نفس کشیدن

احساس خوشامدگویی بر وجود خود شما است و اجازه دادن به شب بدرقه کردن است. این نعمتی است، که ذهنش بر روی چیزهای جدید باز خواهد گشت و نگرانی ها را نیز از بین خواهد برد، زیرا ما قادر به دیدن روزها تا به آخر آنها نیستیم. چشم باز کردن، در یک روز و با نام خداوند متعال شروع کردن، آن روز جدید و کشیدن هوای تازه درون ریه های خود می باشد، درودهای مهربانانه خداوند عز و جل را بر ریه ما می گشاید. این آغازی است، از اینجا و اکنون، که با نفس کشیدن، ما را از آمیختن افکار و نگرانی های گذشته و آینده باز می دارد. ریه ها بزرگترین عضوی هستند، که برکت را به معنای اختیار کامل دارند. چشم ها را شفاف تر می کنند و قلب را پشتیبانی می نمایند و وقتی دندان هایتان را مسواک می زنید، اکسیژن را به شکل پاکی به کمربند و اندام هایتان پمپاژ می نمایند، تا خود را جزئی از کل ببینیم و نعمت را برای آنچه اکنون و اینجا می باشد، بپذیریم. عیسی مسیح ( ع ) در کتاب مقدس می فرمایند: که هر روز یک روز جدید است و با تنفس کشیدن، آغاز می گردد و باید همه ی نگرانی ها را سپس به ایشان و یا خداوند متعال بسپاریم، بنابراین هیچ چیز اشتباه نخواهد گشت. آیا این تصور را دارید، که وقتی فردا از خواب بیدار می شود، می تواند، از قبل بداند، که در عصر چه اتفاقی خواهد افتاد، نه، هیچ کس قادر به دیدن کل روز نیست و یا آنچه خواهد آمد و به همین دلیل است، که باید نگرانی های خود را فراموش کرده و اگر این را قبول داشته باشیم و در اینجا و اکنون زندگی کنیم، برای امروز و شاید اگر از فکر کردن هم دست برداریم، مشکلاتمان بهتر حل گردد و به برکت ایشان، امروز برای اولین بار خودمان را به عنوان آزمایش در دستان خداوند متعال قرار دهیم و با چشمان ایشان روز را تماشا کرده و دل خود را به روی نو باز گردانیم و در معنای عشق، مجنون خالق را سپاس بداریم و هرگز از موجزه در آن روز نو تعجب نکنیم، زیرا خالق ما قادر به همه کار می باشند. . .

دم بر نیاور که بیم جان می رود.
همچنین، کارواژه ی دمیدن که در بالا از آن یاد شده نیز در این باره نارساست؛ زیر ا �نفس کشیدن� به آرشِ دَم و بازدَم پیوسته به یکدیگر و ناگسستنی از همدیگر است و نه هیچکدام به تنهایی. دمیدن به آرش دَمی پُرنیرو در چیزی از آن میان، برافروختن آتش از اخگری ناچیز یا همانا ریزه آتش است.