پیشنهاد‌های نوشداد کیان مهر (٥٤٤)

خسته خانه. [ خ َ ت َ / ت ِ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) جایی است که پیران ناتوان و بیمار درمان ناپذیر و کودکان بی کس را در آن نگاهداری می کنند. || بیمارست ...

خسته خانه. [ خ َ ت َ / ت ِ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) جایی است که پیران ناتوان و بیمار درمان ناپذیر و کودکان بی کس را در آن نگاهداری می کنند. || بیمارست ...

خسره. [ خ َ رِ ] ( ص ) جنبان. متحرک. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ شعوری )

خسک ها خسک. [ خ ُ ] ( اِ ) وقت و هنگام. ( دهخدا )

خسم. [ خ ِ ] ( اِ ) جراحت. ریش. ( از فرهنگ جهانگیری ) ( از برهان قاطع ) ( از ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ) ( انجمن آرای ناصری )

خسم. [ خ ِ ] ( اِ ) جراحت. ریش. ( از فرهنگ جهانگیری ) ( از برهان قاطع ) ( از ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ) ( انجمن آرای ناصری )

خسنده. [ خ َ س َ دَ / دِ ] ( اِ ) هوام و خشنده مانند مگس و پشه و جز آن و این طایفه از جانوران کوچک را که بزبان علمی فرنگ �انسکت � می گویند دارای فقار ...

خش. [ خ َ ] ( اِ ) بیخ. بغل. ابط. ( برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء )

خِشاو

خشت باد. [ خ ِ ] ( اِ مرکب ) بادزن کلان. ( دهخدا )

خشتر. [ خ َ ت َ] ( اِ ) ولایت در زمان هخامنشیان. ( دهخدا )

خشته. [ خ ُ ت َ / ت ِ ] ( ص ) عاریت. امانت گرفته شده. ( دهخدا )

خشکاب. [ خ َ ] ( اِ ) مانع و منعکننده را گویند. ( از برهان قاطع ) ( از ناظم الاطباء ) ( از آنندراج )

خشکانج. [ خ ُ ] ( ص ) خشک اندام. لاغر. نزار. سخت نحیف . ( دهخدا )

خشک پشت. [ خ ُ پ ُ ] ( اِ مرکب ) جانوری است که او راسنگ پشت و لاک پشت نیز می گویند. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( برهان قاطع )

خشک شنج. [ خ ُ ش َ ] ( ص مرکب ) فالج. بی حس و بی حرکت در عضو. ( یادداشت بخط مؤلف ) .

خشک اندیشی ( دهخدا ذیل خشکی )

خشمگان خشمه. [ خ َ م َ / م ِ ] ( اِ ) اسباب و آلات سفر. ( از ناظم الاطباء ) .

خشمگان خشمه. [ خ َ م َ / م ِ ] ( اِ ) اسباب و آلات سفر. ( از ناظم الاطباء ) .

خشنگ. [ خ َ ش َ ] ( اِ ) داغ سر. || سر کچل. || کچلی. ( برهان قاطع ) . || مردم کچل. ( از برهان قاطع ) ( از ناظم الاطباء ) : خاشاک وار بر سر آب آمد آن ...

خشی. [ خ َ ] ( اِ ) چیزی که سفیدی آن بینهایت باشد یعنی سپید سپید. ( برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء )

خشیجان. [ خ َ ] ( اِ ) ج ِ خشیج یعنی اضداد. ( برهان ) . || مخفف آخشیجان هست که عناصر باشد و آن خاک و آب و هوا و آتش است. ( برهان قاطع ) .

خشیش. [ خ َ ] ( اِ ) غلبه. برتری. فتح. ظفر. ( ناظم الاطباء ) ( از برهان قاطع )

خشینه. [ خ َ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) هر چیز سیاه رنگ مایل بکبودی. ( از برهان قاطع ) . چرمه رنگ ( نسخه ای از اسدی ) ، رنگی بود میان کبود و سیاهی ( نسخه ای ...

خط چلیپا. [ خ َطْ طِ چ َ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) شکلی است از دو خط متقاطع که بزوایای قوایم تقاطع کرده باشد. ( آنندراج )

خفت. [ خ ِ ] ( اِ ) گره. ( لغت نامه ی دهخدا )

خفته روی. [ خ ُ ت َ / ت ِ رَ ] ( حامص مرکب ) عمل در خواب راه رفتن. راه روی در خواب که بر اثر بیماری حاصل میشود. || بیماری ای که بر اثر آن صاحب این بی ...

خفرگان. [ خ َ رَ ] ( اِ ) فرومردن دم در عروق بسبب مرضی یا صدمتی. ( آنندراج ) . |

خفری. [ خ َ ] ( اِ ) قالی ، قالی ستبر . ( دهخدا )

اَهورا = رب ، ارباب و رئیس.

مجسمه = تندیس ، سردیس ، کاردیس ( صحنه ای از نبرد ، کار = جنگ )

خفنج. [ خ ُ ف ُ ] ( اِ ) مجسمه خصوصاً مجسمه مردمان بزرگ. ( ناظم الاطباء ) .

گُزیراد = هیئت معالج ، کادر درمان.

کوتاه شده ی "ته ژه" به معنی جوانه ای که از ریشه یا ته گیاه یا دانه برون بروئید.

خلاش. [ خ َ ] ( اِ ) غلغله. شور. مشغله. ( برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) .

خلاشی. [ خ َ ] ( اِ ) ملاح. کشتی بان. ( ناظم الاطباء ) .

خلالوش. [ خ َ ] ( اِ ) فتنه. آشوب. شور. هنگامه. غوغا. مشغله. غلغله. ( ناظم الاطباء ) ( از برهان قاطع )

خلان. [ خ َ ] ( اِ ) لای و لجن ته حوض. ( ناظم الاطباء ) .

خلاوش. [ خ َ وُ ] ( اِ ) هنگامه. غوغا. شور. مشغله. بانگ. آواز. زمزمه. ( ناظم الاطباء ) . خلاووش

خلاوش. [ خ َ وُ ] ( اِ ) هنگامه. غوغا. شور. مشغله. بانگ. آواز. زمزمه. ( ناظم الاطباء ) . خلاووش

خلب. [ خ ُ ] ( اِ ) سرمه. ( ناظم الاطباء ) .

خلب. [ خ ُ ] ( اِ ) سرمه. ( ناظم الاطباء ) .

خُلِنییه خلن. [ خ ُ ل ِ ] ( ص ) بینی که مخاط و خلم از آن روان باشد. ( ناظم الاطباء ) . کسی را گویند که پیوسته آب غلیظ از بینی او روان باشد. ( برهان ...

خلنج. [ خ َ ل َ ] ( ص ) ( اِمص ) گرفتگی اعضاء را گویند. ( از آنندراج ) .

خلنج. [ خ َ ل َ ] ( ص ) ( اِمص ) گرفتگی اعضاء را گویند. ( از آنندراج ) .

خلنج. [ خ َ ل َ ] ( ص ) ( اِمص ) گرفتگی اعضاء را گویند. ( از آنندراج ) .

خلواش. [ خ َل ْ ] ( اِ ) قسمی نعناع برنگ بنفش مایل بسرخی. ( لغت نامه ی دهخدا )

خلواش. [ خ َل ْ ] ( اِ ) قسمی نعناع برنگ بنفش مایل بسرخی. ( لغت نامه ی دهخدا )

هذیان = خَله ( برهان ) ( دهخدا )

خلیس. [ خ َ] ( ص ، اِ ) بهم آمیخته. دو چیز درهم آمیخته و مختلط. ( دهخدا )