اسم فارسی - صفحه 24

منسوب به بستان و باغ، ( = بوستانه )، ( بستان، ه ( پسوند نسبت ) )، ( به مجاز ) زیباروی، ( بوستانه

کافی، کامل، خشنود، شایسته

فرد خوش صورت و زیبا

گلی مرکب با گل برگهای پیوسته به رنگهای سفید، قرمز، نارنجی، صورتی، یا دو رنگ که انواع گوناگون کم پر ...

دختری به زیبایی آهو، ( آهو، دخت = دختر )، ( به مجاز ) دختر زیباروی و شاهد

آهو، در گویش فارس آهوی صحرایی

دختر آوازه خوان، بانوی خوش صدا، مرکب از آوا ( آواز ) + دخت ( دختر )

کسی که دلنشین است یا صدای دلنشینی دارد، مرکب از آوا ( آواز ) + دیس ( مانند )، کنایه از کسی که دلنشی ...

نغمه، ترانه، نوا، آگاهی، شهرت نیک، نام آوری، ( در موسیقی ایرانی ) ( در قدیم ) دستگاه

فام، لون، رنگ

آوا، موسیقی

آوا و صوت قشنگ و زیبا، آوا و صدای متناسب و موزون، آوای توأم با کرشمه و غمزه

آوا و صدای زندگی، ( آوا = صدا، بانگ، شهرت، آوازه، نوش= زندگی، بی مرگی، جاوید )، آوا و صدای جاوید، ب ...

در گویش سیستان

بآفرین لایق تحسین، درخور آفرین

بالنده، رشد کننده، نمو کننده

افروختن، افروزاندن، افروزانیدن

نوعی حلوا، ( = آفروشه )

تابش روشنی، شعاع آفتاب تابش ماه، نام یکی از شارحان اوستا که در اواخر عهد ساسانیان می زیسته است

آفرین، ( مخفف آفرین )، کلمه تحسین و آفرین

مرکب از آفرین ( واژه تحسین ) + دخت ( دختر )، دختر تحسین برانگیز، دختری که تمام خوبی ها را دارد

مرکب از آفرین ( واژه تحسین ) + گل، گل تحسین برانگیز کنایه از دختر بسیار زیبا

ترکیب دو اسم آفرین و ماه ( ستایش و زیبارو )، مرکب از آفرین ( واژه تحسین ) + ماه ( قمر )، ماه تحسین ...

ترکیب دو اسم آفرین و مهر ( ستایش و محبت )، مرکب از آفرین ( واژه تحسین ) + مهر ( محبت یا خورشید )، ک ...

دختری که بسیار ناز داردکنایه از دختر زیبا و طناز، مرکب از آفرین ( وازه تحسین ) + ناز ( کرشمه، غمزه )

کسی که تحسین همه را بر می انگیزاند، شنونده آفرین

آفرین، ( افرین = آفرین، ا ( پسوند اسم ساز ) )، منسوب به آفرین، آ آفرین، ( افرین = آفرین + ا ( پسوند ...

افسانه، داستان، خیال، مشهور، کسی که بحدی زیبا ست که خیالی به نظر می آید

کلاه پادشاهی، تاج

تاج بانو، سر آمد همه زنان، افسر ( فارسی ) + خاتون ( فارسی )

سرآمد همه دختران، افسر ( تاج ) + دخت ( دختر ) سرآمد همه دختران

خورشید، روشنایی آفتاب، ( آف = مهر، خور، شمس، شید = نور، روشنایی، آفتاب )، نور و روشنایی خورشید، ( ب ...

روشنایی خورشید

گل سفید، آق ( ترکی ) + گل ( فارسی ) گل سفید

بانوی سپید، کسی که چهره ای زیبا و سفید دارد، آق ( ترکی ) + بانو ( فارسی )

آراسته و پیراسته

شخص پر جنب و جوش، شراره، آتش، اخگر، کنایه از شخص پر جنب و جوش

شراره، شراره آتش

میوه ای کوچک و کشیده با دو پوسته یکی نرم و سبز و دیگری سخت و چوبی

بادام کوچک، نوعی درخت بادام

آفریده با شکوه، نام مادر فرود

زاده خداوند ماه

روشنایی، روشنی

زیبا چون آفتاب، مرکب از بر به معنی قد و بالا و شید به معنی خورشید، بر ( میوه ) + شید ( خورشید )

بانوی سپیدی

سفید و زیبا مانند برف

به ضم ب، ابرو

مانند برگ گل

دختر جوان، ظریف، ( برنا، دخت = دختر )، خوب و نیک

هاله، خرمن ماه