صمد توحیدی(شهرام)

از یاد چو رفت یادهای من و تو. مانند بود به بادهای من و تو. چون باد بود یاد و چویاد باشد باد. خوش بودن در چکامه های من و تو. شهرام. ص.

هرگز نه بجز جرعهء جامش جامی. هرگز نه بجز همره گامش گامی. این است بهشت جاودان تادانی. با هم که بوی کم نام یا پر نامی. شهرام. ص.

در آینهء فرا زمان هم بنگر . در آینهء فرا مکان هم بنگر. بنگر تو به جاودان همه آینه است. در آینه های جان و جان هم بنگر. شهرام. ص.

آنانکه امید به یزدان دارند. دانیم که در هست فرا بسیارند. از بام با شام نگاهشان یزدان است. هر گز مگر امید چه می پندارند. شهرام. ص.

گویند کسان جهان به عدل است و به داد. گویند کسان هر چه خدا خواهد باد. برهر چه گراهست و گرایش بنگر. پاسخ بنگر به پرسش و دار به یاد. شهرام. ص.