسفندان.

کَتِل تَش : [ اصطلاح چوپانی ] آتشی که با کنده ی درخت درست شود . به زبان آذری "تونقال" گفته می شود .

لم چُغا: [ اصطلاح چوپانی ]پالتوی نمدی چوپانان به زبان آذری "قارا چوخا" یا "چوخا" گفته می شود .

دوشتره: [ اصطلاح چوپانی ] کوله ی چوپان، که با پشم گوسفند درست می شود.

وَرِه کِرِس: [ اصطلاح چوپانی ]آغل بره

شو چر: [ اصطلاح چوپانی ]چرا دادن گوسفندان در شب

سافنا: [ اصطلاح چوپانی ] رها سازی بره ها به طرف مادرشان جهت خوردن شیر .

چرخه سری: [ اصطلاح چوپانی ] مراسم ناهاردهی به مناسبت جدا کردن پشم از گوسفندان.

چفت: [ اصطلاح چوپانی ] آغل گوسفندان که از چوب و گیاه سرخس یا کاه ساخته شده باشد.

نَیرِم: [ اصطلاح چوپانی ] گوسفندی که بره اش را شیر ندهد و تحویلش نگیرد.

منگل: [ اصطلاح چوپانی ] محل نگهداری گوسفندان که اطرافش با چپر محصور باشد .

کَهو [ اصطلاح چوپانی ]: گوسفندی که رنگ بدنش بین سیاه و سفید باشد

کَش لوک : [ اصطلاح چوپانی ] گوسفندی که رنگ دو طرف شکمش متفاوت از رنگ کل بدنش باشد.

شیشِک : [ اصطلاح چوپانی ] بره ی زیر ۶ ماه را می گویند.

سِلِگ : [ اصطلاح چوپانی ] بره ی بالای یک سال

شِوا قَشقِه : [ اصطلاح چوپانی ] گوسفند شیره ای رنگی که پیشانی سفید دارد.

کَچِز : [ اصطلاح چوپانی ] گوسفندی که جنسیت آن مشخص نیست

دِگلی مار : [ اصطلاح چوپانی ] گوسفند مادری که دو قلو زائیده باشد.

سیاه قَشقِه : [ اصطلاح چوپانی ] گوسفند سیاه رنگی که پیشانی سفید دارد.

دوشا گِسفن : [ اصطلاح چوپانی ] گوسفند شیرده

خاشک : [ اصطلاح چوپانی ] گوسفندی که شیر برای دوشیدن نداشته باشد.

قَسِر : [ اصطلاح چوپانی ] گوسفندی که در سال جاری نزائیده باشد.

زا : [ اصطلاح چوپانی ] گوسفندی که در سال جاری زائیده باشد.

فرام : [ اصطلاح چوپانی ] گوسفندانی که بره نداشته باشند.

پیر مِش: [ اصطلاح چوپانی ] گوسفند ماده ی پیر

دِلاق : [ اصطلاح چوپانی ] گوسفندی که از نظر دُم بین زِل و دِمبِل باشد.

دِمبِل : [ اصطلاح چوپانی ] گوسفندی که دم بزرگ و پر چربی دارد.

زِل : [ اصطلاح چوپانی ] گوسفندی که دم کوچک و لاغری دارد.

کار: [ اصطلاح چوپانی ] گوسفندی که گوش های کوچکتری نسبت به گوسفندان معمولی دارد .