Ali Rahimi

اندر شگفت بودن در این بیت چه معنایی دارد؟ ((گل آلوده‌ای راه مسجد گرفت ز بخت نگون بود اندر شگفت ))

در این بیت از بوستان، برق به علت روشنایی‌اش به یک شمشیر براق تشبیه شده اما رعد چرا به چوگان زدن تشبیه شده است؟ آیا از اصابت چوگان به گوی صدایی بلند ایجاد می‌شود؟ ((اگر باد و برفست و باران و میغ وگر رعد چوگان زند ، برق، تیغ))

در این بین، منظور از «بر انگشت پیچ)) چیست؟ ((نه یک عیب او را بر انگشت پیچ جهانی فضیلت بر آور به هیچ)) 

در این بیت، منظور از ((خود))، کسی است که غیبت می‌کند یا کسی است که غیبت را می‌شنود؟ ((که یاد کسان پیش من بد مکن مرا بدگمان در حق خود مکن))

این بیت را معنی کنید، متشکرم: ((ازین دست کو برگ رز می‌خورد عجب دارم ار شب به پایان برد))