پیشنهاد‌های علی باقری (٤٠,١٩٣)

آزار داشتن: [عامیانه، کنایه ]انجام کاری به قصد اذیت دیگری، کرم داشتن.

آستین از چشم برداشتن: [عامیانه، کنایه ] آشکارا گریستن.

آستین از دهان برداشتن: [عامیانه، کنایه ] خندیدن.

آروغ بی جا زدن: [عامیانه، کنایه ] نابه جا سخن گفتن، نسنجیده کاری کردن.

آرواره ی کسی لق بودن: [عامیانه، کنایه ]سرنگهدار نبودن، پرچانه بودن.

آرد خود را بیختن و الک را آویختن: [عامیانه، ضرب المثل] کسی که وظایف زندگی اش را انجام داده و دیگر توقعی از او نیست.

آرتیست بازی: [عامیانه، کنایه ] انجام کارهای غیرعادی.

آدم مقوایی: [عامیانه، کنایه ]بی اراده، کسی که هیچ کاری نمی کند.

آدم نچسب: [عامیانه، کنایه ]کسی که جاذبه ای ندارد و علاقه دیگران را جلب نمی کند.

آدم کردن کسی: [عامیانه، کنایه ]کسی را تربیت کردن، سواد آموختن.

آدم عوضی: [عامیانه، کنایه ]کسی که ظاهرش با باطنش یکی نیست، بدطینت.

آدم قحطی: [عامیانه، کنایه ] کمیابی آدم های کارآمد.

آدم سر به راه: [عامیانه، کنایه ]شخص خوب و نجیب، کسی که مزاحم دیگران نیست.

آدم شش درچهار: [عامیانه، کنایه ]شخص کوچک اندام و ریزنقش.

آدم دو قازی: [عامیانه، اصطلاح] شخص بی سروپای بی ارزش.

آدم دیرجوش: [عامیانه، کنایه ] کسی که به سختی با دیگران انس می گیرد.

آدم ثانی: [عامیانه، مجاز] حضرت نوح.

آدم چوبی: [عامیانه، مجاز] بی عرضه و دست وپاچلفتی.

آدم بی سر و پا: [عامیانه، اصطلاح] متضاد آدم درست وحسابی.

آدم بی معنی: [عامیانه، کنایه ] نگا. آدم بی خود.

آدم بگو بخند: [عامیانه، کنایه ] شیرین زبان و بذله گو.

آدم بی خود: [عامیانه، اصطلاح] بی شخصیت و بی معنی.

آدم استخوان دار: [عامیانه، کنایه ] کسی که اراده و پشتکار دارد.

آدم: [عامیانه، مجاز] نوکر، امردی که بچه بازان نزد خود نگاه می دارند و مخارجش را می پردازند.

آخِی: [عامیانه، مجاز] صوتی برای تاثر یا شادی.

آخرین تحویل: [عامیانه، اصطلاح] قیامت.

آخش درآمدن: [عامیانه، کنایه ] از درد نالیدن.

آخر و عاقبت: [عامیانه، اصطلاح] نتیجه ی خوب.

آخرین تیر ترکش: [عامیانه، کنایه ]آخرین تدبیر.

آخر دست ( سر ) : [عامیانه، اصطلاح] بالاخره، سرانجام.

آجیل دادن: [عامیانه، اصطلاح] رشوه دادن، حق و حساب دادن.

آجیل مشکل گشا: [عامیانه، اصطلاح] آجیلی که برای گشایش کار می خرند و بین مردم متدین پخش می کنند.

آجر شدن نان: [عامیانه، کنایه ] از بین رفتن درآمد.

آجرپاره: [عامیانه، کنایه ] جواب کسی که به جای بله می گوید آره.

آت و آشغال: [عامیانه، اصطلاح] وسایل کهنه و بی مصرف.

آتو: [عامیانه، مجاز] بهانه، دستاویز، نقطه ضعف.

آتشی: [عامیانه، اصطلاح] تندخو، زودخشم .

آتشی شدن: [عامیانه، کنایه ] از کوره در رفتن . ( ( میدونی چی گفت که آتشی شدم؟ گفت عوض کفتربازی برو تو خونه بشین بغل دسّ لچک بسر تا واست قصه بی بی گو ...

آتش کردن ( گشودن ) : [عامیانه، اصطلاح] شلیک کردن.

آتش زیر پا داشتن: [عامیانه، کنایه ]بی قرار بودن.

آتشخوار: [عامیانه، کنایه ] ظالم، حرام خوار.

آتشِ تر: شراب، لب معشوق

آتش بی باد: ظلم، می

آتش بیار معرکه: فتنه انگیز میان دو دشمن .

آتش به گور کسی باریدن: پس از مرگ دچار عذاب شدن .

آتش به مال خود زدن: کالایی را بسیار ارزان فروختن .

آتشِ بسته: طلا .

آتش به جان ( گور ) گرفته: ذلیل شده، ورپریده .

آتش از چشم کسی گرفتن: ترسانیدن . این کنایه با ترجمه ی تحت الفظی از ترکی به فارسی رفته . در ترکی می شود : " گؤزونون اوتون آلماخ "

آپارتی: زن بی حیا و بدزبان، سلیطه، پاچه ورمالیده .