پیشنهاد‌های امیرحسین سیاوشی خیابانی (٣٣,٦٨٥)

کوک ِ کار ؛ شیوه ٔ آن. لم آن. سر آن. قسمت فنی آن : کوک کار را دانستن یا ندانستن. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ) .

کوک ِ کار ؛ شیوه ٔ آن. لم آن. سر آن. قسمت فنی آن : کوک کار را دانستن یا ندانستن. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ) .

کوک ِ کار ؛ شیوه ٔ آن. لم آن. سر آن. قسمت فنی آن : کوک کار را دانستن یا ندانستن. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ) .

کوک ِ کار ؛ شیوه ٔ آن. لم آن. سر آن. قسمت فنی آن : کوک کار را دانستن یا ندانستن. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ) .

کوک و کلک کردن ؛ با تعب و مهارت اسباب کاری را فراهم ساختن. ( امثال و حکم ج 3 ص 1247 ) .

کوک و کلک کردن ؛ با تعب و مهارت اسباب کاری را فراهم ساختن. ( امثال و حکم ج 3 ص 1247 ) .

کوک و کلک کردن ؛ با تعب و مهارت اسباب کاری را فراهم ساختن. ( امثال و حکم ج 3 ص 1247 ) .

کوک و کلک کردن ؛ با تعب و مهارت اسباب کاری را فراهم ساختن. ( امثال و حکم ج 3 ص 1247 ) .

کوک و کلک. [ کو ک ُ ک َ ل َ ] ( اِ مرکب، از اتباع ) از اتباع است. حیله. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ) . و رجوع به کلک شود.

کوک و کلک. [ کو ک ُ ک َ ل َ ] ( اِ مرکب، از اتباع ) از اتباع است. حیله. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ) . و رجوع به کلک شود. دوز و کلک

ویراژ

ویژش. [ ژِ ] ( اِمص ) تقدیس و تقدس. ( برهان ) ( آنندراج ) .

ویژش. [ ژِ ] ( اِمص ) تقدیس و تقدس. ( برهان ) ( آنندراج ) .

تنابنده = جنبده، موجود، بنده خدا، فرد

تنابنده = جنبده، موجود، بنده خدا، فرد

جان از کون دررفتن . [ اَ دَ رَ ت َ ] ( مص مرکب ) مردن . ( ناظم الاطباء ) . ظاهراً هنگامی بکار میرود که بخواهند مردن کسی را بزشتی و تحقیر یاد کنند.

قاچاق شدن= در رفتن ( گویش تهرانی )

قاچاق شدن= در رفتن ( گویش تهرانی )

قاچاق شدن= در رفتن ( گویش تهرانی )

قاچاق شدن= در رفتن ( گویش تهرانی )

قاچاق شدن= در رفتن ( گویش تهرانی )

قاچاق شدن کارمند دولت = غیبت کردن وی هنگام سرویس اداری. گریختن از خدمتی قانونی

قاچاق شدن سرباز= از خدمت نظام گریختن.

مادام موسیو زن و شوهر پیر و تنها ( گویش تهرانی )

زن و شوهر پیر و تنها ( گویش تهرانی )

زَن و زَنبیل ( گویش تهرانی )

بر و بچه. [ ب َ رُ ب َچ ْ چ َ / چ ِ ] ( اِ مرکب، از اتباع ) عائله و زن و بچه. ( فرهنگ لغات عامیانه ) . بچه و دیگران. ج، بر و بچه ها. ( یادداشت دهخدا ...

بر و بچه. [ ب َ رُ ب َچ ْ چ َ / چ ِ ] ( اِ مرکب، از اتباع ) عائله و زن و بچه. ( فرهنگ لغات عامیانه ) . بچه و دیگران. ج، بر و بچه ها. ( یادداشت دهخدا ...

بر و بچه. [ ب َ رُ ب َچ ْ چ َ / چ ِ ] ( اِ مرکب، از اتباع ) عائله و زن و بچه. ( فرهنگ لغات عامیانه ) . بچه و دیگران. ج، بر و بچه ها. ( یادداشت دهخدا ...

بر و بچه ها

بر و بچه ها

حلقه ٔ آبگون. [ ح َ ق َ ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از آسمان است. ( برهان ) ( آنندراج ) ( انجمن آرای ناصری ) .

بر و بچه ها

کفایته

کفایته

پولکی

پولکی

هِن زدن = با شکم نفس کشیدن ( گویش تهرانی )

هِن زدن = با شکم نفس کشیدن ( گویش تهرانی )

هِن زدن = با شکم نفس کشیدن ( گویش تهرانی )

هن و هن

تابستان تن سوز

گرمای شدید = داغ تن سوز ، گرمای تن سوز

داغ تن سوز ، گرمای تن سوز

آب نشاط

آب گرم ؛ اشک : عنان تکاور همی داشت نرم همی ریخت از دیدگان آب گرم. فردوسی. به آب گرم درمانده ست پایم چو در زلفین در انگشت ازهر.

آب گرم ؛ اشک : عنان تکاور همی داشت نرم همی ریخت از دیدگان آب گرم. فردوسی. به آب گرم درمانده ست پایم چو در زلفین در انگشت ازهر.

آب گرم ؛ اشک : عنان تکاور همی داشت نرم همی ریخت از دیدگان آب گرم. فردوسی. به آب گرم درمانده ست پایم چو در زلفین در انگشت ازهر.

8 مرحله مستی 1ـ گرم 2ـ داغ 3ـ لول 4ـ شنگول 5ـ پیان 6ـ پاتیل 7ـ زوار، 8 - زوال

تن سوز