اسم فارسی - صفحه 29

پرنده ای شبیه کبک اما کوچک تر از آن با گوشتی لذیذ و پرهای خاکستری مایل به زرد و خال های سیاه رنگ در ...

تیوان، توانا، الف نسبت ساز )، منسوب تیوان، ← تیوان

ستایشگر، مداح

نوعی گل زینتی، یاسمین، یاسمن، گلی زینتی با گلهای درشت و معطر به رنگهای سفید، زرد، و قرمز

گیاهی درختچه ای و زینتی از خانواده حنا که گلهای خوشه ای بنفش و تاج گسترده دارد

توسکا، درختی بلند و جنگلی که در مناطق مرطوب و کنار آبها می روید

نام نوعی درخت که در مناطق مرطوب می روید، ( مازندرانی ) ( = توسا ) درختی بلند و جنگلی، توسه، توسا، د ...

پرنده ای از خانواده ی گنجشک با منقاری باریک و تنی رنگارنگ، پرنده ای از خانواده گنجشک با منقاری باری ...

بانوی یگانه

تیتی ( شکوفه ) + سا ( مانند )، مانند شکوفه، کنایه از زیبایی و طراوت

گیلکی مرکب از تی تی ( شکوفه ) + گل

گیلکی شکوفه انار

چشم آرام

ماه چشمان

دختری که چشمانی با محبت دارد

تیدا، دختر خورشید، زاییده خورشید، دهتر زیبارو، مرکب از تی به معنای خورشید و دا به معنای زاییده

نام فرشته ای است که بر ستوران موکل است و تدبیر و مصالحی در روزهای تیر به او تعلق دارد

تیراژی، رنگین کمان، قوس و قزح، طوق بهار، قوس قزح

تنها، ( به مجاز ) یکتا و یگانه، ( طبری )، خالی، واحد، در گویش مازندران خالص

گل خالص، گل ناب، [تیسا ( در طبری ) خالی، گل] ( به مجاز ) گلِ خالص، [تیسا ( در طبری ) خالی + گل] ( ب ...

نام دو ستاره است

مرکب از تیسا ( خالص )، ناز ( زیبا )، در گویش مازندران مرکب از تیسا ( خالص ) + ناز ( زیبا )

خوب، نیکو، زیبارو، شایسته، ( عربی ـ فارسی ) [جمیل= زیبا، ا ( پسوند نسبت ) ]، منسوب به جمیل

علاج، درمان، تدبیر

پرنده ای شبیه گنجشک اما بزرگ تر از آن

شعر، غزل، سرود، نغمه، شعری که با آواز خوانده میشد، شعری که با آواز خوانده می شود

پیرایه، آرایش، زیور، زینت

هنگام پاییز، برگ ریزان، مجازا دختر زیبا رو

هنگام پاییز، ( مجاز ) زیبا و قشنگ، موسم پاییز

پیشواز، استقبال، فرمانبرداری، قبول امر، آنچه پذیرفته شده، ( در قدیم ) استقبال کننده

منزه، پاک

مرکب از تاک ( درخت انگور ) + آفرین ( آفریننده )

مرکب از تاک ( درخت انگور )، دخت ( دختر )، مرکب از تاک ( درخت انگور ) + دخت ( دختر )

نام میوه ای در استان خراسان، نام دختر اخوان ثالث شاعر نامدار معاصر

تحفه ( عربی ) + گل ( فارسی ) گل ارزشمند

از شخصیتهای شاهنامه، نام دختر پیران ویسه، همسر سیاوش و مادر فرود

دختر پادشاه بزرگ، جم ( پادشاه بزرگ ) + دخت ( دختر )

جان افروز، روشن کننده جان، ( = جان افروز )

آرامش دهنده جان، محبوب

معشوق، محبوب، درست و حسابی، سخت و کامل، ( در تصوف ) ( به مجاز ) خداوند

بانویی که چون جان عزیز است

فروغ بخش جان، ( مجاز ) جان افروز، ن، ک

محبوبه، معشوقه، دختری که چون جان عزیز است

آب حیات دهنده و زندگی بخش

بچه سال

پاینده، پایدار، همیشگی، ابدی، ( قید ) تا همیشه، ( = جاویدان )، جاویدان

دارای چهره ای روشن و لطیف چون آب

آراینده چهره

نام رودی و دهی در حوالی شهرکرد

روشن کننده صورت، مرکب از چهر ( صورت ) + افروز ( افروزنده، روشن کننده )

( مجاز ) نژاده، اصیل، لقبی است که در شاهنامه به همای دختر بهمن داده شده، ( به مجاز ) نژاد و اصیل، ل ...

چهر افروز

آن که چهره ای زیبا چون بهشت دارد

اصیل، آزاده، ( چهره، آسا ( پسوند شباهت ) )

آن که چهره ای زیبا چون گل دارد