سیلک

به کار گرفتن آهن با تناسب زمان جای را برای خود کاملاً باز کرده بود در گورهای جنگجویان، جنگ ابزارهایی چون سپر، خود، پیکان، خنجر، شمشیر، لگام و تزئیناتی از برای سر و سینهٔ اسب می نهادند. غذا و خوراک مردگان نیز از نظر دور نبوده است و برای این منظور از دیگ های بزرگ و دسته داری که از مفرغ ساخته می شد و استعمال آن نزد سکاها متداول بود، استفاده می کردند. زینت آلات سیمین و مفرغی که از لحاظ تنوع مورد توجه هستند، وضع هنری و پیشهٔ فلزکاری و جواهرسازی و زرگری آن مردم را آشکار می سازد. از ظروف باقی مانده و تنوع شکل رنگ و نقش آشکار است که هنر و پیشهٔ کوزه گری رواج داشته است. کوزه گران به ترکیب و تلفیق رنگ ها اهمیتی بسیار می دادند. ظروف به دست آمده از این آریایی های ابتدایی به رنگ های مختلف است.
کوزه گری بومیان در منطقهٔ کاشان تاریخی کهن داشته و این روش پیشین هنر نگارگری بومیان، با آمدن مهاجران متروک نشد بلکه دچار دگرگونی تکامل گرایانه گشت. یک وجه مشخص در این هنر نو، نوعی گریز است از زمینهٔ تهی و هنرمندان و نقش گران می کوشیده اند تا زمینهٔ ظروف را از نقش هایی مختلف پر کنند. نقش و تصویر انسان در تپه سیلک از یونان کهن تر و قدیم تر است. از سدهٔ هشتم پیش از میلاد نیم رخ انسان بر روی ظروف گلی به هیئت تکامل یافتهٔ آن به دست آمده است. نمایاندن خورشید و پرتو آن به اشکال هندسی رواجی بسیار داشت. تصاویر بز کوهی که از دید واقع گرایانه دور بود، بسیار نقش می شد اما اسب به زودی آن را متروک و مهجور ساخت. اسب و خورشید که از نظرگاه تمامی اقوام هندواروپایی به هم مربوط بودند به آهستگی در هنر اهمیت شایانی پیدا کردند

اتیق که نژادهای ایرانیان باستان بودند، واژه نام سلکی نام قبیله ای ایلما یی از بازماندگان آن تمدن ها.

روستای آسترکی شهر جوشقان کاشان
ایل زلکی در گذشته از سی شاخه کوچک تشکیل شده بود
که امروزه سی تیره بزرگ شده اند و جمعیت ایل لر زلکی بختیاری بیش از یک میلیون نفر است
سی لک::si lek, , سی شاخه ، سیلک