پیشنهاد‌های صمد توحیدی(شهرام) (٥,١٢٨)

بازدید
٧,٣٨١
تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

مردم بنگر که زندگی می خواهند. بنگر که همه سر زندگی می خواهند. پژمردگی و افسردگی سالوسی است. قاطع همه آ زندگی می خواهند. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

ای دوست بیا و خویش را وقف نمای. آنگاه بخود همت خود سقف نمای. بازیچهء هنگامهء زیگار مباش. دیدی چو موانعی همه لقف نمای. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

می گفت کسی که این کتاب را تو نخر. می گفت دگر که این کتاب هیچ نخر. می گفت یکی هر چه کتاب است بخر. می گفت دگری هر چه کتابست نخر. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

رازی ز رسایل به خرد ورزی بود. خیام رباعی را ز فرهنگ افزود. الجام عوام کار غزالی بود. هر کس به جهان بینی خود راه نمود. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

خیام شکش همه از دانش بود. واروی غزالی که شکش بینش بود. در فلسفه و دانش و دین گشت قلم. آن کو، که نه سنجش سبک آیینش بود. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

نیمی زتباهی کار سالوس بود. نیمی دگرش زجهل افسوس بود. از بخشش بیهوده و از باداباد. اندیشه ودانشت به کابوس بود. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

بازار جهان پر زبدو نیک نگر. وا پرس بود بشر در این راهگذر. آغاز به پیشه مینما دیر چه سود. بر مانده نباشد سخنی جز که اگر. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

هرگز به روند غیر یزدان نروی. خود نیز به جز به راه ایزد نشوی. با آنکه رهی به غیر مزدا پوید. هر گز نروی و نشوی و ندوی. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

ای علم بیا و پرده از رخ برگیر. نی نی که خطاست پرده از مخ برگیر. با این همه تا پزشک جان میباید. یک بار بیا و نسخهء کخ برگیر. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

پیش از من و تو نهار ولیلی بودست. دانند همه مجنون و لیلی بودست. گر اهل رهی هنگام از دست مده. دانی که طلای وقت خیلی بودست. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

تاعدل و برابریت در کار بود. بر هر چه بدی شکست بازار بود. ور عدل و برابری نباشد در کار. اهریمن بد سگال ادبار بود. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

با آنکه به مردمی رهی می پویم. با آنکه به آدمی رهی می جویم. بین باور در درونهء من شهرام. کان را به زبان هردمی میگویم. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

قومی به شر انگاری خود ساخته اند. قومی به ول انگاری ، خود باخته اند. قومی که نه باخته و نه ساخته اند. قومی به نمود خود بپرداخته اند. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

باید به چو کانت فلسفه را آغازی. هر چند با ویتگنشتاین دمسازی. بنگر که همی فرزانگی آرازی. دیگر چو نمایی ارغنون را سازی. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

ای آنکه به استادی خود مغروی. هر چند به تدبیری و یا مجبوری. هر چند بسی نابغه در کارِ خودَند. هر گز نه زیانست نه سر مسروری. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

گویند که یک شعر تو جاویدانیست. در بزم وجود بر همگان ارزانیست. در یا نشود ز درّ فراوان بس گفت. هستی ز تک و توک که تنها ما نیست. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

ای دوست ز هر چه هست آزادی به . غم دور نما ز خود بسی شادی به. هر گز ز روند جاودان دور نشو. شادی به و آزادی به و رادی به. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

یک چند به مادیگروی رو کردیم. با واره گرایی روی از آن سو کردیم. پرسش ز ادیان و از آن سو کردیم. به به گل صوفی خرد بو کردیم. شهرام. ص. " واره گرای ...

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

ای دوست بیا تا سخن آغاز کنیم. تا عقدهء جان ودل از آن باز کنیم. تا بی هنری از هنری باز شود. آیین ز حریم عشق آواز کنیم. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

نادان به دانستم چسان روی آرد. جز آنچه خودش به آنچه می پندارد. اندیشه ودانش رهنمودی باشند. با سنجش مردم داده را می یارد. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

قومی هستند بر همگان می خندند. قومی همشان به ریختشان می خندند. هر نیک و بدی که هست بگذار بود. قومی بنگر بر همتان می خندند. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

گفتند که ما حکومت ناب بویم. از بهر حکومت تاب در تاب بویم. جز باور ما هیچ نباشد هرگز. انگار کنند همه در قاب بویم. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

یک سال گذشت و همچو یک روز گذشت. چون شب شکنان روز پیروز گشت. تا آنکه زمین به گرد خورشید رسد. در آخر کار به مثل دیروز گذشت. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

قومی هستند خود بخود می خندند. قومی نه به دیگر که به خود می خندند. قوم دگری گفته شده می خندند. قومی سرمست و سرخود می خندند. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

گویند که طبق قانون و دیگر هیچ. قانون و حقو ق بشر و دیگر هیچ. مردم همه قانون و حقوق می گویند. قانون طبق طبق نگر دیگر هیچ. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

می گوی که دارایی تو هست کدام. یا چیست نشان و اثری گوی کدام. چون دید به کف باد بود در قفسش. می گفت ز هر چه گفته اند هیچکدام. ، شهرام. ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

فردی و به نزد دیگران تاب بود. فرد دگری نزد دگر باب بود . فردی چو به نزد دیگری ناب بود. فردی و به نزد دیگری خواب بود. شهرام. ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

کاری باشد چون جان وچون تن باشد . میهن کارش بر مرد و برزن باشد. هر انگاری کان هنر خود خواهد. کاریست فرای ماو هم من باشد. شهرام. ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

قومی به تباهی زندگی طی کردند. قومی به سر وافوریایی کردند. قومی به ریا و بوریا بگذشتند. قومی که ندانم زندگی کی کردند. شهرام. ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

بنگر به گروه بینوایان گاهی. گر چیره شدی به دانش و آگاهی. و آنان که به پای دیگران زیسته اند. هر فرد به خود نگه کند گهگاهی. شهرام. ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

قومی بنگر که سر خوش و سر زنده است. قوم دگری که دل خوش و آکنده است. هر فرد به جامعه به خود قومی شد. سرزنده و آکندهء از آینده است. شهرام. ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

دانیم روان جاودان در پیش است. این گفتهء هر دانشور و درویش است. هر گز نبود که مر به حق روی آریم. خود شر روند قوم کافر کیش است. شهرام. ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

آناکه به عمری همه جا جان کندند. تا آنکه بخود کشور خود رابندند. مردم که ز کار و بارشان آگه شد. یا مات و یا گریه کنند یا خندند. شهرام. ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

قومی که فقط اشکم خود سیر کنند . قوم دگری ریا و تزویر کنند. هر قوم به سبکی گذراند تاریخ. اندیشه همه به کار تدبیر کند. شهرام. ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

هر فرد به باوری بود سر زنده است. هر خاک به سروری رسد سر زنده است. تاریخ به اندیشه و دانش باشد. بگذشته و اکنون و دگر آینده است. شهرام. ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

در فلسفه مبدا و معاد است همه. جاوید به هستی همه شاد است همه. در فرد و به اجتماع تمدن نگرید . فرهنگ، سیاست ، اقتصاد است همه. شهرام. ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

قومی گویند که ما چنینیم و چنان. قومی گویند که ما نه اینیم و نه آن. قومی که رهایند و پویند و جدا . از ایده و اندیشه و از دست وزبان. شهرام. ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

شادی که به نزد دیگران استاد است . یا استادی که نزد ایشان شاد است. استاد که شاد است و شاد استاد است. بنیاد نکو هر آنکه دارد راد است. شهرام. ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

هستند کسانی که خرد ورز بوند. یا آنکه به دستند خردورز بوند. با این همه سختی که بود در دوران. دریاب کسانی که به اندرز بوند. شهرام . ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

گویند کسانی که خدا هست کند. یا آنکه خداوند نیست را هست کند. باور که هر آنکه دارد گوید . یزدان فراز وپست هر هست کند. شهرام. ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

آنانکه که به یک ریز و به یک لُنگ شدند. تاریخ جهان شدند کی جُنگ شدند. وآنانکه به وارونه جهان دریابند. چونند همه کور و کر وگُنگ شدند. شهرام. ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

تاریخ سخن در یاد و بود و به نوید. چون چامه نباشد هنری نیز پدید. بنگر که سخن گویان مردم هستند. چونان همر و فردوسی و م. امید. شهرام. ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

با شبه وشک که زندگی زیبا نیست. با آلک دو لک برابری بر پا نیست. مرج است که نادانسته دانسته کنیم. آغاز تویی بر آنچه ناپیدا نیست. شهرام. ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

ای دوست بیا زمانه زیبا سپریم. بر درد کشان عشق سختی نخریم. برخواهش آنان پاسخ نیک دهیم. هر چند به تن خاک و به جان همچو زریم. شهرام. ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

برخی بنگر به جبر پندار کنند. برخی که به تفویض چارهء کار کنند. برخی که میانگین و شناور گردند. برخی که به انکار یا که اقرار کنند. شهرام. ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

ای آنکه به اندیشهء خود بسیاری. اندیشهء هستی هم فراوان داری. تک رو نشوی و دیگران را هم نی. اندیشهء آنچه هست باید آری. شهرام. ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

ای دوست بیا و پند نیکان بنیوش. بگذشت زمان تو را ندارد مدهوش. هرگز نشود همسانه و خود یکسان. چون آمدن کابوس بر جای سروش. شهرام. ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

خواهند نباشد نسل را چالاکی. آسوده و بی خیال و نی بی باکی. آیین جوانی اینچنین می خواهند. بد گوی و بزهکار و یا تریاکی. شهرام. ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

ای آنکه ز بگذشتهء خود سر مستی . وز آینده ات به ناز و چالاکستی. بنشسته و برخاست کنی با مردم. از راه و روش بود فراز و پستی. شهرام. ص.

تاریخ
٣ ماه پیش
پیشنهاد
٠

از غار فلاطونی خود بیرون آی. زندان سکندر را تو دربش بگشای. در ملک سلیمان هیچ آرام نگیر. آزاد به فرزانگی خود پیمای. شهرام. ص.