پیشنهاد‌های نوشداد کیان مهر (٥٤٤)

خچور. [ خ ُ ] ( اِ ) حدود و نواحی. ( دهخدا )

خچور. [ خ ُ ] ( اِ ) حدود و نواحی. ( دهخدا )

خدایی فروش خدائی فروشان. [ خ ُ ف ُ ] ( اِ مرکب ) ریاکاران. ( از ناظم الاطباء ) .

خدات. [ خ ُ ] ( اِ ) آقا. برتر. بزرگتر. مهتر. رئیس. چون وردان خدات ( = وردان نام ناحیه ای است ) . خنک خدات. سامان خدات. بخاراخدات . ( تاریخ بخارا ) ( ...

خداور. [ خ ُ وَ ] ( اِ ) خداوند. || مالک. || آقا. مولا. ( ناظم الاطباء ) .

خداور. [ خ ُ وَ ] ( اِ ) خداوند. || مالک. || آقا. بیک. مولا. ( ناظم الاطباء ) .

خدک. [ خ َ دَ ] ( اِ ) پل خواه از سنگ و گچ و آجر باشد که بر رودخانه بندند و یا از چوب و خاک بر جوی. ( از برهان قاطع ) ( از آنندراج ) ( ازانجمن آرای ن ...

خدک. [ خ ُ دَ ] ( اِ ) حاکم. رئیس. عامل. ( از ناظم الاطباء ) .

خدک. [ خ ُ دَ ] ( اِ ) حاکم. رئیس. عامل. ( از ناظم الاطباء ) .

خدک. [ خ ُ دَ ] ( اِ ) حاکم. رئیس. عامل. ( از ناظم الاطباء ) .

برای کامیون و. . . . . = سوخت بر برای کشتی = سوخت کش برای هواپیما = سوخت رسان

خذرنوه. [ خ َ ذَ ] ( اِ ) عنکبوت کلان. ( از ناظم الاطباء ) ( فرهنگ شعوری )

خراره. [ خ َ رَ / رِ ] ( اِ ) آوازی که بسبب گریه بسیار از گلو برآید. ( از برهان قاطع ) ( از ناظم الاطباء ) .

خرایگ. [ خ َ ی َ ] ( اِ ) زمین نامزروع. || دشت. || جریب. || یخ. || بیخ و ریشه. ( از ناظم الاطباء ) .

خربت. [ خ َ ب َ ] ( اِ مرکب ) قاز و بط بزرگ. ( ناظم الاطباء )

خربشک. [ خ َ ب َ / ب ُ / ب ِ ] ( اِ ) آهنگر. ( از ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) . || نعلبند. ( از ناظم الاطباء )

خرپوزه / خرپور / خربواز = خفاش کلان. ( دهخدا )

خرجسته. [ خ َ ج ِ ت َ / ت ِ ] ( اِ ) جمهور . ( ناظم الاطباء ) .

خرجسته. [ خ َ ج ِ ت َ / ت ِ ] ( اِ ) جنگ و خصومت و خرخشه و شلتاق. ( از برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ) . رجوع به �خرخشه � شود. . ( ناظم ...

خرچیک. [ خ َ ] ( اِ ) صحرای وسیع. ( فرهنگ شعوری ) . کلمه دیگر در خرجیک. ( دهخدا )

خرخاش. [ خ َ ] ( اِ ) گفتگو. ( دهخدا )

خرخسه. [ خ َ خ َ س َ / س ِ ] ( اِ ) جانوری را گویند که صیادان بر کنار دام بندند تا جانوران دیگر او را دیده فریب خورند و در دام افتند و در عربی ملواح ...

خردام

خردر. [ خ َ دَ ] ( اِ ) غلیواج را گویند که زغن باشد. ( برهان قاطع ) ( فرهنگ جهانگیری ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء )

خُرده

خرده یابی. [ خ ُ دَ / دِ ] ( حامص مرکب ) ریزه یابی. نکته گیری. || عیب جویی. || نقادی. ( دهخدا )

خرده یاب. [ خ ُ دَ / دِ ] ( حامص مرکب ) ریزه یاب. نکته گیر. || عیب جوی. || نقاد.

خرزل. [ خ َ زَ ] ( اِ ) لفت برّی. شلغم صحرائی. ( یادداشت بخط مؤلف )

خُرژ

خرست. [خ َ رَ ] ( اِ ) کوسه. کوسج ، و آن ماهی است. ( از الجماهر بیرونی

خرست. [خ َ رَ ] ( اِ ) کوسه. کوسج ، و آن ماهی است. ( از الجماهر بیرونی ) ( دهخدا )

خرستان. [ خ ُ رِ ] ( اِ ) گنجه. قفسه ای که در آن ظروف و امثال آن می نهند. بوفه ( در نزد فرنگان ) . خرستانه. ( دهخدا )

خرستان. [ خ ُ رِ ] ( اِ ) گنجه. قفسه ای که در آن ظروف و امثال آن می نهند. بوفه ( در نزد فرنگان ) . خرستانه. ( دهخدا )

خرستان. [ خ ُ رِ ] ( اِ ) گنجه. قفسه ای که در آن ظروف و امثال آن می نهند. بوفه ( در نزد فرنگان ) . خرستانه. ( دهخدا )

خرش. [ خ َ رَ ] ( اِ ) خر وحشی. گورخر. ( ناظم الاطباء ) .

خرشف. [ خ َ ش َ ] ( اِ ) لنگر. ( از نزهة القلوب ) .

خرگاه. [ خ َ ] ( اِ مرکب ) جا و محل وسیع. ( ناظم الاطباء ) ( برهان قاطع )

بخش = خره. ( دهخدا )

قسمت = خره. ( دهخدا )

خره. [ خ َ رُه ْ ] ( اِ ) نور باشد مطلقاً اعم از پرتو چراغ و آتش و آفتاب. ( دهخدا ) ( برهان )

خره. [ خ َ رُه ْ ] ( اِ ) نور باشد مطلقاً اعم از پرتو چراغ و آتش و آفتاب. ( دهخدا ) ( برهان )

خره. [ خ ِرَ / رِ ] ( اِ ) نژم. بخار. میغ. ( ازناظم الاطباء )

خروهک. [ خ ُ هََ ] ( اِ ) بُسَّد. مرجان. ( برهان قاطع ) . ( از انجمن آرای ناصری )

خز. [ خ َ ] ( اِ ) بلندی بیرون ران. ( از برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( انجمن آرای ناصری )

خز. [ خ َ ] ( اِ ) بلندی بیرون ران. ( از برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( انجمن آرای ناصری )

خزده. [ خ َ دِ ] ( اِ ) جرم و گناه. ( ناظم الاطباء ) .

خزده. [ خ َ دِ ] ( اِ ) جرم و گناه. ( ناظم الاطباء ) .

خزده. [ خ َ دِ ] ( اِ ) جرم و گناه. ( ناظم الاطباء ) .

خَست : رنگ و لون باشد. ( دهخدا )

خسته. [ خ ُ ت َ / ت ِ ] ( اِ ) بنوره دیوار و پی آن باشد. ( از برهان قاطع ) ( از ناظم الاطباء ) ( از آنندراج )