زهرا مشعوفی

سحاب گویی یاقوت ریخت بر مینا نسیم گویی شنگرف بیخت بر زنگار بخار چشم اوا و بخورِ روی زمین  زچشم دایه باغ است و روی بچّه خار

جگر چون نافه‌ام خون گشت و کم زینم نمی باید جزای آن که با زلفت سخن از چین خطا گفتیم