پیشنهادهای نوشداد کیان مهر (٥٤٤)
به خم در شدن : مراقبه کردن. ( دهخدا )
به خم در شدن : مراقبه کردن. ( دهخدا )
خم. [ خ ُ ] ( ص ) ساکت. خاموش. ( از ناظم الاطباء ) .
خم. [ خ َ ] ( اِ ) صف ، قطار. ( دهخدا )
خماش. [ خ َ ] ( اِ ) هرچه بکارنیامدنی و دورافکندنی است مانند خار و خلاشه و ریزه های دم مقراض و تیشه و اره. ( ناظم الاطباء ) .
خمل. [ خ َ ] ( اِ ) سورنجان. زعفران دشتی. ( از ناظم الاطباء ) ( از برهان قاطع ) .
خمل. [ خ َ ] ( اِ ) سورنجان. زعفران دشتی. ( از ناظم الاطباء ) ( از برهان قاطع ) .
خمینه. [ خ َ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) باران تند و بی وقت و غیرموسوم. ( ناظم الاطباء ) .
خمینه. [ خ َ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) باران تند و بی وقت و غیرموسوم. ( ناظم الاطباء ) .
خمینه. [ خ َ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) باران تند و بی وقت و غیرموسوم. ( ناظم الاطباء ) .
خمینه. [ خ َ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) باران تند و بی وقت و غیرموسوم. ( ناظم الاطباء ) .
خنب. [ خَمْب ْ ] ( اِ ) اطاق. خَنَب. || صفه. ( برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء ) . خَنَب.
خنبه. [ خ َ ب ِ ] ( اِ ) طاق. || صفه. ( ناظم الاطباء ) .
خنت. [ خ َ ] ( اِ ) برق. روشنائی. خَنَت. ( ناظم الاطباء ) . خَنَت. خنت. [ خ َ ن َ ] ( اِ ) برق. روشنائی. خَنت. . ( ناظم الاطباء ) . خَنت.
باطل = خَنج
خنج. [ خ ُ ] ( اِ ) بوم. جغد. ( ناظم الاطباء ) .
خنجه. [ خ َ ج َ / ج ِ ] ( اِ ) تمر هندی. ( دهخدا ) .
خنجیده. [ خ ُ دَ / دِ ] ( اِ ) پروانه. چراغ پره. شب پره. ( ناظم الاطباء ) .
خندروس. [ خ َ دَ ] ( اِ ) ذرت. ذرت مکه. || گندم مکه. ( ناظم الاطباء ) . خالاون. حنطه رومی. سلت. ( دهخدا )
خنش. [ خ ِ ن ِ ] ( اِ ) خارش تن. ( دهخدا ) :
خنفشار. [ خ َ ف َ ] ( اِ ) نوعی بزرگ از اردک. ( ناظم الاطباء ) . ( دهخدا ) .
خنکار. [ خ ُ ] ( اِ ) پادشاه. شاهنشاه. ( ناظم الاطباء ) ( دهخدا )
خنگ. [ خ َ ] ( اِ ) محرومی. ( ناظم الاطباء ) .
خنگ. [ خ ُ ] ( اِ ) گوشه. زاویه. ( دهخدا )
خنگال. [ خ ِ ] ( اِ ) سوراخ که نشانه تیر باشد . ( برهان قاطع ) . سوراخهای خرد. ( دهخدا )
خنگال. [ خ ِ ] ( اِ ) سوراخ که نشانه تیر باشد . ( برهان قاطع ) . سوراخهای خرد. ( دهخدا )
خنیده. [ خ َ دَ / دِ ] ( ن مف ) مشهور. معروف. شهرت یافته. ( برهان قاطع ) ( دهخدا )
خو. [ خ َ / خُو ] ( اِ ) مطلق کف، خواه کف دست باشد خواه کف پا. ( برهان قاطع ) ( از ناظم الاطباء ) ( یادداشت بخط مؤلف )
خو. [ خ َ / خُو ] ( اِ ) چوب بنائی باشد که بنایان و کتابه نویسان و نقاشان در درون و بیرون عمارت ترتیب دهند و بر بالای آن رفته کار کنند. ( برهان قاطع ...
خوا. [ خ َ ] ( اِ ) گوشت باشد که بعربی لحم گویند. ( از برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء )
خوار. [ خوا /خا ] ( ص ) راست. نقیض کج. ( برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ جهانگیری ) . || ( ص ) راست. ضد کج ( دهخدا )
خوار. [ خوا /خا ] ( ص ) راست. نقیض کج. ( برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ جهانگیری ) . || ( ص ) راست. ضد کج ( دهخدا )
خوالی. [ خوا / خا ] ( اِ ) رودخانه آب. ( برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء ) ( انجمن آرای ناصری )
خوالی. [ خوا / خا ] ( ص ) زیبا. مهنا. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ) ( از انجمن آرای ناصری ) .
خوالی. [ خوا / خا ] ( اِ ) طعام. ( برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء ) .
خوامزه. [ خوا / خا م َ زَ / زِ ] ( اِ ) قوت لایموت. ( یادداشت مؤلف ) . خوردنی و قوت به اندازه کفایت روز. ( ناظم الاطباء ) .
سینی = خوانچه
میز = ( اِ ) خوان. ( دهخدا )
واند. [ خوا / خا ] ( ص ) تند. تیز. ( فرهنگ جهانگیری ) ( دهخدا ) .
خواند. [ خوا / خا ] ( اِ ) خداوند را گویند. ( فرهنگ جهانگیری ) . خواجه. ( مجالس النفایس ) . || ( ص ) تند. تیز. ( فرهنگ جهانگیری ) ( دهخدا ) .
خواندِگار = خواننده ، دعوت کننده ، دعا خوان.
خوپخین. ( اِ ) مومیایی و آن کانی و انسانی هر دو می باشد. ( برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء )
خوپله. [ خوَپ ْ / خُپ ْ ل َ / ل ِ ] ( ص ) ابله. نادان. ( برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء )
خوده. [ دَ / دِ ] ( اِ ) طاق. گنبد. ( ناظم الاطباء ) .
خوده. [ دَ / دِ ] ( اِ ) حقیقت. راستی. درستی. . ( ناظم الاطباء ) .
خودیازی. [ خوَدْ/ خُدْ ] ( حامص مرکب ) تمطی. تمدد. تمطط. ( زوزنی ) .
خرج = خور ( دهخدا )
کاخ = خور
شعاع = خور
بوی = خور