پیشنهاد‌های اسکندر شهبازی گهرویی (٣٧٥)

مافگه به گویش بختیاری به مکانی گفته می شود که جهت یاد بود متوفی در ملک شخصی وی بنا می گردد

به گویش بختیاری جاوارگه یعنی محل سکونت و زیست موقت عشایر در مکانی خاص که هر خانوار یک وارگه مشخصی دارد

داک به گویش بختیاری یعنی حامی و پشتبان

دوگه به گویش بختیاری یعنی محل و میدان شور و مشورت و تصمیم گیری جهت مسائل سیاسی و اجتماعی

پرچل به گویش بختیاری یعنی کثیف و غیر بهداشتی

گرده له به گویش بختیاری یعنی کوچک مثال کوه گرده له یعنی کوه کوچک

هیرده به گویش بختیاری یعنی خرده مانند هیرده برنج

به گویش بختیاری یعنی پاشنه کفش مانند برچیدن خرده برنج از نعل کفش

به معنی بشقاب

بهانه دادن به کسی

سوده به گویش بختیاری یعنی سوخته مانند سوده دل یعنی سوخته دل

تلس به گویش بختیاری یعنی بهش مانند: برگ تلس نموده

به گویش بختیاری لم یعنی پایین

به گویش بختیاری یعنی جنگ و دعوا، نوعی کارابزار که خیش یا چم را به جفت وصل می کندو به ضمه ج یعنی جوان و سرحال و جریدن یعنی کج شدن

خل با فتح خ به گویش بختیاری یعنی کج و با ضمه خ یعنی دیوانه و خاکستر می باشد.

چل، محلی که سنگ ها روی هم انباشته شده اند

وسیله ای که از سیم بوکسل ساخته مشود برای عبور از رودخانه، نوعی پل

به گویش بختیاری یعنی تابدار شدن

جوان، توانمند، سرحال بودن، ریلکس

دل و جیگر داشتن، شهامت داشتن، توانمد بودن

به گویش بختیاری یعنی دعوا کردن، جنگ کردن

یعنی پاره کردن چیزی

وسیله ای که از پوست گاو ساخته می شد که خیش را به جفت وصل می کرد

به گویش بختیاری زهله ترک شدن یعنی احساس ترس شدید که همان واژه زهره ترک می باشد

به گویش بختیاری به معنای دانه و قطره است مثال تیریکه انگور و قطره باران