پیشنهاد‌های محمود اقبالی (٤,٤٤٦)

ضرام. [ ض ِ ] ( ع اِ ) هیزم ریزه. هیزم سست و نرم ، یا آنکه خدرک نباشد او را. ( منتهی الارب ) . هیزم. ( مهذب الاسماء ) . هیزم افروخته. ( منتهی الارب ) ...

ضراعت. [ ض َ ع َ ] ( ع مص ) فروتنی نمودن. || خواری نمودن. ( تاج المصادر ) . خوار و حقیر گردیدن. ( منتهی الارب ) . بزاری خواستن. زاری کردن. خواری و زا ...

ضراب. [ ض ِ ] ( ع مص ) برجهیدن گشن بر ماده. ( منتهی الارب ) . || گشنی کردن شتر. ( تاج المصادر ) . مست شدن اشتر تیزشهوت. ( تاج المصادر ) . گشنی شتر. ( ...

( ضرارة ) ضرارة. [ ض َ رَ] ( ع مص ) نابینا شدن. ( منتخب اللغات ) . نابینائی. ( دهار ) . || کمی در اموال و ذوات. ( منتهی الارب ) . || گزند رسانیدن. ( ...

( ضراریة ) ضراریة. [ ض ِ ری ی َ ] ( اِخ ) یکی از شش فرقه مجبره منسوب به ضراربن عمرو حِفص الفرد و اتفاقهما فی التعطیل انهما قالا الباری تعالی عالم ٌ ق ...

ضرار. [ ض ِ ] ( اِخ ) مسجد ضرار؛ مسجدی بود که منافقان ساخته بودند و حق تعالی به هدم آن فرمان داد چنانکه در قرآن واقع است. ( منتخب اللغات ) . ضرار. [ ...

انسانیت. [ اِ نی ی َ ] ( ع مص جعلی ، اِ مص ) مردمی. آدمیت. ( یادداشت مؤلف ) . || تربیت و اخلاق نیک که از مشخصات انسان است. ( فرهنگ فارسی معین ) . مر ...

زراعتی. [ زِ ع َ ] ( ص نسبی ) منسوب به زراعت : زمینهای زراعتی. در تداول زَراعَتی تلفظ شود. بقاعده عربی منسوب به زراعت �زراعی � آید، ولی در فارسی زراع ...

زراعتکار. [ زِ / زَ ع َ ] ( نف مرکب ) زارع. فلاح. کشاورز. ( فرهنگ فارسی معین ) . منبع. لغت نامه دهخدا

زراع. [ زِ ] ( ع مص ) زمین را جهت زراعت بکسی دادن در صورتی که تخم با مالک باشد. مزارعة. ( ناظم الاطباء ) . زراع. [ زَرْ را ] ( ع ص ) کشاورز. ( دهار ...

زراعت. [ زِ ع َ ] ( ع اِمص ) زراعة. کشتکاری و کشت و کشاورزی و فلاحت. ( ناظم الاطباء ) . برزگری. اکاری. مؤاکره. زرع. کشت. کشتکاری. حرث. کشاورزی. فلاح ...

[ویکی الکتاب] معنی ذَرْعاً: ذرع مقیاس طولی است به اندازه دست آدمی از نوک انگشتان تا آرنج که به وسیله اندازه گیری آن نیز اطلاق می گردد هر ذرع پنجاه تا ...

زرعونی. [ زَ ] ( ع اِ ) نام معجونی است. ( منتهی الارب ) . یک نوع معجونی. ( ناظم الاطباء ) . مرکبی از فلفل ، دارفلفل ، زنجبیل ، قرفه ، دارچینی ، قرنفل ...

( زرعة ) زرعة. [ زَ ع َ ] ( ع اِ ) واحد زرع یعنی یک خوشه. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) . زرعة. [ زُ ع َ ] ( ع اِ ) تخم. ( منتهی الارب ) ( ناظ ...

مشهد. [ م َ هََ ] ( ع اِ ) جای حاضر آمدن مردمان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) . جای حاضر شدن. ( غیاث ) . جای گرد آمدن. ج ، مَشاهِد. ( مهذب الاسماء ) . ...

مشتغر. [ م ُ ت َ غ ِ ] ( ع ص ) دوررونده در بیابان. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) . دوررفته در بیابان. ( ناظم الاطباء ) . || بسیار در عدد چنانکه معلو ...

( مشتغة ) مشتغة. [ م ُ ت َ غ َ ] ( ع اِ ) واحد مشاتغ. ( منتهی الارب ) . و رجوع به مشاتغ شود. منبع. لغت نامه دهخدا

مشتغل. [ م ُ ت َ غ ِ ] ( ع ص ) مشغول شونده. ( غیاث ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) : ز سودای جانان به جان مشتغل. . . در این مصراع به معنی مشغول شونده ...

محروسات. [ م َ ] ( ع ص ، اِ ) ج ِ محروسة. منبع. لغت نامه دهخدا

محروث. [ م َ ] ( ع ص ) شیارشده و کشته شده. ( ناظم الاطباء ) . مزروع. محروث. [ م َ ] ( ع اِ ) محروت. بیخ گیاه انجدان. ( ناظم الاطباء ) . بیخ درخت انج ...

محروص. [ م َ ] ( ع ص ) نعت مفعولی از حرص. با حرص و طمع. ( ناظم الاطباء ) . آزمند. ( آنندراج ) . منبع. لغت نامه دهخدا

( محروسة ) محروسة. [ م َ س َ ] ( ع ص ) مؤنث محروس. نگه داشته شده. نگهبانی کرده شده. || کنایه از ملک پادشاهی است. ( غیاث ) ( آنندراج ) . - ممالک مح ...

محروس. [م َ ] ( ع ص ) حراست شده. نگهبانی و پاسبانی شده. محفوظ. ( ناظم الاطباء ) . نگاهداشته شده. ( غیاث ) ( آنندراج ) . نگهداشته شده : که چون رسولان ...

محرف. [ م َ رِ ] ( ع اِ ) جای بازگشتن. یقال ما لی عنه محرف ؛ ای مصرف. || جای کسب کردن. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) . محرف. [ م ِ رَ ] ( ع اِ ...

محرض. [ م ِ رَ ] ( ع اِ ) اشنان دان و ظرفی که در آن اشنان می ریزند. ( ناظم الاطباء ) . محرضة. رجوع به محرضة شود. محرض. [ م ُ رَ ] ( ع ص ) سرگشته و آ ...

محرومیت. [ م َ می ی َ ] ( ع مص جعلی ، اِمص ) محروم بودن. محرومی. بی بهرگی. حرمان. || ناامیدی. نامرادی. || امتناع. ممانعت. || احتیاج. || زیان. || نقصا ...

محرز. [ م ُرِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از احراز. کسی که گرد می آورد مزد را و سود می برد و برخورداری میکند از آن. ( ناظم الاطباء ) . گردآورنده و گیرنده مزد ...

( محرقة ) محرقة. [ م ُ رِ ق َ ] ( ع ص ) مؤنث مُحرِق. محرقه. رجوع به محرق شود. محرقة. [ م ُ ح َرْ رِ ق َ ] ( ع ص ) مؤنث محرق. رجوع به محرق شود. مح ...

محرر. [ م ُ ح َرْ رِ ] ( ع ص ) آزادکننده بنده. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) . آزادی دهنده. ( ناظم الاطباء ) . || کسی که نامزد میگردد برای خدمت مسجد و ...

محرق. [ م ِ رَ ] ( ع اِ ) سوهان. ( منتهی الارب ) . محرق. [ م ُ رِ ] ( ع ص ) نیک سوزاننده به آتش. ( از منتهی الارب ) . سوزاننده. سوزنده : بدانست که ج ...

محرک. [ م َ رَ ] ( ع اِ ) بن گردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) . محرک. [ م ُ ح َرْ رِ ] ( ع ص ) جنباننده و حرکت دهنده. ( از منتهی ا ...

محراب. [ م ِ ] ( ع اِ ) برواره. ( منتهی الارب ) . بالاخانه و حجره بالای حجره. غرفه. ( اقرب الموارد ) . خانه. ( غیاث ) . || صدر مجلس. ( ناظم الاطباء ) ...

محارم. [ م َ رِ ] ( ع اِ ) ج ِ مَحرَم. || ج ِ محرمة [ م ُ رُ / م ُ رَ ]. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) . رجوع به محرم و محرمة شود. || حرام کرده ها ...

محرم. [ م ُ رِ ] ( ع ص ) در حرم درآینده. ( از منتهی الارب ) . کسی که احرام حج بسته است. ( ناظم الاطباء ) . احرام بسته. آنکه احرام بسته است زیارت خانه ...

اغیار. [ اَ ] ( ع اِ ) بیگانگان و این را فارسیان بجای مفرد استعمال کنند. ( آنندراج ) . دشمنان. مخالفان محبوب. ( شرفنامه منیری ) . یعنی دشمنان و مخالف ...

ادعاء. [ اِدْ دِ ] ( ع مص ) دعوی کردن ، حق باشد یاباطل. دعوی کردن بر کسی. ( تاج المصادر بیهقی ) . دعوی کردن بچیزی. ( زوزنی ) . || نسب و نام خویش بر خ ...

اقنان. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ قِن . ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) . بنده ای که از پدر و مادر بنده زاده باشد. ( آنندراج ) . منبع. لغت نامه دهخدا

اقناز. [ اِ ] ( ع مص ) از خم آب خوردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) . منبع. لغت نامه دهخدا

اقناس. [ اِ ] ( ع مص ) نسبت کردن خود را بسوی نژادشریف با وجود خساست. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) . منبع. لغت نامه دهخدا

اقناف. [ اِ ] ( ع مص ) فروهشته و سست شدن گوش شخص. || صاحب لشکر بسیار گردیدن. || مجتمع وفراهم آمدن رأی و تدبیر کسی. || درست شدن کار کسی. ( منتهی الار ...

اقنات. [ اِ ] ( ع مص ) دعا کردن بر دشمن. || دیر استادن درنماز. || پیوسته حج کردن. || دیر جنگ کردن با کفار. || فروتنی نمودن از برای خدای. ( منتهی الار ...

اقناب. [ اِ ] ( ع مص ) بچهل رسیدن عدد اسبان. ( منتهی الارب ) . صاحب مقنب شدن قوم. || پنهان شدن از بیم غریم یا از ترس سلطان. ( منتهی الارب ) ( ناظم ال ...

اقناح. [ اِ ] ( ع مص ) برداشتن در را به چوب تراشیده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) . بلند کردن در را به چوبی که جهت آن تراشیده بود. ( ناظم الاطباء ) . ...

اقناء. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ قِنو. ( منتهی الارب ) . || ج ِ قِنوة. || ج ِ قِنی ̍. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) . || ج ِ قُنو. ( منتهی الارب ) . رجو ...

( اقناءة ) اقناءة. [ اَ ءَ ] ( ع اِ ) جانب دیوار که سایه بوی بازگردد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) . منبع. لغت نامه دهخدا

اقناعیات. [ اِ عی یا ] ( ع اِ ) ( اصطلاح منطق ) عبارتست از ظنیات. ( غیاث اللغات ) . رجوع به اقناعی شود. منبع. لغت نامه دهخدا

اقناع. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ قِنع. ( منتهی الارب ) . سلاح و ساز. ( ناظم الاطباء ) . رجوع به قنع شود. اقناع. [ اِ ] ( ع مص ) سر و چشم برابر چیزی داشتن. ...

اقبان. [ اِ ] ( ع مص ) شکست خوردن از دشمن. || شتابی کردن در دویدن بی ترس و بیم. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) . منبع. لغت نامه دهخدا

اقباض. [ اِ ] ( ع مص ) قبضه ساختن شمشیر و جز آن را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) . شمشیر و کارد را دسته کردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( ...

رجل. [ رَ ] ( ع مص ) بر پای کسی زدن و رسیدن پای او را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) . رسیدن بپای کسی. ( از ذیل اقرب الموارد ) . || ره ...