پیشنهادهای حمیدرضاخوش قامت آزاد (٢,٠٢٢)
جشن سده از مهم ترین جشن های زرتشتیان جهان است که در تاریخ دهم بهمن ماه، یا روز آبان از ماه بهمن برگزار می شود. در این جشن، زرتشتیان به ستایش اهورامزد ...
روز سیزدهم ماه فروردین که �تیر� نام داشت در فروردین روز �سیزده به در� بود که از دیگر جشن های باستانی ایران به شمار می رود. در این روز مردم به دامان ط ...
جشن نوروز از زمان ایران باستان تاکنون از مهم ترین جشن های ایران زمین به شمار می رفته است. این جشن هم زمان با آغاز فروردین ماه برگزار می شود و زمان آغ ...
زرتشتیان در زمان باستان به نقل از زرتشت در اوستا، ۶ گاهنبار را زمان آفرینش جهان می دانستند و این روزها را جشن می گرفتند. هر جشن گاهنبار پنج روز طول م ...
جشن �نوروز رودها� نیز دیگر جشن اسفند ماه بوده است که آن را در تاریخ ۱۹ اسفند برگزار و در آن رودها را پاکسازی و عطر و گلاب پاشی می کردند.
در آیین زردشت ، روز زن در پنجم ماه اسفند است . از آداب این روز پوشیدن لباس های فاخر و زیبا توسط زنان و بر تخت نشستن و فرمانروایی بانوان در منزل بوده ...
در شانزدهمین روز از دی ماه نیز جشن �گاوگیل� برپا می شد که در پاسداشت فریدون بود. این روز به نام ایزدمهر نام گذاری شده جشن گاوگیل یا کاوکیل واقع بوده ...
�بهمن� نام روز دوم از ماه بهمن است و به همین دلیل ایرانیان باستان جشن بهمنگان را در این روز برگزار می کردند. این جشن را با نام �بهمنجه� نیز می شناسند ...
جشن �سیر سور� در روز چهاردهم دی، برای دور کردن دیوها برگزار می شد و پخت غذاهایی با سیر فراوان در این روز مرسوم بود.
جشن �بتیکا� نیز در پانزدهم دی ماه برای دور کردن انسان های بدطینت و زیان رسان برگزار می شد. در این جشن تندیس هایی از انسان ها می ساختند و آن ها را می ...
شن دیگان یا �خرم روز� در روز نخست از ماه دی برگزار می شده است. ماه دی را در زمان باستان �خور ماه� و روز نخست آن را �خوره روز� می نامیدند. دی یکی از ص ...
جشن آذرگان برای ستایش آذر اهورایی است که در دین زرتشت از آن با صفت هایی مانند گشایش بخش و پناه بخش یاد می شود. الهه آتش برای ایرانیان باستان گرمابخش ...
روز دهم از ماه آبان زمان برگزاری جشن آبانگان در ایران باستان بود که این جشن را برای نکوداشت ایزدبانوی آب، آناهید برگزار می کردند. مردم ایران باستان پ ...
ایرانیان باستان شانزدهم مهر ماه را روز قیام کاوه آهنگر و پیروزی او بر ضحاک نیز می دانستند و در جشن مهرگان به شادی و پایکوبی می پرداختند.
اسفندگان را به دلیل زایش زمین روز زن می نامیدند؛ همان طور که نام گذاری روز پدر در تقویم ایران باستان هم زمان با جشن شهریورگان، به دلیل نزدیکی معنی ای ...
نام گذاری روز پدر در تقویم ایران باستان هم زمان با جشن شهریورگان، به دلیل نزدیکی معنی این روز با جایگاه پدر در خانواده بوده است؛ همان طور که اسفندگان ...
در تقویم ایران باستان به دلیل هم زمانی با ولادت و مرگ یک شخص، روزی را نام گذاری نمی کردند؛ بلکه تنها منش و بزرگی انسان ها ارزش ثبت کردن روزی به عنوان ...
داراب را در بعضی منابع همان کوروش کبیر می دانندسالروز تولد او با جشن شهریورگان همزمان است.
جشن شهریورگان با نام �آذر جشن� نیز شناخته و در روز چهارم ماه شهریور برگزار می شود. در تقویم ایران باستان این روز مصادف با تولد داراب، روز پدر، سالگرد ...
جشن امردادگان در روز هفتم ماه مرداد و برای گرامیداشت فرشته نگهبان جهان و نگهدارنده گیاهان و بارور ساختن آن ها بر پا می شده است. در زبان اوستایی امردا ...
از برجسته ترین آیین جشن تیرگان می توان آب پاشی، فال کوزه و دستبند تیر و باد را نام برد. آب پاشی به یکدیگر، در کنار رودها انجام می شد و برای رفع گرمای ...
جشن خردادگان در ششمین روز ماه خرداد برگزار می شود. در زبان اوستایی خرداد � هئوروتات� نام دارد و معنی رسایی و کمال می دهد. این جشن را ایرانیان باستان ...
روز سوم هر ماه در تقویم اوستایی با نام روز اردیبهشت نام گذاری شده و هم زمانی این روز با ماه اردیبهشت، دلیل برگزاری جشن اردیبهشتگان است. این جشن را با ...
درایران باستان در فروردین ماه جشن های دیگری نیز برگزار می شد که یکی از معروف ترین آن ها جشن �سروش روز� در روز ۱۷ فروردین بود. این جشن در نکوداشت �سرو ...
روز نوزدهم ماه های ایران باستان در تقویم اوستایی روز فروردین نام دارد. این جشن برای مردم ایران باستان روز بزرگداشت درگذشتگان بود و آن ها با رفتن به آ ...
امشاسپندان، فضیلت ها و صفات پاک اهورامزدا هستند. این واژه به معنی جاودانان پاک یا مقدسان بی مرگ یا نامیرایان فزونی بخش است که از دو جزء اَمِشَه به مع ...
در تاریخ ایران باستان، برگزاری جشن های ایرانی از اهمیت زیادی برخوردار بوده اند. دین مردم ایران باستان، دین زرتشتی بود که مهم ترین مفاهیم آن نکوهش بدی ...
عموماً یکی از وسایل و طرق شناخت جابه جا شدن اقوام، یعنی ورود قومی به منطقه ای کهن را می توان از روی تحول و دگرگونی ای که در طرز تدفین آشکار می شود، ش ...
عموماً یکی از وسایل و طرق شناخت جابه جا شدن اقوام، یعنی ورود قومی به منطقه ای کهن را می توان از روی تحول و دگرگونی ای که در طرز تدفین آشکار می شود، ش ...
عموماً یکی از وسایل و طرق شناخت جابه جا شدن اقوام، یعنی ورود قومی به منطقه ای کهن را می توان از روی تحول و دگرگونی ای که در طرز تدفین آشکار می شود، ش ...
پس از مرگ، همین که جان از بدن جدا شد بی درنگ دُروج نَسو عفریت و دیو نامرئی، به پیکر مگسی همچون پلیدترین خرّفستران از سرزمین های اباختر ( شمال ) می آی ...
پس از مرگ، همین که جان از بدن جدا شد بی درنگ دُروج نَسو عفریت و دیو نامرئی، به پیکر مگسی همچون پلیدترین خرّفستران از سرزمین های اباختر ( شمال ) می آی ...
پس از مرگ، همین که جان از بدن جدا شد بی درنگ دُروج نَسو عفریت و دیو نامرئی، به پیکر مگسی همچون پلیدترین خرّفستران از سرزمین های اباختر ( شمال ) می آی ...
در آیین زردشت قبل از فرارسیدن مرگ، موبد بالای سر محتضر حاضر می شود و به خواندن ادعیه و اوراد خاص می پردازد و از او می خواهد که به گناهان خود اعتراف ک ...
این مراسم که نشان دادن جنازه به سگ است، میراث گذشته روزگاران قدیم ایرانیان قبل از زرتشت است. از دیدگاه زرتشتیان زمانی که جان از بدن خارج می شود اگر س ...
این مراسم که نشان دادن جنازه به سگ است، میراث گذشته روزگاران قدیم ایرانیان قبل از زرتشت است. از دیدگاه زرتشتیان زمانی که جان از بدن خارج می شود اگر س ...
بر اساس آنچه از وندیداد بر می آید از همان زمان که نفس و جنبش جسم انسان را ترک می کرد، جسد و لاشه عنصری می شد سخت نجس و مورد پرهیز. موجب مرگ، دیوی به ...
بر اساس آنچه از وندیداد بر می آید از همان زمان که نفس و جنبش جسم انسان را ترک می کرد، جسد و لاشه عنصری می شد سخت نجس و مورد پرهیز. موجب مرگ، دیوی به ...
( به فتح کاف ) :طبق وندیداد، زرتشتیان در هر دهکده یا خانه، جایگاه مخصوصی به نام �کَتَ� ( Kata ) برای مردگان داشتند ( زنان و مردان و کودکان به طور جدا ...
آغاز استفاده از تابوت در آئین مزدیسنا ممکن است به رعایت آئین آلوده نساختن خاک یا تدفین بقایای اجساد ارتباط داشته باشد. امروزه با گسترش اسلام این امر ...
برخی از ایرانیان از جمله مادها روی کوه ها و مکان های دور از اجتماع آدمیان برج هایی مشهور به دخمه ساختند که زرتشتیان به آن �دادگاه� و پارسیان �دخمو� م ...
برخی از ایرانیان از جمله مادها روی کوه ها و مکان های دور از اجتماع آدمیان برج هایی مشهور به دخمه ساختند که زرتشتیان به آن �دادگاه� و پارسیان �دخمو� م ...
علیرغم کلمات عمدتا عربی در کار تدفین و امور وابسته چنین به نظر می رسد که به خاک سپردن مردگان یک آئین پارسی بوده که بعدها به تدریج متروک شده است. سندی ...
یکی از آیین هایی از یاد رفته در خصوص مرده گان در ایران ، رنگ کردن مرده بود. رنگ کردن مردگان در ادوار قدیم جسد مرده را با رنگ قرمزی می پوشانیده اند که ...
ستودان یا استودان جایگاه نگهداری استخوان است و در دین مزدیسنا بخشی از آیین مردگان شمرده می شده که شامل حفره هایی به صورت های منتظم و چهارگوش یا نامنت ...
در آیین زردشت دستور به قراردادن جسد مرده در دخمه هایی است تا جانوران بتوانند از آن تغذیه بنمایند. امروز هنگامی که جسد در دخمه ها پوسید و عاری از گوشت ...
کول تپه به جایی گفته می شود که تودهٔ بزرگی از خاکستر به صورت طبقه طبقه، روی هم انباشته شده و به صورت تپه ای مانند درآمده باشد. در آذربایجان غربی به و ...
در اوستا از سوزاندن مردگان یاد شده و آن را گناهی بزرگ دانسته اند و این می رساند که در عهد وندیداد یعنی در دوران اشکانی، این رسم هنوز در بین بخش هایی ...
گور ( به عربی: قبر ) مکانی است که یک پیکر بی جان ( معمولا انسان یا گاهی حیوان ) پس از مراسم خاکسپاری، به خاک سپرده شده است. گورها معمولاً در نواحی وی ...
به عقیدهٔ پیروان مزدیسنا باید جسد را در دسترس مرغان و جانوران لاشه خور قرار داد یا بالای "برج های خاموشی" در معرض نابودی گذاشت.