صاحب جاه

لغت نامه دهخدا

صاحب جاه. [ ح ِ ] ( ص مرکب ) خداوند مقام و منصب. ارجمند :
با من راه نشین خیز و سوی میکده آی
تا ببینی که در آن حلقه چه صاحب جاهم.

حافظ.

( صفت ) ۱ - خداوند مقام صاحب منصب . ۲ - ارجمند .

دارای مقام و منصب، صاحب قدر و منزلت، ارجمند.

جاه مند
ذوالجلال
قدرتمند
باشکوه
باعظمت
عظیم
گدا از هوشمندی شاه گردد
فقیر از هوش صاحب جاه گرد
✏ وحشی بافقی

صاحب جاه ؛ خداوند مقام و رتبه. و رجوع به صاحب جاه شود.

ذوالجلال