برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
95 1519 100 1
شبکه مترجمین ایران

شعر (فقه)

شعر (فقه) در دانشنامه اسلامی

شعر (فقه)
شعر سخنی ادبی و غالباً موزون و داراى قافیه که بیان کننده عواطف و تخیل گوینده است؛ از آن به مناسبت در بابهاى طهارت، صلات، صوم، حج و تجارت سخن گفته‏اند.
شعر خواندن در حدّ خودش عملى مشروع و جایز است و دریافت مزد در ازاى آموختن آن به دیگرى نیز جایز مى‏باشد.
المبسوط ج۸، ص۲۲۵.    
خواندن شعر در ستایش و رثای اهل بیت علیهم السّلام؛ بویژه مصائب سالار شهیدان، حضرت امام حسین علیه السّلام و یاران با وفاى آن گرامى مستحب و در روایات بدان ترغیب و تأکید شده است؛
کامل الزیارات، ص۲۰۸.
سرودن شعر مشتمل بر هجو و ناسزای مؤمن و دروغ و نیز بیان زیباییهاى زن مؤمنِ شناخته شده از گناهان شمرده شده و حرام است.
کتاب السرائر ج۲، ص۱۲۴.    
...

شعر (فقه) را به اشتراک بگذارید

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی شعر (فقه)   • مفهوم شعر (فقه)   • تعریف شعر (فقه)   • معرفی شعر (فقه)   • شعر (فقه) چیست   • شعر (فقه) یعنی چی   • شعر (فقه) یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی شعر فقه

کلمه : شعر (فقه)
اشتباه تایپی : auv (tri)
عکس شعر (فقه) : در گوگل

آیا معنی شعر (فقه) مناسب بود ؟           ( امتیاز : 95% )