پاسخ‌های البرز آزاد

کوزه سربسته اندر آب زفت از دل پرباد فوق آب رفت بادِ درویشی چو‌ در باطن بود بر سر آب جهان ساکن بود مقصود از کوزه سربسته باطن و دل درویش است به شرطی که دهانِ دل را بسته نگاه دارد « پس دهان دل ببند و ...

شاعر نوعی احساس سرخوردگی و ناامیدی رو بیان می‌کنه، غیر در اینجا به نوعی رقبای عشقی محسوب می‌شن و وقتی شاعر می‌بینه که معشوق به رقیب بیشتر تمایل داره دیگه شکایت چه حاصلی داره؟ همین می‌شه که شاعر ناامیدانه سکوت پیشه می‌کنه

بدون اینکه تعریف مولانا از عقل ر‌و بررسی و شرح کنیم پاسخ این سوال امکان پذیر نیست، مولانا عقل رو دارای مراتبی جداگانه می‌دونه، عقلِ کل که خاص انبیا و اولیاست و عقل معاش یا عقل جزئی یا عقل تحصیلی که تع ...

کنایه از اهمیت گامهای ابتدایی در آغازِ کارهاست. اگر کاری بدون فکر و مقدمه صحیح آغاز بشه در ادامه هم مداوم غلط اندر غلط خواهد شد. همون اصطلاح معروف که تو خیاطی می‌گن اول اندازه بگیر بعدش ببر. 

کافر یعنی کافر به مذهب و آیین عشق، یعنی مراعات عاشقان رو نمی‌کنی و هیچ آداب و ترتیبی برای تو مهم نیست و بی‌محابا دل می‌بری، چرا؟ چون نسبت به آیین عشق کافری، اگر به عشق ایمان داشتی مردمی و دلداری می‌کردی دلهای عاشقان رو.  عاشقان هم طبعا اهل ایمانند، اگر به عشق کافر بودند که اصلا عاشق نمی‌شدند…

ابتدا ذکر این نکته مهمه که در بعضی از نسخه‌ها به جای -او-، -کو- ضبط شده،  گفتا تو بندگی کن-کو بنده‌پرور آید(که او بنده‌پرور خواهد آمد) الزامی نداره چندان الهی و آسمانی معنی کنیم بیت رو، کنایه ا ...

هر آفریده‌ای که امروز می‌بینیم پیش از آن که ما به‌وجود بیاییم در علم خدا موجود بوده،  یا به تعبیر کلامی اعیان ثابته، با عالم الست هم ارتباط دارد. و هر نقشی، چه خوب و چه بد، در تقدیر ما اینطور بو ...

خداوندِ جهان آفرین تنها کسی است که می‌تواند گشایش و آسانی‌ای در کار تو پدید آورد یا درهای بسته را به روی تو بگشاید مصرع دوم: اگر خداوند دری را ببندد یا نخواهد باز کند هیچ کس دیگر هم نمی‌تواند سبب گشایش آن شود گشایش و تمام امور جهان تنها در دست قدرت جهان آفرین است و قادر متعال اوست

عارف یا فرد صاحبدل اگر کشف و شهودش پیوسته و بهم نزدیک بشه دیگه تنها شب قدر نیست که خودش رو به ملکوت نزدیک‌تر می‌بینه و اگر چشم دلش باز بشه اون زمان هر شبی براش به منزله شب قدر خواهد بود از نظر ادراکات غیبی و شهودات باطنی

شاید بشه گفت چشم و دلی که متوجه بشه شب برای راز و نیاز و کشف و مکاشفه چقدر ضروری و مهمه(مثل شبهای قدر)  با صبح شدن ناراحت می‌شه که چرا اون وصالِ حقیقت و راز ‌و نیاز ادامه پیدا نکرده و شب تموم شده و  مثل دیدن گل روی سنگ قبر ناراحت می‌شه از رسیدن صبح و تمام شدن شب