پیشنهاد‌های امیرحسین سیاوشی خیابانی (٣٣,٦٨٦)

هوش زدای. [ زَ / زِ / زُ ] ( نف مرکب ) محوکننده و ازمیان برنده هوش. برنده هوش. || شراب است که زداینده هوش است. ( از انجمن آرا ) ( از آنندراج ) .

هوش زدای. [ زَ / زِ / زُ ] ( نف مرکب ) محوکننده و ازمیان برنده هوش. برنده هوش. || شراب است که زداینده هوش است. ( از انجمن آرا ) ( از آنندراج ) .

هوش زدای. [ زَ / زِ / زُ ] ( نف مرکب ) محوکننده و ازمیان برنده هوش. برنده هوش. || شراب است که زداینده هوش است. ( از انجمن آرا ) ( از آنندراج ) .

هوش زدای. [ زَ / زِ / زُ ] ( نف مرکب ) محوکننده و ازمیان برنده هوش. برنده هوش. || شراب است که زداینده هوش است. ( از انجمن آرا ) ( از آنندراج ) .

( آسمانه ) آسمانه. [ س ْ / س ِ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) سقف. سَمْک. عرش. آشکوب. اَشکوب. آسمانخانه : تا همی آسمان توانی دید آسمان بین و آسمانه مبین. عماره. ...

( هوش آباد ) هوش آباد. ( اِ مرکب ) به معنی آسمان است که محل عقل و روح باشد. ( انجمن آرا ) .

با فر و هوش ؛ باهوش. هوشمند : منادی گری برکشیدی خروش که ای نامداران با فر و هوش. فردوسی.

با فر و هوش ؛ باهوش. هوشمند : منادی گری برکشیدی خروش که ای نامداران با فر و هوش. فردوسی.

وفاسگال. [ وَ س ِ ] ( نف مرکب ) وفاسگالنده. آنکه وفا پیشه خود سازد. وفااندیش. وفادار. ( آنندراج ) . || خیرخواه و نیک اندیش. || خوش نفس. ( ناظم الاطبا ...

وفاسگال. [ وَ س ِ ] ( نف مرکب ) وفاسگالنده. آنکه وفا پیشه خود سازد. وفااندیش. وفادار. ( آنندراج ) . || خیرخواه و نیک اندیش. || خوش نفس. ( ناظم الاطبا ...

وفاسگال. [ وَ س ِ ] ( نف مرکب ) وفاسگالنده. آنکه وفا پیشه خود سازد. وفااندیش. وفادار. ( آنندراج ) . || خیرخواه و نیک اندیش. || خوش نفس. ( ناظم الاطبا ...

وفاسگال. [ وَ س ِ ] ( نف مرکب ) وفاسگالنده. آنکه وفا پیشه خود سازد. وفااندیش. وفادار. ( آنندراج ) . || خیرخواه و نیک اندیش. || خوش نفس. ( ناظم الاطبا ...

کسبی خانه. [ ک َ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) خیرخانه. جنده خانه. زناخانه. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی خانه. [ ک َ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) خیرخانه. جنده خانه. زناخانه. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی خانه. [ ک َ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) خیرخانه. جنده خانه. زناخانه. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی خانه. [ ک َ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) خیرخانه. جنده خانه. زناخانه. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی خانه. [ ک َ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) خیرخانه. جنده خانه. زناخانه. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی خانه. [ ک َ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) خیرخانه. جنده خانه. زناخانه. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی خانه. [ ک َ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) خیرخانه. جنده خانه. زناخانه. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی باز. [ ک َ ] ( نف مرکب ) روسپی باره و زناکار. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی باز. [ ک َ ] ( نف مرکب ) روسپی باره و زناکار. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی باز. [ ک َ ] ( نف مرکب ) روسپی باره و زناکار. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی باز. [ ک َ ] ( نف مرکب ) روسپی باره و زناکار. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی باز. [ ک َ ] ( نف مرکب ) روسپی باره و زناکار. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی باز. [ ک َ ] ( نف مرکب ) روسپی باره و زناکار. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی باز. [ ک َ ] ( نف مرکب ) روسپی باره و زناکار. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی باز. [ ک َ ] ( نف مرکب ) روسپی باره و زناکار. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی باز. [ ک َ ] ( نف مرکب ) روسپی باره و زناکار. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی باز. [ ک َ ] ( نف مرکب ) روسپی باره و زناکار. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی بازی. [ ک َ ] ( حامص مرکب ) عمل کسبی باز. || روسپی گری. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی بازی. [ ک َ ] ( حامص مرکب ) عمل کسبی باز. || روسپی گری. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی باز. [ ک َ ] ( نف مرکب ) روسپی باره و زناکار. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی بازی. [ ک َ ] ( حامص مرکب ) عمل کسبی باز. || روسپی گری. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی بازی. [ ک َ ] ( حامص مرکب ) عمل کسبی باز. || روسپی گری. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی بازی. [ ک َ ] ( حامص مرکب ) عمل کسبی باز. || روسپی گری. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی بازی. [ ک َ ] ( حامص مرکب ) عمل کسبی باز. || روسپی گری. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی بازی. [ ک َ ] ( حامص مرکب ) عمل کسبی باز. || روسپی گری. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی بازی. [ ک َ ] ( حامص مرکب ) عمل کسبی باز. || روسپی گری. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی بازی. [ ک َ ] ( حامص مرکب ) عمل کسبی باز. || روسپی گری. ( ناظم الاطباء ) .

کسبی. [ ک َ ] ( ص نسبی ) منسوب به کسب. آنچه شخصی از کسب و ورز و جد و جهد تحصیل کرده باشد. ( ناظم الاطباء ) . مکتسب. ( یادداشت مؤلف ) . آنچه به وسیله ...

کسبی. [ ک َ ] ( ص نسبی ) منسوب به کسب. آنچه شخصی از کسب و ورز و جد و جهد تحصیل کرده باشد. ( ناظم الاطباء ) . مکتسب. ( یادداشت مؤلف ) . آنچه به وسیله ...

کسبی. [ ک َ ] ( ص نسبی ) منسوب به کسب. آنچه شخصی از کسب و ورز و جد و جهد تحصیل کرده باشد. ( ناظم الاطباء ) . مکتسب. ( یادداشت مؤلف ) . آنچه به وسیله ...

کسبی. [ ک َ ] ( ص نسبی ) منسوب به کسب. آنچه شخصی از کسب و ورز و جد و جهد تحصیل کرده باشد. ( ناظم الاطباء ) . مکتسب. ( یادداشت مؤلف ) . آنچه به وسیله ...

کسبی. [ ک َ ] ( ص نسبی ) منسوب به کسب. آنچه شخصی از کسب و ورز و جد و جهد تحصیل کرده باشد. ( ناظم الاطباء ) . مکتسب. ( یادداشت مؤلف ) . آنچه به وسیله ...

کسبی. [ ک َ ] ( ص نسبی ) منسوب به کسب. آنچه شخصی از کسب و ورز و جد و جهد تحصیل کرده باشد. ( ناظم الاطباء ) . مکتسب. ( یادداشت مؤلف ) . آنچه به وسیله ...

کسبی. [ ک َ ] ( ص نسبی ) منسوب به کسب. آنچه شخصی از کسب و ورز و جد و جهد تحصیل کرده باشد. ( ناظم الاطباء ) . مکتسب. ( یادداشت مؤلف ) . آنچه به وسیله ...

کسبی. [ ک َ ] ( ص نسبی ) منسوب به کسب. آنچه شخصی از کسب و ورز و جد و جهد تحصیل کرده باشد. ( ناظم الاطباء ) . مکتسب. ( یادداشت مؤلف ) . آنچه به وسیله ...

کسبی. [ ک َ ] ( ص نسبی ) منسوب به کسب. آنچه شخصی از کسب و ورز و جد و جهد تحصیل کرده باشد. ( ناظم الاطباء ) . مکتسب. ( یادداشت مؤلف ) . آنچه به وسیله ...

ایراد کس بی مو گرفتن

ایراد کس بی مو گرفتن