پیشنهاد‌های علی باقری (٤٠,٦٤٢)

صاحب عقل ؛ دانا. عاقل. خردمند.

صاحب علقه ؛ علاقه مند.

صاحب عزم ؛ بااراده. باعزم. پابرجا.

صاحب عصر ؛ صاحب الزمان. رجوع به صاحب العصر شود.

صاحب عُجب ؛ خودپسند. متکبر.

صاحب ِ عزّ ؛ خداوند عزت و جلال.

صاحب عزت نفس

صاحب طنطنه ؛ مطنطن. شکوه مند.

صاحب عائله ؛ معیل. عیال وار. عیالبار.

صاحب سواد ؛ باسواد. آنکه خواندن و نوشتن داند. آنکه سواد خواندن و نوشتن دارد.

صاحب صفین ؛ علی علیه السلام.

صاحب صیت ؛ نامی. شهیر.

صاحب راز ؛ صاحب السر. رازدار. رازنگاهدار. امین. معتمد.

صاحب سررشته بودن ؛ تخصص داشتن. کارآزموده بودن. و رجوع به سررشته دار شود.

صاحب جاه ؛ خداوند مقام و رتبه. و رجوع به صاحب جاه شود.

صاحب دوات ؛ دواتی. دوات دار. دویت دار.

صاحب دیده ؛ بصیر.

صاحب ثروت ؛ دولتمند. مالدار. دارا.

صاحب پیشانی ؛ خوش اقبال.

صاحب ثبات ؛ پابرجا.

صاحب ُالسِرّ ؛ رازدار.

صاحب ُالسرداب ؛ امام دوازدهم. رجوع به مهدی. . . شود.

صاحب بأس ؛ صاحب قوت و دلیری در حرب.

صاحب البیت ؛ خداوند خانه. خانه خدا. ابوالاضیاف. ابوالبیت. ابوالمثوی. ابوالمنزل.

صاحب ُالرمح ؛ نیزه دار. خداوند نیزه. نیزه ور.

صاحب اقتدار ؛ توانا. قادر. زورمند.

صاحب اشتهار ؛ نامی.

صاحب اغراض ؛ مغرض.

صاحب اعتبار ؛ آبرومند. دارای عزّت.

صاحب اختیار؛ آنکه حل و عقد به دست اوست.

داستان را ؛ مثلاً، فی المثل : وگرنه میانش ببرم بتیغ وگر داستان را برآید بمیغ. فردوسی. بفرمانش آریم اگرچه گوست وگر داستان را همه خسروست. فردوسی.

سالهای سال ؛ سالهای دراز.

سالگانی ؛ سالیانه.

سال به دوازده ماه ؛ همیشه.

سال بابا آدم و ننه حوا را داشتن ؛ بسیار سالخورده بودن.

سال برآمدن ؛ پیر شدن.

سال آینده ؛ یک سال بعد از سال حاضر.

سال آور ؛ سالدار.

سال آورد ؛ که آن را سال آورده است.

دیرینه سال ؛ کهل. سالخورده : دگر باره کردش سکندر سؤال که ای مهربان پیر دیرینه سال. نظامی.

سال آفتاب ؛ سال شمسی. ( التفهیم ص 221 ) .

تازه سال ؛ جوان.

ریشه شیرین ؛ قسمی شیرین بیان در کرج. ( یادداشت مؤلف ) . رجوع به شیرین بیان شود.

ریشه راندن ؛ ریشه دواندن. ( آنندراج ) . ریشه کردن. ریشه دواندن. ( مجموعه مترادفات ص 589 ) . بیخ زدن. بیخ گرفتن : به احباب از شهره شهدی چشاند که در کا ...

ریشه دواندن یا دوانیدن ؛ بیخ گرفتن. ریشه راندن. ریشه کردن. ( مجموعه مترادفات ص 179 ) : نهال همت طالب به عرش ریشه دواند ولی چه سود که نخل سعادتش پست ا ...

ریشه خردل ؛ رفور . از تیره کروسیفر است و قسمت قابل مصرف آن سوش تازه ، و ماده مؤثر آن کلوکز ید سولفوره است. ( از کارآموزی داروسازی ص 181 ) .

ریشه داشتن در چیزی ؛ ریشه بردن بر چیزی. ( آنندراج ) . ریشه دار شدن. ریشه دوانیده شدن : کی رود از خاطر آشفته ام سودای ناز کز خط او ریشه دارد در دلم غو ...

ریشه پیچیدن بر چیزی ؛ ریشه داشتن در چیزی. ( آنندراج ) . بدو پیچیدن. جزٔبجزء بدو متصل شدن : نپیچد بر دل کس ریشه شوق گرفتاری چو نخلم تا گره وا می کنی س ...

- ریشه جوز ؛ خولنجان. ( ناظم الاطباء ) . از ادویه است. ( یادداشت مؤلف )

ریشه بستن ؛ ریشه دوانیدن. استوار ساختن بیخ و ریشه. پابرجا گشتن : نبندد ریشه نخل آرزو در خاک آزادی به تاراج دمیدن داد همت حاصل ما را. ناصرعلی ( از آن ...