پیشنهاد‌های ژاسپ (٥,٨٧٩)

پَدیش = مخالف، بر علیه. ( # واژه نامه ی فُرس باستان – تولمن )

پَث = مسیر ، راه. ( # واژه نامه ی فُرس باستان – تولمن )

پُروِه = سابق ، پیشین. ( # واژه نامه ی فُرس باستان – تولمن )

پیرآبه = نام رودخانه ی نیل در سنگ نوشته های هخامنشی. ( # واژه نامه ی فُرس باستان – تولمن )

پیسا ( 2 ) = کلک، قایق بادی، قایق مربعی. ( # واژه نامه ی فُرس باستان – تولمن )

فرماتَر = ارباب ، خواجه. ( # واژه نامه ی فُرس باستان - تولمن )

یان/ یانه= لطف، مرحمت . ( # واژه نامه ی فُرس باستان - تولمن ) ( #فرهنگ کوچک پهلوی - مک کنزی )

یووْیا = کانال ، کاریز ، جوب آب. ( # واژه نامه ی فُرس باستان - تولمن )

وَرک = گُرگ. {شکل کهن ولی شایسته ی بازیافت} ( # واژه نامه ی فُرس باستان - تولمن )

وَرکان = گُرک. ( # واژه نامه ی فُرس باستان - تولمن )

وَشن = خواست ، لطف. ( # واژه نامه ی فُرس باستان - تولمن )

ویث = شاهانه ، مربوط به خاندان سلطنتی، هر چیز سلطنتی {دربار، کاخ، نژاد}. ( # واژه نامه ی فُرس باستان - تولمن )

ویسا دخیو = همه ی کشور ها ، کل ممالک، همه ی سرزمین ها. ( # واژه نامه ی فُرس باستان - تولمن )

ویسپازن/ ویسپَزنه = مردمانی از همه جور ، جعمیتی از همه گروه ها و فرهنگ ها، متنوع. ( # واژه نامه ی فُرس باستان - تولمن )

شیو = به راه افتادن، عازم سفر شدن ، حرکت کردن ، به پیش رفتن. ( # واژه نامه ی فُرس باستان - تولمن )

شیو = به راه افتادن، عازم سفر شدن ، حرکت کردن ، به پیش رفتن. ( # واژه نامه ی فُرس باستان - تولمن )

هَینا = ارتش ، سپاه ، لشکر. ( # واژه نامه ی فُرس باستان - تولمن )

هَدیش = مکان اقامت ، اقامتگاه. ( # واژه نامه ی فُرس باستان - تولمن )

هم اَرِه = هماورد ، دشمن جنگی ، حریف مبارزه. ( # واژه نامه ی فُرس باستان - تولمن )

هم اَرَنه/ همارَنه = نبرد ، مبارزه ، تنازع. ( # واژه نامه ی فُرس باستان - تولمن )

هَروِه / هَرووِه= کل ، تمام ، همه. ( # واژه نامه ی فُرس باستان - تولمن )

هَیثیه / هَیشیه = حقیقی ، راستین. ( # واژه نامه ی فُرس باستان - تولمن )

هَیثیه / هَیشیه = حقیقی ، راستین. ( # واژه نامه ی فُرس باستان - تولمن )

تاگ = شاخه . ( # نبیگ هفتم دینکرد )

تاگ = شاخه. ( # نبیگ هفتم دینکرد )

توشت منشی = سکوت پیشگی. ( # نبیگ هفتم دینکرد )

این واژه عربی نیست! اولیا = بالا، برتر. اولی = بالایی ، برتری. ( # نبیگ هفتم دینکرد )

اوروسپَر= رَحِم، پوگان، زهدان. ( # نبیگ هفتم دینکرد )

اوزدیس= بُت، صنم. ( # نبیگ هفتم دینکرد )

والونی = همراهی. ( # نبیگ هفتم دینکرد )

وَن = درخت . ( # نبیگ هفتم دینکرد )

وانِستار = شکست، باخت. ( # نبیگ هفتم دینکرد )

وَر = امتحان ، امتحان الهی. ( نبیگ هفتم دینکرد )

وَرس = مو ، موی {بدن ، سر}. ( بنخان: کتاب هفتم دینکرد )

وَرس = مو ، موی {بدن ، سر}. ( بنخان: کتاب هفتم دینکرد )

ورجکاری= اعجاز ، معجزه کردن. ( کتاب هفتم دینکرد )

پِیه پیه. [ پ َ ی َ / ی ِ ] ( ص ) تابع و پیرو. ( دهخدا ) ( برهان ) .

لغت نامه دهخدا پیهورده. [ وَ دَ / دِ ] ( اِ ) در زبان پهلوی بمعنی پیک است. ( دهخدا )

تابال. ( اِ ) تنه درخت. ( لغت نامه ی دهخدا )

تابوک. ( اِ ) مخارجه عمارت را گویند. ( برهان ) ( فرهنگ جهانگیری ) . بالاخانه کوچک که در بالا واقع شود و آن را مخارجه گویند، بیرون داشت عمارتها. ( شر ...

تابوک. ( اِ ) مخارجه عمارت را گویند. ( برهان ) ( فرهنگ جهانگیری ) . بالاخانه کوچک که در بالا واقع شود و آن را مخارجه گویند، بیرون داشت عمارتها. ( شر ...

آواده = عقبه ، نسل. ( کتاب پنجم دینکرد )

اَخوْی = دنیوی ، مادی ، وابسته به جهان هستی. ( کتاب پنجم دینکرد )

دیرند = به تفصیل. ( کتاب پنجم دینکر )

"دید" = به علاوه ، علاوه بر آن ، دیگر آنکه . ( کتاب پنجم دینکرد )

ایوین / ایوینه = گونه ، نوع، سرده. ( # نبیگ پنجم دینکرد )

ایوین/ ایوینه = گونه ، نوع. ( # کتاب پنجم دینکرد )

اِمبَغ = علی حضرت ، عالیجناب. ( # نبیگ پنجم دینکرد )

به پهلوی "مانا دانش" به چم "شبه علم ، علم کاذب " است. ( # نبیگ پنجم دینکرد )

مَردومند = دارای مردم ، مردمی. ( # نبیگ پنجم دینکرد )