پاسخ‌های Ziro-One

واژه ای با 5 واج که   4 واج از 5 واج 'ت'، 'ه'، 'ر'، 'ا' و 'ن' رو داشته باشه به گونه ای که جایگاه 2  واجش با 5 واج واژه ی 'تهران' همخوانی داشته باشه؛ واسه نمونه واج دومش 'ه' باشه و پنجمش 'ن'  

من-درا-وردیه و شوربختانه جا افتاده.پارسی واژه ی شکسته نمی پذیره. این جور واژگان از نگاه دستور زبان پارسی غلطن، صد کسان هم که درست بدوننش، باز نگاه دستور پارسی غلطه.واژه میدان پارسیه ولی میداین نه. &nb ...

شکل(ریخت)، تشکل(سازمان)، شکیل(خشکل)، متشکل(ساخته شده)  از این واژگان بیگانه دوری جستن سزاست. 

نامش یا رده دسته بندیش؟ نامش الومینوم اکسیده که در فارسی گاهی اکسید آلومینیوم میگنش و در دسته جامدهای یونی میشینه. 

دی و تترا واژگانی یونانی هستن به معنای دو و چهار. پسوند '-ید' برای گونه الکتروندوست تر بکار میره. اکسیژن گونه اکتروندوست تر بوده. اکسیژن زمانی که پسوند '-ید' بگیره اکسید خوانده میشه. نماد شیمایی نیتروژن و اکسیژن هم که N و O هستن. پس نماد شیمیایی دی نیتروژن تتراکسید  N₂O₄  میشه.

زمین هواش رو از دست نمیده چون تندی گریز از زمین بیشتر از تندی پاره های هواست. تندی گریز از زمین به جرم و شعاع زمین و همینجور فاصله از زمین بستگی داره و تندی پاره های هوا به دمای هوا که در دست خورشیده.

فراوانی هیدرونیوم بستگی به دمای آب داره. در درجه 25 سانتیگراد 7.0 و هر 15 درجه سانتیگراد 0.1 کمتر و بیشتر میشه ولی این کمتر یا بیشتر شدنش با نوسان های دمایی تلختر یا ترشتر (اسیدیتر یا بازیتر) شدن آب نیست. آب

خب میدونیم، ستاره ی شمالی درست، نه درست درست، بر آسه چرخش زمینه. پس برای بیننده ایستاده در شمالگان، کموبیش درست بالای سر دیده میشه. هر چه بر روی زمین از شمالگان به سمت استوا پیش بریم، از اونجایی که زم ...

به دید من ، سراینده عقل و خرد را  یکی می دانسته و جانام 'ش' چسببیده به'پرورش' به این یگانگی اشاره داره؛ عقل واژه ایست عربی و خرد فارسی. فقیر همان بینوا و تنگدسته. و شیر خوراک خوش بینواست.  تیر کنایه از سمت و سو، و کمان کنایه از کمکه.

اون gen از generate میاد به معنی زادن. اون hydro  یونانیه ینی آب؛  همونی که توی واژه های هایدروپونیک  و هایدرولیک دیده میشه.  oxy یونانیه به معنی ترش. واژه acid  لاتین هم معنی ترش میده. nitre  ریشه یونانی داره و ترکیبی شوره مانند از نیتروژنه،  KNO3،  پتاسیم نیترات. پس هیدروژن رو میشه آبزا، اکسیژن رو  ترشیزا یا اسیدزا و نیتروژن  رو شوره زا معنی کرد.