پیشنهاد‌های صمد توحیدی(شهرام) (٥,١٢٨)

بازدید
٧,٣٧٧
تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

تا علم ازل تا به ابد مجهول است. میدان به یقین بی علم بودن گول است. وآنگاه علوم هست چون می یابی. زو می یابی یک راه هستی طول است. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

چون میدانی تو همه را می دانی. جوری که به پیش خویشتن می خوانی. نادان مگر جاهل و افسرده مباد . دانستهء خود نگر کجا میمانی. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

برق آمد و چون رخش تهمتن برجست. بر کوه بزد پیشانیش را در خست. در خوان چهار طلسم جادو بشکست. صد گونه گل و گیاه و نوبر بر رست. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

کی رفت به دوزخ و کی آمد به بهشت. آنی که سرود و چه حکیمانه نوشت. یعنی که روند خرد پذیر باید بود. سبکی که کنون در آزمایش شد خشت. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

عرفان بباید از کژی دور بود. در کاستی اش بود که مغرور بود. عارف که صوفی از صفا میگوید. دور از کژی و کاستیش شور بود. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

از باطل و حق گرت خبر هست بگوی. گر نیک و بدی تو را به دست است بگوی. حق هست به قانون گذرانیم آن را. بنمای بخود دلخوش و سر مست بگوی. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

با دفتر اشعار چو بلبل بودم. باغالیه سایی که چو سنبل بودم. در گاه بهاران که بهشت است جهان. پیوستهء خمی که پر از مل بودم. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

ای جان اگر ز جاودان هست شدی. اینک ز چه رو در این جهان پست شدی. ای مز اگر تو آفرینا هستی. بنگر که چرا عشق به هر است شدی. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

اندیشه چو بر ترانهء خویش کنم. دفتر چو بیاورم قلم پیش کنم. آنگاه برای چاپ آماده کنم. من نیز برای خود یکی کیش کنم. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

هر چند که گل فصل بهاری دارد. گل بودن هر کس افتخاری دارد. هرچند بهار جامهء نیکی پوشد. با بودن گل مرج و قراری دارد. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

آن را که بدانیم ز یزدان ماییم. وآن را که بخواهیم زیزدان ماییم. از خواستن و نا خواستن فرقی هست. از پای و به سر به کوی یزدان ماییم. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

گویند که زندگی به ارز است و به مرز. مفکن ز سرو بن جوبار به هرز. چینش بنمای و آینه صافی دار. تاکی گروی به گشت و ابطال و ورز. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

گشت:حدس.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

جامی که تهیست شکستنش نیکو شد. در پیشگه عشق چو بیکار او شد. تا کاسه شکست دل شکستن بد شد. دل چون شکند به راه مهرش خو شد. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

یاران بگذشت گاه شهرت بگذشت. تاگرد هم آیید و شوید زی در و دشت. ور گرد هم آیید و ره خود گیرید. در عالم جان گیتی تن خواهی گشت. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

در جهل نمانی که فرود آمده ای. چون قطره ز دریا سوی رود آمده ای. زین چرخه ز درّ بودن تو سودی نیست. بنگر به نمادت چه نمود آمده ای. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

گر بچه نشیند او که گولش بزنی. گو پیش بریش که آمپولش بزنی. کودک که چنین نیک و بدش آموزد. پرواکنی اش و یا که چوبش بزنی. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

من بی می ناب نتوانم بودن. با بودن بی می چو شود آسودن. از بودن و آسودن و جاوید شدن. بی ساقی بی می که بُوی بیهودن. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

باد آمد و تند بر سر شاخه وزید. چون کوههء موجی که به دریا کوبید. بلبل به نوا آمد و گل بود نوید. آوازهء عشق بر همه چرخ رسید. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

تا دانش بود آسمان میدانی. تا دانش بود کهکشان می دانی. با بینک قوه تو نمی بینی خود. بابینک کار رستشان می بینی. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

باید که ز خط خویشتن گم نشوی. بی مایه خرد به جانب خم نشوی. تو آدمی و آدمیان ارج گذار. از عشق برین واله گندم نشوی. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

یزدان داند نگاه من با کس نیست. ایزد داند گناه من با کس نیست با این همه شعر است و شعوری دارد. زین شور و نوا سگاه من با کس نیست. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

خورشید به گل ریزهء زر افشاند . گل بوی دلاویز به بر افشانَد. بلبل به نوای خویش دست افشان شد. این است که باغ هست بر افشاند. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

سیمر غ خرد در آزمون وام گرفت. نابوده و بود ز هستی اش نام گرفت. هستی همه تا در آزمایش بینند. در فلسفه اش دست خرد جام گرفت. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

مردم چو که سنجش نپذیرد پوچ است. جنجال بود نامردم و هم لوچ است. آیین خردورزی و به سنجشگری است. روشنگر ناروشن نگر بین لوچ است. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

کژ راهه و کاست راهه نیکو نبود. تا روی کسی را جای ابرو نبود. نیکی وبدی بود و نبودی دارند. هر گل که نکو رنگ و نکو بو نبود. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

قو می بنگر همایه بر خنگ زمین. بی دین و یقین و کفر وبی چندش بین. پرهیز زنیک و سخت شوریده به بد. دانیم جهان سومی هست همین. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

در دهر که تاریخ از آن آغازد. باعصر جهان سوی چون سازد. بیماری تاریخ است جهان سوم. کش فلسفهء تاریخ نمی انبازد. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

هر کس که به فلسفه گراید نیکوست. دانیم که فلسفه چو چشم و ابروست. هم جان جهان باشد و هم چشم خرد. بر بد به چو دشمن است و با نیک نکوست. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

گویند جهان بینی بباید ما را. زیرا که رهی درست شاید ما را. نیکوست که راه حق بگیری در پیش. زشت است کژ و کاست که آید ما را. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

اینک که گاه دوری واژه گذشت. بلبل به سرود و غنچهء گل واگشت. یکسان تمام واژگان باید دید. خواهی به بهشت روی و یا دوزخ گشت. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

روزی که تو را خوراک آلوده دهند . روزی دگرت داروی فرسوده دهند. گر چارهء درمان ننمایی خود را . اندیشه نما گزینه پالوده دهند. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

زیگار نمود بود ما می باشد . وین بود گهی نبود ما می باشد. کابین چه گردد روزگار بشری. اینک چه زیان و سود ما میباشد. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

تاریخ که فلسفه بر آن می چینند. در خواب و بیدار نقشه را بگزینند. گر باور خود نقش کنند هست درست. پیروز در آزمون چه نیک آیینند. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

مردم که برای خویش و هم یزدانند. دولت بود ار بخدمت ایشانند. هر گاه بدی یابند نمی گویندش. با این همه مردمان همه نیکانند. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

آبشخور آزادی زاندیشه بود. دانش زتوان آنچه اندیشه بود. این است توان دانش و اندیشه. آزادی دانش راه اندیشه بود. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

آزاد تویی آزادی ات شایسته است. بگزین هر آن گزینه ای بایسته است. در مکتب مردم آرزوست نقطهء بست. آزاد نباشد مردمان جان خسته است . شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

ناچاره و چاره همه را چاره نگر. بگذشته و آینده تو یک باره نگر. بگذشت زمان چارهء نا چاره کند. از کودک و با کهولی همواره نگر. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

تا مزهء آش دیگرانش روپ است. تا اینکه به آرزویشان هم سوپ است. اینان به ورزش هیچ وابسته نی اند. در مانده شدند از آنچه تور و توپ است. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

هر کو که ز دانستهء خود میداند. باید همه جا از دیگرانش خواند. وآنکس که پذیرفت ورا میداند. سنجش بنماید ارج خود گر تاند. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

قومی که به پیشرفت شد مینگرند. در دیگرش و فرهنگ خود مینگرند. هر چند یکی فرهنگ نو پردازند. از این نگرش از همه زُد می نگرند. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

گشتند و گزیدند گرانانی چند. در یوزه گران و نا به سامانی چند . تا آنکه به نرخ روز روزی یابند. دیدند برازنده و آسانی چند. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

شب تاب به روز انقلاب جایش نیست. مهتاب به پیش آفتاب نایش نیست. سیلاب اگر چه میشتابد به مسیل. نزدیک به دریا چو شود رایش نیست. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

یاران بیایید از چرایش پرسید. باری چو گذشت از برایش پرسید. و آنگاه روند هم به کارش بندید. بر لشکر اهرمن و رایش پرسید. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

یاران اگر چه با جفا فرمودند. از دور چه با ما به صفا فرمودند. در کار رمان بینوایان بودیم. بنگر همه خود چه با نوا فرمودند. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

دیدند که دست برد با ایشان است. گفتند که باخت هستی از ایشان است. از نان خورشی که زیر سقفی خوردند. انگار و نه انگار باقی شیطان است. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

گفتند که هر چه هست آبش ببریم. فرهاد به بیستون خوابش ببریم. از گفت وشنود نیز فراوان گفتند. در راه وروش از تب و تابش ببریم. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

رنگ گل اسپید مادر شیرت باد. زردیش ز رنگ پدر پیرت باد. هان ، صورتی آن یار دیرینت باد. رنگ گل سرخ عشق شبگیر ت باد. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

قومی که به نزد اهل جهل استادند. در پیروی نادانیان استادند. اینک که زدانش دید ایشان گردید. نزدیک به جهل جاهلان استادند. شهرام. ص.

تاریخ
٢ ماه پیش
پیشنهاد
٠

گفتند که شیعه حجتش خواجه بود. کز قرب به جهلش حرز و حاجه بود. ای مز ز چه رو سران اندیشه کنون. در قرب به دشمن سبک چون راجه بود. شهرام. ص.