پیشنهاد‌های صمد توحیدی(شهرام) (٥,١٢٨)

بازدید
٧,٣٦٨
تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

هستیم و بودش جاودانی در پیش. از بهرهء جاودانیت می اندیش. گیتی نبود که گوشه ای جایت باد. تا مات نگشته ای گزین نیکو کیش. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

خود باش و فرو خوری خود را سر نه. هم نیز فرا خوری خود از سر نه. مردم که ز خود فراست خود می باشند. بنگر به چنین شناسه و آن را فر نه. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

یک دل پر حرف است اگر بنیو شند. یک دل پر درد است اگر بر پوشند. دل جای خداباشد در ست است سخن. وین راه و روند را اگر می کوشند. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

درّ را بنگر در صندوقش بگذارند. در پیش نگاه همگان نگذارند. وین درّ ز تو ارج خود می یابد. در نزد تو و خدا چه را مگذارند. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

این چند هزار ترانهء گفتهء من . چون درّ بود ز جان نا سفتهء من. از چشمهء از بادهء نارفتهء من. بی درد سر و بی دل آشفتهء من. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

گر یار بخواندم خوش و شادم باد. ور یار نخواندم که ناشادم باد. از خواندن و ناخواندن کجا تا به کجا. افسون که افسانهء دل شادم باد. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

آن یار بود که جاودان یار من است. در کارمن است و نیک غمخوار من است. پیوند من است و نیز دلدار من است. دانندهء آن رمز و نیز اسرار من است. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

اینک که به هر جا پا نهی دل باشد. وین دل تو نپندار که خود گِل باشد. چون دل به سپاری سر سپاری باشد. تا رو ننهی به کار پس ول باشد. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

ای فرد بیا ز جامعه بیرون شو. واندر روند زندگی افزون شو. در چارهء زندگی خدا را می باش. اینک بنمایدت که اینک چون شو. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

هان ای ترانه ها همه خامه شوید. هم خامه و هم نامه و هم چامه شوید. تا اینکه به دست بوده در چشم آیید. بر نامهء زندگانی و کامه شوید. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

گر هفت دریا را درنوردی مردی. وز آن سر مویی تر نگردی مردی. مردی نبود که انگبین نوش کنی. گرروزی حق را میل کردی مردی. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

گویند که باور خدا افزون است. آنجا که ز مرز همگان بیرون است. گوییم کلاه خویش را داور کن. هستی تو خود و خدا نباشد چون است. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

روزیست بیاید که خدا خواسته باد. هر حاکم و دولت نیز برخاسته باد. آن روز به روزگار خود می باشد. مردم به زمان خویش آراسته باد. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

هر کس که به باور خودش می ارزد. آن است تمدن که چنین می مبرزد. در ماده و مینو همگان می باشند. گر پا نگذاری به گفت می سرزد. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

گویند چرا که دوزخی ساخته اند. و آن را ز برای مردم افراخته اند. بنگر که ز گفت مردمان می باشد. پایان دوا داغ در انداخته اند. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

پیری برود جوانیت می باشد. بنگر پز زندگانیت می باشد. وین راه و روند به جاودان می نگرش. نیکوست که این همانیت می باشد. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

اینک ز نوشتن خواندن و هردوی آن. امروز چنین باشد و فردات همان. آغاز و انجام همین نامهء توست. باشد که به رستخیز باشد آسان. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

بنگر که به نزد خود و حق می باشی. تا آنکه فرای نه طبق می باشی. با مولی و موزی و ریا و سالوس. نزد خود و دیگر نا به حق می باشی. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

آنی که خرد آفرین میزندش. راهی که بر همین میزندش. این کوزه که آب زندگانی دارد. دارندهء آن چو بر زمین میزندش. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

روزیت بیاید که ز نو زنده شوی. پس در خور بی روند پاینده شوی. اینک که جاودانگی بودن توست. بگذشته و اکنونی و آینده شوی. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

در آینهء چامهء ما روی نما. خود رابنگر چهره از این پوی نما. تا چامه شده آینهء روی نما. این خود که تویی آینه صد توی نما. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

باید به دل و دماغ خود راه بریم. زیرا که در این سفر همه هم سفریم. پندار وبه گفتار و به کردار نکو. جاوید نگر بوده به ایزد نگریم. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

هیچی نبود نباد چون چیزی هست. هر چیز بود از بودن خود سرمست. گویند گروهی خود که هیچی نبود. هیچی نبود نباد همه چیز که هست. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

از گونهء هر بی هنری برتر باش. از حور وپری و دلبری خوشتر باش. خواهی که بهشت جاودان زآن تو باد. چون سرو سهی به سروری سرور باش. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

آن است سرود که پرسش انگیز بود. پاسخ نبود در آن و آمیز بود. فرزانش خود به پرسش و پاسخ دان. تا دید ودل دماغ در او نیز بود. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

رنگی است که در روندتان می باشد. این است که پای بندتان می باشد. جولانگه این جهان چنین می باشد. بنگر که به چون و چندتان می باشد. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

تاریخ که آوردگه یزدان باشد. چون آینه ای بود که تابان باشد آغاز و ز انجام پدیداری راست. نیکو بنگر که هر چه هست آن باشد. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

افسانه و آیتی که خود می سازند. وین نام و نشانیش که میپردازند. مردم به روند و به روا اینهایند. این مردم خود فرا چنین می نازند. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

از دین چه گویم که مرا دینی هست. یا از آیین اگر که آیینی هست. آیین من و دین من این است درست. با خلق خدا چنانکه نسرینی هست. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

وجدان خودت که کار آگاهت باد. وجدان به خلق پیک در راهت باد. زین هر سه روند زندگانی بنگر. وجدان خداشناسی هر گاهت باد. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

آن زبان آوری که بی خبر است. چون جهان دیدهء نرفته سفر است. آن هنرمند کار بار جهان. بهتر میداند که اش هنر است. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

هر چامه به مانند یکی آینه است. هر چند فرای کار هر راینه است. هر کس چه به سبک خود به آن می نگرد. تا آینه چون باشد و چون آن تنه است. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

آنانکه بخود بخود فرا می نگرند. وآنگه به پیمبری خود می گروند. باید که بدانند چسان می نگرند. یا آنکه چه بفروخته اند و بخرند. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

این زادهء خاک و این خداگونه تویی. اینک بنگر که این چنین گونه تویی. جاوید روان و تن شود خاک دگر. اینک به روند کجایی و آن گونه تویی. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

پندار نمودند که سرور بودند. گفتار نمودند که رهبر بودند. ناگاه بخود آمده از خود هیچند. کردار نمودند خاک بر سر بودند. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

در خلسهء افسانهء این راز بلند. با هم که نبودند مگر روزی چند. وآنگه به تلا کاری یک نام ببین. ناگاه گسستند ز خود هر پیوند. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

از قصه و از غصهء خود بیرون به. وز دانش و اندیشهء خود افزون به. تو آدمیی که خود فرا می باشی. دانی که به چندی و دانی چون به. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

در باغ اپیکوری گذاری بکنیم. وز بهر بهشت گرد و غباری بکنیم. وآنگاه بر نام ونشانی جاوید. هر جور که شد چارهء کاری بکنیم. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

در گوشهء کز کردهء خود چامه زنم. من هم ز برای خود یکی نامه زنم. گویند تو خوب خبر از هیچت نیست . برنامهء خود چنین از این خامه زنم. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

شاعر که سخنگوی زمان می باشد. هرچیز که گفت خود همان می باشد. از پند سر دندانه ات هست خبر. تاریخ روندش به روان می باشد. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

اندیشهء جاودانیم گیچ نمود. چون کشتی بی لنگر و چون ویچ نمود. دیروز به گفتگوش بالنده شدم. و امروز به خود چنین مرا پیچ نمود. شهرام . ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

باور به خدا که جاودانی من است. باور به جهان که زندگانی من است. با یار به زندگی خود سرگرمیم. این چونی و چند این همانی من است. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

ماییم و روند جاودان می پوییم. وز بودن آن بس به زبان می گوییم. دیروز به افسوس و " ندارند خبر ". امروز چه شرمندهء در آن کوییم. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

ماییم و روند جاودان می خواهیم. وآن را ز خدا به رایگان می خواهیم. برنامهء رایگانی ار پیش آرند. در بود و نبود شایگان می خواهیم. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

آنی که سر و کارش به دنیا بفتد. در گردهمایی است و تنها چه فتد. وز پرسش و پاسخ و روان در یابی. ماند به چه کاری که به فردا نفتد. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

آنی که سر و کارش به دنیا بفتد. در گردهمایی است و تنها چه فتد. وز پرسش و پاسخ روان دریابی. ماند به چه؟! خوابی که به فردا نفتد. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

آنانکه به جاودان روندی دارند. اینک بنگر کجا گزندی دارند. بنگر به روش نیک سپارند ورا. اندیشه پری ای و پرندی دارند. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

بودا به ریاضت بدن می پرداخت. وز این نگرش روان خود را می ساخت. می دید اگر روند دیگر گیرد. دیده است زیان و پاک خود را می باخت. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

همه دلواپیسهایم تویی تو. آلاله اطلسی هایم تویی تو. به هستی هیچ مانندت نباشد. که دور و دسترسیهایم تویی تو. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

این تو ز کدام است که می اندیشی. در کم بود این اندیشه ات یا بیشی. باید به خود اندیشه کنی تا باشی. خواهی که نمانی و شوی در بیشی. شهرام. ص.