اخردست

/~Axardast/

برابر پارسی: ( آخردست ) به پایان، پایین گاه

لغت نامه دهخدا

( آخردست ) آخردست. [ خ ِ دَ ] ( اِ مرکب ) آخربار. || پایان خانه ، و مرادف آن صف نعال و پای ماچان است. || داو آخر قمار که دست آخر هم گویند. || آخر و پایان کار.

فرهنگ فارسی

( آخر دست ) ( اسم ) ۱ - آخر بار . ۲ - پایین اطاق صف نعال پای ماچان . ۳ - داو آخرقمار دست آخر. ۴ - آخر پایان کار.
آخر بار

فرهنگ معین

( آخردست ) (خَ. دَ ) [ ع - فا. ] (اِمر. ) ۱ - آخربار. ۲ - پایین اتاق .

فرهنگ عمید

( آخردست ) ۱. دست آخر، پایان کار.
۲. (اسم ) پایین اتاق، صف نعال.
۳. نوبت آخر.
۴. سرانجام.

پیشنهاد کاربران

آخردست ؛ دست آخر. آخر بار :
مقامت خاک بیزی راست تا زرها بدست آری
تو زر در خاک می بازی و آخردست میمانی.
خاقانی.
- || پایان کار.
- || داو آخر قمار. رجوع به آخر دست درردیف خود شود.
آخِردَست: ۱. واپسین بار ۲. واپسین نوبتِ ۳. پایین گاه، پایینِ اتاق ۴. سرانجام، فرجام، در پایان، پایانِ کار
آخر دست ( سر ) : [عامیانه، اصطلاح] بالاخره، سرانجام.

بپرس