اسم با حرف ب - صفحه 4

درخشندگی نور ماه

استخر طبیعی، آب گیر، گودی کوچک و کم عمقی از زمین که در آن آب جمع شده باشد، ( در قدیم ) استخر

واژة ایکاش ( نگارش کردی

دختر دلیر و شجاع

بامداد، صبح

صورت دیگری از بامی، ( = بامی )، بامی، لقب شهر بلخ و نام جایی در هرات افغانستان بامی، نام روستایی در ...

بامی، درخشان، لقب شهر بلخ، صورت پهلوی بامی، ( پهلوی ) صورت پهلوی بامی لقب شهر بلخ بامی

زیبا و با طراوت و درخشان، [بامیک ( پهلوی ) = بامدادی، درخشان، باشکوه، زیبا، روشن، ا ( پسوند نسبت ) ...

بانوی بانوان

بانوی بزرگوار

خانم، ملکه، عنوانی احترام آمیز برای زنان، به صورت پسوند همراه با بعضی نامها می آید و نام جدید می سا ...

از شخصیتهای شاهنامه، نام دختر رستم پهلوان شاهنامه و همسر گیو و مادر بیژن

باخبر ساختن مردم با صدای بلند ( نگارش کردی

خانم مطیع

خانم

عفو کردن، عفو کردن ( نگارش کردی

یعنی سرزمین منسوب به بدخش یا بلخش که معادن لعل در آن یافت می شود، ( اَعلام ) بدخشان سرزمینی است در ...

ماه رو، زیبارو، مه رو، ( به مجاز ) کسی که زیبایی آن چون ماه است

ماه شاهان

آن که بدنی لطیف و زیبا

برازنده، سزاوار، لایق، در خور، زیبنده، زیبا

منسوب به براز، برازندگی، ( براز، ک/ak، / ( پسوند نسبت ) )، منسوب شده به برازندگی، زیبایی و آراستگی، ...

قیمتی ( نگارش کردی

نگا «وةنةوش» ( نگارش کردی

زندانی ابد ( نگارش کردی

شاة کوة، جای سخت درکوة ( نگارش کردی

بنفشه، ( در کردی و بعضی از گویشهای ایرانی )

بنیاد، بنیه و توان، هنگامه، تو فرزند منی

دختر بی همتای من

نوعی گیاهی خوراکی که در بهار می‏روید، نوعی گیاهی خوراکی کة در بهار می‏روید ( نگارش کردی

نیکو آفریده، آفریده ی خوب، زیبا، خوش سیما، ( اَعلام ) نام خواهر اسفندیار در روایات ملی، به ( بهتر، ...

دارای آیین بهتر

بهترین ستایش

بهترین بانو، به ( فارسی ) + خاتون ( سغدی ) بهترین بانو

چون خوب، به مانند نیک، ( به، سان ( پسوند شباهت ) )

بهترین ستایش کننده

ترکیب دو اسم بهار و زهرا ( فصل اول سال خورشیدی و روشن تر )، از نام های مرکب، ه بهار و زهرا

ترکیب دو اسم بهار و فاطمه ( فصل اول سال خورشیدی و رانده شده از آتش )، از نام های مرکب، ه بهار و فاط ...

آفریننده بهار

آرام بهتر، آرامش بهتر، ( بِه = بهتر، آرام )، ( به مجاز ) ویژگی دختری که وجودش موجب آرامش است

دختر زیبا رو، دختر بهار، ( بهار، دخت = دختر )، اسم مرکب ( بهار + دخت ) ( به مجاز ) دختر زیبا رو

آن که چهره ای زیبا و شاداب چون بهار دارد

مانند بهار، شبیه به بهار، ( بهار، سا ( پسوند شباهت ) )، ( به مجاز ) زیبا و لطیف

گلی که در بهار می روید

موجب فخر و نازش بهار

منسوب به بهار، بهاری، ( بهار، ین ( پسوند نسبت ) )، ( به مجاز ) زیبا و با طراوت

دختر خوب و نیک، ( بهان، دخت = دختر )

دلیل، علت

زیبا و قشنگ، خوش سیما